‘‘Αργήσατε πολύ να έρθετε, κ. Μικελή’’, λέει ο γιατρός στον ασθενή του, αφήνοντας στο γραφείο τις ακτινογραφίες. ‘‘Τα νέα είναι πολύ άσκημα. Έχετε μόνο δυο βδομάδες ζωής!’’
‘‘Γιατρέ μου,’’ λέει πανικόβλητος ο ασθενής. ‘‘Υπάρχει κάτι που εγώ μπορώ να κάνω τώρα να κερδίσω λίγο χρόνο;’’
Ο γιατρός σκέφτεται για λίγες στιγμές και απαντά: ‘‘Υποθέτω πως σας αρέσει να τρώτε τα πλούσια λιπαρά, τηγανιτά, ψητά και γλυκά. Θα πρέπει να τα κόψετε τώρα!’’
‘‘Αφού αυτό θα βοηθήσει, θα τα κόψω από σήμερα κιόλας!’’
‘‘Πηγαίνετε σε μπαρ τα βράδια υποθέτω και πίνετε τα ποτηράκια σας;’’ Συνέχισε ο γιατρός ‘‘Και αυτό πρέπει να κοπεί. Μόνο τσάι!’’
‘‘Αφού πρέπει, θα το κόψω και αυτό, γιατρέ μου.’’
‘‘Από ό,τι γνωρίζω, καπνίζετε, επίσης. Και αυτό θα κοπεί.’’
‘‘Μάλιστα, γιατρέ, και αυτό!’’
‘‘Και έχετε συχνές σεξουαλικές επαφές, οπότε και αυτές θα πρέπει να πάψουν!’’
‘‘Μάλιστα, και αυτές αφού πρέπει. Και πόσο χρόνο θα προσθέσουν όλες αυτές οι περικοπές;’’
‘‘Ω, πάλι μόνο δυο βδομάδες θα ζήσετε. Μα θα σας φανούν 10 χρόνια.’’
