Η Βίβιαν Στεργίου χρησιμοποίησε για το κράτος την ονομασία άλλου κήτους (από τη Σκανδιναβική Μυθολογία) το «Κράκεν» που πλέει στις θάλασσες Γροιλανδίας και Νορβηγίας.
Παλιά ονομαζόταν Λεβιάθαν, το τέρας με την τεράστια δύναμη.
Ήταν το δρακόντειο τέρας με άγρια φύση που συστρεφόταν κι έφευγε συμβολίζοντας κακούς βασιλιάδες – στον Ησαϊα 27.1, της Παλαιάς Διαθήκης. Μα αναφέρθηκε νωρίτερα και στους Ψαλμούς 74.14 και 104, 25-6. Στον Ιώβ 41 βρίσκουμε μια πιο λεπτομερή περιγραφή όπου κανείς δεν μπορεί να προκαλέσει τον άρχοντα των τεράτων , να τα βάλει μαζί του (2-3). Το 1651 ο ΄Αγγλος Τόμας Χομπς δημοσίευσε το έργο του Leviathan or the Matter, Form and Power of a Commonwealth Ecclesiastical AndmCivil όπου το κήτος Λεβιάθαν είναι το κράτος με το μονοπώλιο της βίας και της απόλυτης εξουσίας (αστυνομία, στρατός).
Η Βίβιαν Στεργίου χρησιμοποίησε για το κράτος την ονομασία άλλου κήτους (από τη Σκανδιναβική Μυθολογία) το «Κράκεν» που πλέει στις θάλασσες Γροιλανδίας και Νορβηγίας. Το όνομα σημαίνει (γιγάντιο) καλαμάρι, χταπόδι. Ο άγγλος ποιητής Lord Alfred Tennyson έγραψε ένα σονέτο όπου το κήτος κοιμάται in the abysmal sea.
ΤΑ «πολυπλόκαμα Κράκεν των κομματικών μηχανισμών», όπως τα λέει η Στεργίου στο άρθρο της δεν κοιμούνται («Κλέβοντας από τον πλούτο των άλλων ή πώς να γίνεις ‘στέλεχος’» Καθημερινή 6/4/26). Γράφει:
Το 2021 ήταν δύσκολη χρονιά, όμως όχι για όλους. Από τη διερεύνηση του οργιώδους σκανδάλου των αγροτικών επιδοτήσεων φαίνεται πως κάποιοι κλέψανε τα λεφτά μας. Πέριξ της πανδημίας έγιναν και πολλοί διορισμοί. Μπορεί να παρακολουθήσει κανείς τη μεγάλη περιδίνηση στελεχών σε θέσεις, υποτιθέμενα, ευθύνης. Στις γενικές γραμματείες, στη στελέχωση της Διοίκησης, στις ανεξάρτητες αρχές, στο Δημόσιο γενικώς. Οι ρόλοι εναλλάσσονται όπως στα ερασιτεχνικά θεατρικά έργα. Σημασία δεν έχει το αποτέλεσμα, αλλά να παίξουν όλοι. Σύμφωνα μ’ έναν ιδιότυπο βαλκανικό, αντιθεσμικό νεοφιλελευθερισμό, το κράτος είναι κακό και υπερβολικά μεγάλο όταν πρέπει να παρέμβει για τους αρρώστους, τους ευάλωτους, τους ηλικιωμένους, τα εργασιακά δικαιώματα. Είναι, όμως, εντελώς καλό όταν διαμεσολαβεί στη συναλλαγή μεταξύ πολίτη – κόμματος. (….) Η ίδια ιδεολογία λέει: ανάλαβε την ευθύνη της ζωής σου, κάντο μόνος σου. Εκτός κι αν είσαι στέλεχος κόμματος, οπότε ένας ολοκληρος μηχανισμός και ο πλούτος των άλλων στηρίζουν τις προσπάθειές σου που η αλαζονεία σου σού επιτρέπει να θεωρείς ανώτερες από των άλλων. Στον πυρήνα του βαλτώματος είναι μια διγλωσσία. Αυστηροί κανόνες του παιχνιδιού για τους εκτός κόμματος, άνεση και απλοχεριά για τα πολυπλόκαμα Κράκεν των κομματικών μηχανισμών. Την ύπαρξη τέρατος τη φανταζόμασταν όλοι. Φέρνει, όμως, πάντα μια ανατριχίλα η θέαση του βδελυρού προσώπου του. (….)
Ελληνες του εξωτερικού προκόβουν στους πιο ανταγωνιστικούς κλάδους. Δεν είναι ρόδινη η ζωή έξω. Η μετανάστευση είναι ζόρι. Βρίσκουν, όμως, δουλειές με στιβαρά εργασιακά δικαιώματα με το πτυχίο τους από το ΕΜΠ, το ΕΚΠΑ και τα άλλα δημόσια πανεπιστήμια, χωρίς να ξέρουν ψυχή στον οργανισμό που τους προσλαμβάνει και, φυσικά, χωρίς διασυνδέσεις με τα ανώτερα κλιμάκια στην Ουάσινγκτον, στο Βερολίνο ή το Σίτυ. Ξεκινάνε από χαμηλά, βγάζουν δουλειά και ανεβαίνουν με τα χρόνια. (….)
Γελάνε με την πιο πρόσφατη μαφιόζικη περιπέτεια. Οι γαλάζιοι τοπάρχες, που είναι σαν κάποιος να τους επέλεξε σε οντισιόν, τα ρετρό ελληνικά, τα ιλιγγιώδη ποσά, τα πρόβατα…τούς χαρίζουν απλόχερα πικρό γέλιο. Νοσταλγούν τα πάντα από την πατρίδα, όμως όχι την εργασιακή κουλτούρα, την έλλειψη νοοτροπίας συνεργασίας και λογοδοσίας, την απουσία εργασιακής ηθικής, τη δεσπόζουσα θέση που κατέχουν τα διεφθαρμένα κομματικά στελέχη στη ζωή του τόπου, την κουτοπόνηρη αλαζονεία τους. Μπορεί κανείς να προσθέσει πολλά άλλα για τα τραγελαφικά του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ (το οποίο κατά τα πρωτοκλασάτα «στελέχη» της ΝΔ δεν αποτελεί σκάνδαλο όπως αποφάνθηκε η πλειοψηφία στη Βουλή (πλειοψηφία της ΝΔ: δηλ. Γιάννης κερνά Γιάννης πίνει!), μα αυτά τα λίγα φτάνουν για σήμερα.
