Η αποχή της ΟΛΜΕ

Η αποχή της ΟΛΜΕ

Διονύσης Γουσέτης

Επρεπε να τρέξει νερό στ’ αυλάκι της τηλεκπαίδευσης ώστε να αναδειχθούν σε όλη τους τη φαιδρότητα οι «αγώνες» της ΟΛΜΕ εναντίον της «κάμερας στην τάξη», εναντίον της «διαρροής προσωπικών δεδομένων», εναντίον της «επάρκειας των ηλεκτρονικών συστημάτων», εναντίον της εντιμότητας της υπουργού. 

Στην πραγματικότητα, εναντίον της de facto αξιολόγησης. Αποδείχθηκε ότι η τηλεκπαίδευση λειτουργεί πιο άνετα από το αναμενόμενο, χάρη σε αρκετούς εκπαιδευτικούς που αγνόησαν αυτούς τους «αγώνες».

Αρκετοί ήσαν επίσης οι εκπαιδευτικοί που αγνόησαν το πλήθος πιέσεων και εκβιασμών να μην ψηφίσουν εκπροσώπους για τα υπηρεσιακά συμβούλια. Η ψηφοφορία ορίστηκε ηλεκτρονική, για το Σάββατο 7/11. Έτσι όμως, στερούσε δύο συνδικαλιστικά «κεκτημένα». Πρώτον, μία μέρα λούφας. Δεύτερον, τον έλεγχο των ψήφων, αφού η ηλεκτρονική ψηφοφορία διευκολύνει τους μη «στρατευμένους» να ψηφίσουν. 

Το ότι η ηλεκτρονική ψηφοφορία επιβαλλόταν λόγω κορωνοϊού δεν απασχόλησε καθόλου τους καθοδηγητές της ΟΛΜΕ. Γι’ αυτό αντέδρασαν με κάθε τρόπο. Προσέφυγαν στο ΣτΕ. Επιχείρησαν να αποσύρουν τους υποψηφίους τους, αλλά τα ψηφοδέλτια είχαν καταρτιστεί. Εκβίασαν τους ψηφοφόρους. Τελικά κήρυξαν αποχή. 

Παρ’ όλα αυτά τα εμπόδια, βρέθηκε ένα 8% των εκπαιδευτικών που ψήφισε. Και βέβαια, αφού δεν συμμορφώθηκαν στη γραμμή αποχής, κατά μείζονα λόγο δεν θα ψήφισαν αυτούς που θα υπεδείκνυαν οι καθοδηγητές. Ετσι, ενώ το 8% φαίνεται σαν ήττα της υπουργού, είναι ήττα των καθοδηγητών, που παύουν να ελέγχουν τους εκπροσώπους στα υπηρεσιακά συμβούλια. Γι’ αυτό ζήτησαν με πρωτοφανή κυνισμό τα ονόματα των εκπαιδευτικών που τόλμησαν να ψηφίσουν, ώστε να τους παραδώσουν «στη χλεύη του κλάδου» και να τους καταδικάσουν με στημένες πλειοψηφίες «στρατευμένων».

Η αποχή λοιπόν απεδείχθη μπούμερανγκ για ακόμη μία φορά σε αυτούς που την κραδαίνουν σαν όπλο. Το ίδιο είχε γίνει στην ψηφοφορία για Συμβούλια Ιδρυμάτων ΑΕΙ του νόμου Διαμαντοπούλου: η αποχή της Αριστεράς είχε ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό αριστερών συμβούλων. Για να «διορθωθεί» αυτό, έπρεπε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να καταργήσει τα Συμβούλια. Για να μην αναφερθώ στις ολέθριες συνέπειες της αποχής του ΚΚΕ από τις βουλευτικές εκλογές του 1946. Συμπέρασμα: όπου και όποτε επικρατούν ακραίες λογικές και συμπεριφορές, όπως η αποχή, έπονται δεινά που πρώτα και κύρια θίγουν τους εμπνευστές τους.

Πηγή: Καθημερινή

– – –
Όλα τα σχόλια των αναγνωστών είναι ευπρόσδεκτα, εφόσον δεν χρησιμοποιούν προσβλητικούς ή υβριστικούς χαρακτηρισμούς. Επίσης σχόλια στα οποία έχει επιλεγεί η “Υποβολή ως Ανώνυμος/η – Unknown” δεν θα δημοσιεύονται. Μπορείτε να επιλέξετε να υποβάλετε ένα σχόλιο είτε με το προφίλ σας στο Google (1η επιλογή), είτε το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο (2η επιλογή: “Όνομα/URL“), συμπληρώνοντας μόνο το πεδίο “Όνομα” (όνομα ή ψευδώνυμο της αρεσκείας σας). Όλα τα σχόλια πριν τη δημοσίευσή τους πρέπει να εγκριθούν από τον Διαχειριστή (comment moderation), γι αυτό πιθανόν να υπάρξει μια μικρή καθυστέρηση.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may also like

Ποιος θυμάται τον Ανδρέα Γεωργίου;

Διονύσης Γουσέτης Με επιμέλεια του ΣΥΡΙΖΑ, ο προεκλογικός