Άρχε σε αυτού. (Να κυριαρχείς στον εαυτό σου.)
Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία κάποτε ο αρχηγός των θεών Δίας έψαχνε να βρει το κέντρο της Γης. Έτσι αποφάσισε να στείλει δύο αετούς, έναν από το ανατολικό και έναν από το δυτικό άκρο του σύμπαντος και να δει που θα συναντηθούν. Οι αετοί συναντήθηκαν εκεί που ήταν το κέντρο του κόσμου κι εκεί είναι οι Δελφοί. Μετά λέει, ο θεός έριξε εκεί μια πέτρα σε σχήμα αυγού. Έτσι ο χώρος ονομάστηκε ο Ομφαλός της Γης.
Πολλά γνωρίζουμε για τα μετέπειτα όπως τον Ναό και προστάτη των Δελφών θεό Απόλλωνα και βέβαια το Μαντείο του. Αυτό που είναι χρήσιμο να θυμηθούμε, καθώς έχει διαχρονική αξία, είναι ότι κατά τον 6ο προχριστιανικό αιώνα, στον ναό των Δελφών, καθώς και στις στήλες που κοσμούσαν περιμετρικά το Μαντείο, χαράχτηκαν ρητά που απέδιδαν τη σοφία του τότε ελληνικού κόσμου.
Τα ρητά αυτά, που ονομάστηκαν «Δελφικά Παραγγέλματα», ήταν λιτά αποφθέγματα 2-5 λέξεων συμβουλευτικού χαρακτήρα που στο συνδυασμό τους δημιουργούσαν μια πλήρη ηθική διδασκαλία.
Τα περισσότερα από αυτά ανήκαν στους 7 σοφούς της αρχαιότητας. Ο λόγος γίνεται για τον Θαλή τον Μιλήσιο, τον Πιττακό τον Μυτιληναίο, τον Βία τον Πρηνεύ, τον Σόλωνα τον Αθηναίο, τον Κλεόβουλο τον Ρόδιο, τον Περίανδρο τον Κορίνθιο και τον Χίλωνα τον Λακεδαιμόνιο.
Θα κάνω μια επιλογή με αυτά που βρίσκω σημαντικά για την σημερινή κοινωνία, αν και όλα έχουν την εξαίρετη σημασία τους.
Έπου θεώ. (Να ακολουθείς τον Θεό).
Νόμω πείθου. (Να πειθαρχείς στο Νόμο).
Γονείς αίδου. (Να σέβεσαι τους γονείς σου.)
Ηττώ υπέρ δικαίου. (Να καταβάλλεσαι για το δίκαιο.)
Άρχε σε αυτού. (Να κυριαρχείς στον εαυτό σου.)
Θυμού κράτει. (Να συγκρατείς το θυμό σου.)
Σοφίαν ζήτει. (Να αναζητάς τη σοφία.)
Καλόν το λέγε. (Να λες το ορθό, την αλήθεια.)
Ψέγε μηδένα. (Να μην κατηγορείς, κανέναν.)
Επαίνει αρετήν. (Να επαινείς την αρετή.)
Χρόνου φείδου. (Να μη σπαταλάς το χρόνο.)
Σοφοίς χρω. (Να συναναστρέφεσαι με σοφούς.)
Ήθος δοκίμαζε. (Να επιδοκιμάζεις το ήθος.)
Φθόνει μηδενί. (Να μη φθονείς κανένα.)
Χρώ χρήμασι. (Να χρησιμοποιείς τα χρήματά σου.)
Αδωροδόκητος δοκίμαζε. (Να δικάζεις χωρίς δωροδοκία.)
Ομίλει πράως. (Να ομιλείς με πραότητα.)
Γήρας προσδέχου. (Να αποδέχεσαι το γήρας.)
Επί ρώμη μη καυχώ. (Να μην καυχιέσαι για τη δύναμή σου.)
Μανθάνων μη κάμνε. (Να μην κουράζεσαι να μαθαίνεις.)
Πρεσβύτερον αίδου. (Να σέβεσαι τους μεγαλύτερους.)
Νεώτερον δίδασκε. (Να διδάσκεις τους νεότερους.)
Ευσέβειαν φύλαττε. (Να είσαι ευσεβής.)
Ηδονής κραττείν. (Να είσαι εγκρατής.)
Μελέτει το παν. (Να μελετάς τα πάντα.)
Θνήσκε υπέρ Πατρίδος. (Να πεθαίνεις για την πατρίδα σου.)
Παις ων κόσμιος ίσθι, ηβών εγκρατής, μέσος δίκαιος, πρεσβύτερος σοφός.
(Να είσαι ως παιδί κόσμιος, ως έφηβος εγκρατής, ως άνδρας δίκαιος, ως γέροντας σοφός.)
Η δυσκολία σήμερα είναι πως κανείς δεν θέλει να δεχτεί εσωτερική πειθαρχία – να άρχει εαυτού!
