Άρης Αλεξανδρής 18.04.2026
Δεν είναι απαραίτητη η αναψηλάφηση του ακαδημαϊκού παρελθόντος του ανδρός, για να γίνει αντιληπτός ο χαρακτήρας του. Αρκεί ο τρόπος που επιλέγει να αντιμετωπίσει τη δύσκολη κατάσταση στην οποία τον έχουν φέρει οι επιλογές και τα λεγόμενά του: ο προσβλητικός τόνος απέναντι στους πολιτικούς αντιπάλους, οι ειρωνείες στους δημοσιογράφους, οι εξηγήσεις που δεν βγάζουν νόημα αλλά διατυπώνονται σαν να βγάζουν, η υποτίμηση της νοημοσύνης των πολιτών, η αλλοίωση της πραγματικότητας, η προκλητική αδιαλλαξία και η ανυποχώρητη αλαζονεία του την ώρα που βρίσκεται εντελώς εκτεθειμένος, συντείνουν σε ένα ήθος ακατάλληλο για τις δοκιμασίες της πολιτικής κι ευάλωτο σε κάθε είδους κρίση. Αν ο Μακάριος Λαζαρίδης επιδεικνύει αυτή τη σπασμωδική ανειλικρίνεια όταν αμφισβητείται η ακαδημαϊκή του επάρκεια, πώς θα αντιδρούσε αν καλείτο να διαχειριστεί κάτι σημαντικότερο από την ανακολουθία των προσωπικών του υποθέσεων; Αν καλείτο να κάνει τη δουλειά του, αντί να μιλάει για τον εαυτό του;
Βέβαια, η ιδέα ότι το θέμα που έχει προκύψει με τον υφυπουργό αφορά αμιγώς τις περγαμηνές του είναι άκρως παραπλανητική. Το πόσο σοβαρό ή αστείο είναι το πτυχίο του βουλευτή από το College of Southeastern Europe είναι δευτερεύον ζήτημα και όποιος επιμένει να αναδεικνύει μόνον ή κυρίως αυτό, πιστεύοντας πως ζημιώνει τον πολιτικό ντροπιάζοντάς τον, κάνει λάθος. Αλλωστε ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης αποδεικνύει περίτρανα τις τελευταίες ημέρες ότι έχει αξιοθαύμαστες αντοχές στην ντροπή. Το μείζον θέμα εν προκειμένω είναι ο προ ετών διορισμός του σε θέση ειδικού επιστήμονα υπουργού χωρίς να πληροί τις προδιαγραφές που θέτει ο νόμος. Επειτα, σημασία έχει ότι ο ίδιος ο υφυπουργός είχε δηλώσει ψευδώς σε ανάρτησή του ότι έχει αποφοιτήσει από δημόσιο πανεπιστήμιο, δήλωση που τώρα ανακαλεί, μιλώντας για τυπογραφικό λάθος (επαναλαμβανόμενο, ως φαίνεται, αν και άρρηκτα συνδεδεμένο με την ουσία της ανάρτησης). Της συζήτησης περί αναξιότητας, λοιπόν, προηγούνται η συζήτηση περί νομιμότητος και η καταγγελία της βυσματικής αριστείας.
Aραγε είναι τόσο μεγάλη η έλλειψη άξιων κομματικών στελεχών; Είναι τόσο δύσκολο να βρεθούν πρόσωπα που να μη χρειάζεται να προσποιηθούν ότι διαθέτουν πτυχία που δεν διαθέτουν; Που να έχουν ένα βιογραφικό αντάξιο των θέσεων τις οποίες αξιώνουν; Δημοσίως, κανένας πολιτικός αρχηγός δεν θα παραδεχθεί ότι το πολιτικό προσωπικό του πάσχει. Ακόμη και οι πιο απαράδεκτες περιπτώσεις ατόμων αναβαθμίζονται σε χαρισματικές από το φίλτρο κομματικού αναβαπτισμού κι έπειτα «πωλούνται» στην πολιτική αγορά ως τέτοιες. Ιδιωτικά, ωστόσο, η αλήθεια δεν μένει κρυφή: τα κόμματα πράγματι πασχίζουν να βρουν πρόσωπα επαρκώς εξοπλισμένα για τις προκλήσεις της πολιτικής· οι πολίτες με ακαδημαϊκά και ηθικά προσόντα αποφεύγουν την ενασχόληση με την απαξιωμένη πολιτική και τη θέση τους παίρνουν τα μέλη των κομματικών στρατών, ανεξαρτήτως ικανοτήτων. Ποιος φταίει, όμως, για την απαξίωση; Δεν είναι ότι οι πολίτες «σνομπάρουν» την πολιτική, αλλά ότι η πολιτική πρώτη «σνόμπαρε» τους σοβαρούς πολίτες και
Από εκείνους που διαχειρίζονται θεσμικά τις ζωές μας δεν απαιτούμε μόνο πανεπιστημιακή καλλιέργεια τώρα υφίσταται τις συνέπειες….. Απαιτούμε καλές προθέσεις, ευρηματικότητα και φιλοπονία, μια σειρά από ηθικά και τεχνικά χαρίσματα…. ευστροφία και διαχειριστική δεινότητα σε πολλούς τομείς ταυτόχρονα, μαζί με τη δυνατότητα ταχείας προσαρμογής και εκπαίδευσης σε διαφορετικά γνωστικά πεδία. ….
Η κάλυψη που παρέχει η κυβέρνηση στον Μακάριο Λαζαρίδη είναι ένα σημάδι ήττας. Η ήττα, όμως, δεν σχετίζεται αποκλειστικά με το ακαδημαϊκό του υπόβαθρο ή με τον κωμικά άκαρπο αγώνα του να καμουφλάρει ό,τι δεν καμουφλάρεται (έναν αγώνα που αντί να τον δικαιώσει, όπως ίσως ήλπιζε ο αδικαίωτος, τον έχει μετατρέψει σε meme). ταχείας προσαρμογής και εκπαίδευσης σε διαφορετικά γνωστικά πεδία…. Γι’ αυτόν αρκεί ότι δεν είναι «τεμπέλης, όπως οι αριστεροί». Οι τεμπέληδες, όμως, δεν ενόχλησαν ποτέ κανέναν· αυτοί που δεν παραδέχονται την τεμπελιά τους είναι το πρόβλημα.
