Εδώ παραθέτω ένα απόσπασμα από το Ένα Νέο Πρότυπο του Σύμπαντος του Π.Δ. Ουσπένσκι (μφρ. Χ. Γαλανόπουλος, Πύρινος Κόσμος, 1997: είναι από το κεφ. 11, σελ. 549…), χρήσιμο για πληροφόρηση. Για την αγγλική λέξη recurrence (= επανάληψη, επανερχομός γεγονότος) άφησα τον όρο «επανεμφάνιση» του Γαλανόπουλου.
Υπάρχουν δεκάδες, ίσως κι εκατοντάδες, ευφυείς θεωρίες που υποστηρίζουν ότι εξηγούν κάθε στροφή και γωνία του εσωτερικού κόσμου του ανθρώπου μ’ ένα συνδυασμό κληρονομικών επιδράσεων και τις απωθημένες φωνές κρυφών εσωτερικών ενστίκτων. Όλες αυτές οι θεωρίες είναι αποδεκτές, η καθεμιά με τον τρόπο της, αλλά καμία δεν εξηγεί τα πάντα μέσα στον άνθρωπο. Η μια θεωρία εξηγεί το ένα καλύτερα, η άλλη το άλλο. Όμως υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά, που μένουν ανεξήγητα. Δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού οι θεωρίες της κληρονομικότητας, ακόμα και μιας αβέβαιης, μακρινής κληρονομικότητας, οι θεωρίες των κρυφών ενστίκτων, της ασυνείδητης μνήμης, μπορούν να εξηγήσουν ορισμένες πλευρές του ανθρώπου, αλλά δεν μπορούν να εξηγήσουν άλλες. Και ωσότου αναγνωρίσουμε ότι έχουμε ξαναζήσει, θα μένουν μέσα μας πάρα πολλά πράγματα που δε θα μπορέσουμε ποτέ να τα καταλάβουμε.
Είναι πολύ δύσκολο να δεχτούμε την ιδέα της απόλυτης και αναπότρεπτης επανάληψης των πάντων. Νομίζουμε ότι αν θυμόμασταν έστω και κάτι, θα μπορούσαμε να αποφύγουμε τουλάχιστο μερικά από τα πιο δυσάρεστα πράγματα. Επιπλέον, η ιδέα της απόλυτης επανάληψης έρχεται σε αντίθεση με την ιδέα των αναπτυσσόμενων τάσεων, μια ιδέα που είναι επίσης αναγκαία.
Σε σχέση μ’ αυτό, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι όσον αφορά το χαρακτήρα της επανάληψης της ζωής τους οι άνθρωποι εμπίπτουν σε διάφορες κατηγορίες ή ομάδες.
Υπάρχουν οι άνθρωποι της απόλυτης επανάληψης, που στην περίπτωσή τους όλα, μεγάλα και μικρά, μεταδίδονται από τη μια ζωή στην επόμενη.
Υπάρχουν άνθρωποι που η ζωή τους έχει κάθε φορά την ίδια αρχή, αλλά συνεχίζεται με μικρές παραλλαγές, προς τα πάνω ή προς τα κάτω καταλήγοντάς στο ίδιο περίπου τέλος.
Υπάρχουν άνθρωποι που στην περίπτωσή τους η ζωή έχει μια σαφώς ανοδική τάση, και οι οποίοι γίνονται πιο δυνατοί και πιο πλούσιοι εξωτερικά.
Υπάρχουν αντίθετα άλλοι που η ζωή τους έχει φανερά καθοδική πορεία, η οποία σιγά σιγά καταστρέφει ό,τι είναι ζωντανό μέσα τους και τους εκμηδενίζει.
Και υπάρχουν άνθρωποι που η ζωή τους περιέχει μια εσωτερική ανοδική κατεύθυνση, που βαθμιαία τους οδηγεί έξω από τον κύκλο της αιώνιας επανάληψης και τους κάνει να περάσουν σ’ ένα άλλο επίπεδο.
Σημ.: Η «αιώνια επανεμφάνιση» είναι μόνο μια πιθανότητα στην αλυσίδα των μετενσωματώσεων. Υπάρχουν δυο ακόμα. Το ον μπορεί, όπως και ο Ουσπένσκι διευκρινίζει στη σελ. 564 (στη μετάφραση, η σελ. 493 του πρωτότυπου) του ίδιου βιβλίου του, προς τα πίσω, στο παρελθόν, χρονολογικά κοντινό ή απώτερο, και προς τα εμπρός, στο μέλλον.
Έπεται συνέχεια στο επόμενο.
