Ανακάλυψα κι ένα ωραίο Εβραιο-σοβιετικό ανέκδοτο.
Ο Ιακώβ, ένας Ρωσο–Εβραίος επί Σοβιετίας κατόρθωσε να βγάλει άδεια να μετοικήσει στο Ισραήλ, αεροπορικώς. Πετούσε ήδη από τη χαρά του μα έμενε και προσγειωμένος.
Στο αεροδρόμιο της Μόσχας ένας τελωνιακός βρήκε μια μπρουτζινόμαυρη προτομή του Λένιν στα μπαγκάζια του.
“Έ τι είναι αυτό;” ρώτησε έκπληκτος.
“Α! Άσκημη ερώτηση, σύντροφε!” απάντησε ο Ιακώβ. “Όχι τι! Να ρωτήσεις “ποιος;” είναι αυτός. Είναι ο μεγάλος σύντροφος Λένιν που έβαλε τα θεμέλια του σοσιαλισμού και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για τη μελλοντική ευημερία της Ρωσίας! Τον παίρνω μαζί μου στο Ισραήλ για να θυμάμαι μ’ ευγνωμοσύνη τον μεγάλο μου ήρωα!”
Έτσι εύκολα πέρασε από το τελωνείο και τις άλλες γραφειοκρατικές εξετάσεις και μπήκε στο αεροπλάνο.
Στο Τελ Αβίβ ο Ισραηλινός τελώνης ρώτησε τον Ιακώβ: “Tι είν’ τούτο;” Πάλι για τον Λένιν.
“Λάθος ερώτηση, κύριε! Θα έπρεπε να ρωτήσεις “Ποιος;”. Είναι ο Λένιν, το κάθαρμα που έφερε τον κομμουνισμό στη Ρωσία και τελικά με ανάγκασε μετά από τόση καταπίεση να φύγω και να έρθω στο Ισραήλ. Το έχω να θυμάμαι και να τον καταριέμαι καθημερινά! ”
Έτσι πέρασε και από αυτό το τελωνείο. Στο καινούργιο του σπίτι έβαλε το αγαλματάκι σε περίοπτη θέση στο καθιστικό. Το επόμενο βράδυ κάλεσε γνωστούς και συγγενείς να γιορτάσουν.
Ένας ξάδελφος πρόσεξε τον Λένιν πάνω στο κομοδίνο.
“Ε, ποιος είν’ αυτός ξάδελφε;” ρώτησε τον Ιακώβ.
“Α, ξάδελφε! Λάθος ερώτηση. Όχι ποιος! Θα έπρεπε να ρωτήσεις τι είν’ αυτό! Ε, λοιπόν, αυτό είναι 5 κιλά χρυσάφι μα έξυπνα βαμμένο να μοιάζει με σκουριασμένο μπρούντζο. Έτσι κατάφερα να το περάσω από το μοσχοβίτικο τελωνείο πρώτα και μετά από το Τελ Αβίβ. Δεν πλήρωσα ούτε μια δεκάρα – ούτε στη Μόσχα ουτ’ εδώ! Εβίβα λοιπόν! ”
