Να είσαι κάποιο άτομο, πρόσωπο με ταυτότητα.
Θέληση του Θεού κι ανθρώπων, βούληση, του ευλογημένου κόσμου είσαι η βασίλισσα.
Είναι πολλές οι επιθυμίες σου και για καφέ, μία μπριζόλα ή φασολάδα, για ένα σπίτι ή καινούργιο αμάξι… άπειρα όμορφα πράγματα…
Δεν χορταίνεις, όσα κι αν έχεις. Επιθυμίες δεν παύουν.
Μα είναι όλες βλαστάρια μιας πανάρχαιας ρίζας: να είσαι κάποιο άτομο, πρόσωπο με ταυτότητα.
Επιθυμία για προσωπικότητα γελαστή, γεμάτη κύρος κι αυτοπεποίθηση…
Επιθυμία για συνέχεια και συνοχή…
Λαχτάρα για καινούργιες εμπειρίες.
Πόθος απύθμενος να είσαι ο εαυτός σου, ύπαρξη χωριστή κι αναγνωρισμένη από το σύμπαν!
Να προσπαθείς όσο μπορείς για τον προβιβασμό σου, για πρόοδο στην καριέρα σου. Για οικογενειακή ευμάρεια. Το πρόβλημα είναι η προσκόλληση.
Ναι, μπορείς να εργάζεσαι με προθυμία, με διαύγεια, δίχως αρπακτική απληστία, δίχως τον πυρετό του υπεροπτικού “εγώ”.
Όλος ο κόσμος είναι υπνωτισμένος από την Επιθυμία που σπρώχνει κάθε νέο ουρανοξύστη να ξεπεράσει τον παλιό.
Άνεμος της επιθυμίας φέρνει τη συννεφιά του φθόνου και της χρυσοστολισμένης δυστυχίας. Άνεμος της επιθυμίας, πάλι διώχνει το σύννεφο προσκόλλησης και πόνου.
Πότε θα μάθεις;
Δεν βρίσκεις τέλος με τις επιθυμίες ούτε τον κορεσμό σε απόλυτη πληρότητα. Εκτός κι αν επιστρέψεις στην αρχή και πριονίσεις την πανάρχαια ρίζα να μείνεις απλή ακλόνητη Ύπαρξη.
Τώρα μαθαίνεις πως η επιθυμία είναι οδηγός οδύνης όταν εσύ θεληματικά αρνείσαι να διακρίνεις.
