Εγείρεται ως μαύρο μίσος όταν ο νους σου νιώθει γελασμένος, θολός, μόνος.
Το κακό δεν είναι πράγμα ή πρόσωπο ή ον δαιμονικό. Εμφανίζεται με την απουσία κατανόησης του Συνόλου, απουσία καθαρής θέασης.
Μην πιστεύεις πως υπάρχει ως ανεξάρτητη δύναμη που λειτουργεί αυτόνομα.
Όταν ξεχνάς το φως, τότε οι σκιές φαίνονται ανεξάρτητες πραγματικότητες έστω κι αν κάθε ίσκιος παράγεται από κάτι που κόβει το φως.
Κοίτα την κακία που νιώθεις όταν τη νιώθεις. Είναι άγνοια βαθιά που δεν κοιτά το Σύνολο: είναι η λησμονιά της κοινής μας ύπαρξης, της καταγωγής μας από ένα άγνωστο μα ενιαίο Ον. Ενεργοποιείται και φλογίζεται από εγωισμό.
Το κακό ούτε αυθύπαρκτο είναι, ούτε σύμφυτο στον κόσμο. Παράγεται από την εγωιστική διεκδίκηση που αγνοεί τις ανάγκες των άλλων. Κοίτα την κακία που νιώθεις όταν η διεκδίκησή σου απειλείται ή εμποδίζεται.
Εγείρεται ως μαύρο μίσος όταν ο νους σου νιώθει γελασμένος, θολός, μόνος κι αποκομμένος.
Αγνοημένος, με τέτοιο πόνο, πάει να πονέσει άλλους νομίζοντας πως έτσι προστατεύεται, αποδιώχνει την πίκρα της αδικίας του και θεραπεύεται.
