1. Αναμφίβολα οι Αμερικανοί και Ισραηλινοί κατέστρεψαν όχι μόνο πολλούς στρατιωτικούς στόχους στο Ιράν μα και πολλές υποδομές, παραγωγικές μονάδες, κατοικίες, νοσοκομεία, σχολεία κ.λπ. Πολλοί Ιρανοί υποφέρουν.
Από την άλλη, όμως, οι πύραυλοι του Ιράν κατέστρεψαν 13 βάσεις στη Μέση Ανατολή συμπεριλαμβανομένου του Αρχηγείου του αμερικανικού 5ου στόλου στο Μπαχρέιν. Έτσι τα αμερικανικά στρατεύματα πολεμούν μακρόθεν (κυρίως από τα αεροπλανοφόρα), όπως σημειώνουν οι Times της Νέας Υόρκης. Και αφού οι Αμερικανοί δεν μπόρεσαν να προστατεύσουν αποτελεσματικά τις βάσεις τους, πώς θα μπορούσαν 10.000 ή τόσοι στρατιώτες να καταλάβουν νήσους ή εδάφη του Ιράν; Οι περισσότεροι μάλλον θα αποδεκατίζονταν στο πρώτο 24ωρο, αν γινόταν εισβολή.
Όσο για τα Στενά, πότε ανοίγουν πότε κλείνουν, ανάλογα με το πώς ξύπνησε ο πρόεδρος Τραμπ.
2. Ο Τραμπ είχε υποσχεθεί ειρήνη και καμιά εμπλοκή στο εξωτερικό. Όχι μόνο δεν επέφερε καμιά ειρήνη πουθενά (Ουκρανία, Μέση Ανατολή), μα ξεκίνησε πολεμικές επιχειρήσεις στη Βενεζουέλα (εδώ σταμάτησαν) και στο Ιράν (όπου επικρατεί αβεβαιότητα λόγω της αστάθειας του Τραμπ). Υποσχέθηκε επίσης τη μείωση κατά 50% της τιμής ηλεκτρικής ενέργειας και καυσίμων σε 12 μήνες. Απεναντίας, οι τιμές και των δυο αυξήθηκαν. Από τα οικονομικά μέτρα του (ταρίφες, κατάργηση περίθαλψης κ.λπ.) μόνο οι δισεκατομμυριούχοι και οι συγγενείς του, που έχουν ελάχιστη ως μηδενική φορολόγηση, έχουν επωφεληθεί διογκώνοντας τον πλούτο τους.
3. Η επίσκεψη του Καρόλου Γ΄ της Βρετανίας στα τέλη Απριλίου φανέρωσε ακόμα μια φορά την άθλια νοητική κατάσταση και τη γενικότερη χυδαιότητα και άγνοια του ναρκισσιστή Τραμπ. Σε όλες τις παραστάσεις πρώτος ήταν πάντα ο ίδιος και δεν διευκόλυνε καθόλου το τιμώμενο βασιλικό ζεύγος. Μα το πιο εντυπωσιακό γεγονός ήταν η ομιλία του βασιλιά στο Κογκρέσο.
Αναφέρθηκε στη σημασία του ΝΑΤΟ, υπενθυμίζοντας ότι μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου ενεργοποιήθηκε το άρθρο 5 για πρώτη φορά και το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στάθηκε ενωμένο απέναντι στην τρομοκρατία.: «Ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα μαζί, όπως έκαναν οι λαοί μας για έναν αιώνα, δίπλα – δίπλα, μέσα από δύο Παγκόσμιους Πολέμους, μετά στον Ψυχρό Πόλεμο και στο Αφγανιστάν σε στιγμές που καθόρισαν την κοινή μας ασφάλεια».
«Αυτή η ακλόνητη αποφασιστικότητα,» συμπλήρωσε ο βασιλιάς, «είναι απαραίτητη για την υπεράσπιση της Ουκρανίας και του θαρραλέου λαού της.»
Τόνισε την ανάγκη να υπάρχουν έλεγχοι και ισορροπίες για τη εκτελεστική εξουσία και μίλησε για την ανάγκη να προστατευθούν οι φυσικές ομορφιές της Αμερικής και το γενικότερο φυσικό περιβάλλον. (Δυο καρφιά για την ετσιθελική παραγνώριση του Συντάγματος και των δικαστηρίων και την αδιαφορία προς το φυσικό περιβάλλον εκ μέρους του προέδρου Τραμπ.)
Επίσης, έκανε μία σύντομη αναφορά στην ανάγκη «υποστήριξης των θυμάτων ορισμένων από τα δεινά που, τόσο τραγικά, υπάρχουν και στις δύο κοινωνίες μας». Αυτή ήταν μια αναφορά όχι μόνο στους άστεγους και άπορους μα και στα θύματα του Τζέφρι Έπσταϊν.
Μπορεί ο ίδιος ο Τραμπ να έπιασε μερικά σημεία μα αμφιβάλω αν κατάλαβε τίποτα από την ομιλία του βασιλιά. Και αν κατάλαβε κάτι, σίγουρα θα το ξέχασε την επόμενη στιγμή…
