Ενδύματα, κτήρια, οχήματα, όπλα κι εργαλεία αλλάζουν από εποχή σε εποχή. Μα οι συνήθειές μας, προσωπικές και κοινωνικές δεν μεταβάλλονται πολύ.
Ναι, υπήρχαν στη Ρώμη, σε όλη τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, μπαρ, παμπ, ταβέρνες. Πολλά διασώθηκαν στην Πομπηϊα.
Μπαρ και παμπ λέγονταν popina (popinae πληθυντικός). Ήταν συνήθως κρασοποτείο όπου σέρβιραν και απλό γεύμα (ή μεζέδες) με ψωμί, ελιές, σούπα και άλλα βραστά. (Δεξιά – αναπαράσταση.)
Η ποπίνα ήταν οινομαγειρείο για τους πληβείους, τα κατώτερα λαϊκά στρώματα – δούλοι, απελεύθεροι, ξένοι μα και κακοποιοί. Ο Ιουβενάλιος, ποιητής του 2ου αιώνα κε, αναφέρει ναυτικούς, κλέφτες, δολοφόνους, δήμιους και νεκροθάφτες.
Κρίνοντας από τις μεγάλες ποσότητες ζάρια που βρέθηκαν στις ποπίνες, φαίνεται πως υπήρχε και τζόγος παρότι αυτό απαγορευόταν. Οι ποπίνες όμως ήταν και φτηνά πορνεία. Δεν υπήρχαν δωμάτια με στρώματα και φαίνεται πως οι πόρνες συναντούσαν ή ψώνιζαν πελάτες στα μέρη αυτά.
Αυτά τα παμπ ή μπαρ θεωρούνταν άντρα χυδαιότητας κι εγκληματικότητας και οι πιο αξιοπρεπείς πολίτες θα πήγαιναν σε tabernae ή campanae (αριστερά – αναπαράσταση). Αυτά ήταν πιο ευυπόληπτα μέρη για ποτό και φαγητό και είχαν δωμάτια για διανυκτέρευση. Στη δεξιά είναι ένα triclinum – όσο διασώθηκε.
Στην εποχή μας, σε όλο τον κόσμο σχεδόν, ο τζόγος (στα Καζίνα και ΟΠΑΠ) και η πορνεία (με συνοδούς ή σεξ-κλαμπ) είναι όχι μόνο αποδεκτά μα προωθούνται ως δικαιωματισμοί και ως κρατικές επιχειρήσεις.
Να μερικά ακόμα σε Herculaneum αριστερά και Pompei. Κάτω δεξιά, κλειστό και προστατευμένο τη νύχτα.
