Μείνε στην ησυχία, στο ατάραχο βάθος του νου σου.
Μια κυρία ζήτησε συμβουλή για το πώς να χειριστεί την κακομεταχείριση που δέχεται από τον άντρα της, τον οποίο αγαπά. Είναι ένα κυκλικό μοτίβο συναισθηματικής προσβολής και υπονόμευσης. Την βρίζει και τη μειώνει, αργότερα προσποιείται πως δεν συμβαίνει τίποτα και δείχνει γλυκύτητα. Η ίδια εξοργίζεται από τέτοια συμπεριφορά.
Με κάποιες διαφορές θα μπορούσε να παραπονιέται άντρας για τη συμπεριφορά της γυναίκας του, εξοργιστικά απαξιωτική.
Δεν οργίζεσαι αναίτια σε τέτοια περίσταση. Βρίσκεσαι σε μια παράξενη αφύπνιση όπου ένα τέτοιο μοτίβο προσπαθεί (και συχνά κατορθώνει) να επιβάλει καταπιεστικό ύπνο. Ακόμα και η γλυκύτητα συχνά κρύβει δηλητήριο προσβολής. Δεν καταλαβαίνουμε τη φύση της οργής.
Τέτοια συναισθηματική υπονόμευση μετατρέπει την αλήθεια σε σύγχυση, την αρμονία σε αναστάτωση, την αυτοπεποίθηση σε αμφιβολία.
Εσύ, το θύμα, να εμπιστεύεσαι την ησυχία σου και τη γνώση που εκδηλώνεται μέσα από αυτή με βεβαιότητα, έστω και αν οι άλλοι δεν τη βλέπουν.
Κάποτε η οργή είναι δικαιολογημένη και δίκαιη. Ας μιλήσει, λοιπόν. Μα δίχως μίσος! Σε τέτοια περίπτωση η καρδιά σου, το ήσυχο μέρος του νου σου, αισθάνεται και λέει ‘‘Αρκετά!’’
Η σιωπηλή παρουσία, η επίγνωση που εποπτεύει τον νου σου και τον θερμοπίδακα του θυμού, θα καθοδηγήσει την κατάλληλη έκφραση – φτάνει να μην έχει μίσος.
Σε τέτοιες περιστάσεις δεν χρειάζεται να λογομαχήσεις, να αποδείξεις τη βία που δονείται στη φωνή του άλλου προσώπου, ή την απαξίωση και το βρίσιμο που ακούγεται.
Η οργή που εγείρεται μέσα σου είναι ένας παλμός αγάπης που θέλει να επικρατήσει δικαιοσύνη και αρμονία.
Μείνε στην ησυχία, στο ατάραχο βάθος του νου σου. Μείνε με την αυτοπεποίθησή σου και από εκείνη την ησυχία θα εκπηγάσει το ορθό, η σίγουρη γνώση για το τι να πεις και τι να κάνεις.
Κάποτε η σιωπή που αγκαλιάζει κι εσένα και το άλλο πρόσωπο μπορεί να είναι αρκετή. Κάποτε λίγες απλές λέξεις.
