Ε2260: Τοξικότητα και Σύνταγμα

Ε2260: Τοξικότητα και Σύνταγμα

Eίτε η τοξικότητα «είναι ένας δολοφονικός βούρκος ο οποίος πνίγει την αξιοπρέπεια» (σύμφωνα με τον πρωθυπουργό) είτε δεν δικαιούται διά να ομιλεί γι’ αυτό ο πρωθυπουργός ως «ο αρχιτέκτονας της τοξικότητας» (σύμφωνα με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης )  Είναι πλέον αξίωμα ότι για να «πουλήσεις» πρέπει να βρίσεις, να ψεκάσεις, να κατηγορήσεις χωρίς στοιχεία, να γεμίσεις τον τόπο (που σου αναλογεί) με οσμές. Αλλιώς, σε καταπίνει η αφάνεια. Δεν «υπάρχεις». Με όρους όχι μόνο σοσιαλμιντιακούς, αλλά και υπαρξιακούς….. Η εύκολη κατεδάφιση, όμως, δύσκολα οδηγεί στην οικοδόμηση ενός νέου μοντέλου, αποκαθαρμένου από τοξίνες.

(Μαρία Κατσουνάκη, Καθημερινή, 18/4/26.)  

Σχόλιο αναγνώστη:

Ο Πολακισμός έχει επιβάλει μια σχολή πολιτικής επικοινωνίας βασισμένη στην προσωπική στοχοποίηση και το ύφος του «πεζοδρομίου», μετατρέποντας την κριτική σε θόρυβο. Την ίδια στιγμή, η Ζωή Κωνσταντοπούλου συχνά εργαλειοποιεί τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς με έναν δικολαβίστικο μεσσιανισμό που εξαντλεί την ουσία της διαδικασίας, ενώ από την άλλη πλευρά, ο Άδωνις Γεωργιάδης απαντά με μια διαρκή ρητορική αντεπίθεση που τροφοδοτεί την πόλωση, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο όπου η λογική υποχωρεί μπροστά στις κραυγές. Σε αυτό το σκηνικό, η «τοξικότητα» δεν είναι ένα βολικό αφήγημα, αλλά το αναπόφευκτο αποτέλεσμα ενός διαλόγου που διεξάγεται από πρόσωπα που επενδύουν περισσότερο στη σύγκρουση παρά στην παραγωγή πολιτικού αποτελέσματος.

(Και ο Π Μανδραβέλης, ίδιο φύλλο:) Ο πρωθυπουργός, με αφορμή τη δυσαρέσκεια που υπήρξε για τη fast track απαλλαγή των υπουργών του κ. Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη, ήθελε την αλλαγή του άρθρου 86 διότι πιστεύει «βαθιά στην αποφασιστικότερη συμμετοχή τακτικών δικαστών σε υποθέσεις τυχόν ποινικής ευθύνης υπουργών» (2.2.2026). Να θυμίσουμε ότι η δική του κοινοβουλευτική πλειοψηφία είχε αλλάξει το άρθρο 86 το 2019. Οταν έκανε την ατυχή επιλογή να μην ανανεώσει τη θητεία της κ. Κατερίνας Σακελλαροπούλου και να προκρίνει κομματικό υποψήφιο για την Προεδρία της Δημοκρατίας, πρότεινε ότι «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έπρεπε να ψηφίζεται για μία και μόνη εξαετή θητεία. (…) Πρόκειται για θέση που θα εισηγηθούμε στη Βουλή κατά την επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση» (15.1.2025).Τώρα, και με αφορμή τα ρουσφέτια βουλευτών στον ΟΠΕΚΕΠΕ, ο πρωθυπουργός προτείνει «το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή, με αντικατάσταση του υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο, και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή» (6.4.2026).

Σχόλια αναγνωστών:

Α) Είναι ίσως η καταλληλότερη βουλή για να συζητηθεί με νηφαλιότητα η αναθεώρηση του Συντάγματος. Υπάρχουν εκεί μέσα πραγματικά τέρατα νηφαλιότητας όπως ο Παύλος Πολάκης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Άδωνης Γεωργιάδης, ο Κυριάκος Βελόπουλος καθώς και πλήρως ορθολογικές και εκσυγχρονιστικές πολιτικές ομάδες όπως η Νίκη και το ΚΚΕ. Υπάρχει δε και το υπέροχο Καραμανλικό απολίθωμα ως ομάδα εντός της Νέας Δημοκρατίας (που μας κληροδότησε ένα στέλεχος σαν τον Λαζαρίδη, αλλά επί του παρόντος αγρόν ηγοράσε κατά τη συζήτηση του θέματος), συνεπικουρούμενο από τον γνήσιο λαϊκό ερμηνευτή της θαυμάσιας Δεξιάς του 1960, Αντώνη Σαμάρα. Ενώ το κερασάκι στη τούρτα είναι το εξαιρετικό Ανδρουλακικό ΠΑΣΟΚ που έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση.

Β) Κανένα άρθρο στις μέρες μας δεν μπορεί να περιγράψει καλύτερα από το ανωτέρω απόσπασμα τα φαινόμενα πολιτικής και θεσμικής δυσλειτουργίας!
Όταν ανακοινώνεται από την κυβέρνηση η πρωτοβουλία για αναθεώρηση σειράς διατάξεων του Συντάγματος στην τελευταία χρονιά της κυβερνητικής θητείας, αντικειμενικά το Σύνταγμα καθίσταται μέρος του εκλογικού “παιχνιδιού ΠΑΡΑ ΤΑΎΤΑ, ΥΠΆΡΧΕΙ ΈΣΤΩ ΚΑΙ ΈΝΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΤΡΙΑΚΟΣΊΩΝ ΝΑ ΠΡΟΤΕΊΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΆΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΆΡΘΡΟΥ 86 ΤΟΥ ΣΥΝΤΆΓΜΑΤΟΣ; Μακάρι να διαψευστώ, αλλά το “βρώμικο ’89” θα μοιάζει με “λεκές” μπροστά στον τοξικό πολιτικό διάλογο που ξεκίνησε με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τον Ειδικό Επιστήμονα…

Για να δούμε ποια αναθεώρηση θα προωθήσει ο Μητσοτάκης. Όμως, είναι ενδιαφέρον να παρατηρηθεί πόσοι «ανύπαρκτοι» πολιτικάντηδες ηγέτες σαν τον Νίκο Ανδρουλάκη (και νωρίτερα τον Βελόπουλο) ξαφνικά άρχισαν να «υπάρχουν» καθώς άρχισαν να βρίζουν αντιπάλους ad hominem χωρίς μέχρι στιγμής να προσφέρουν την παραμικρή θετική ιδέα για μεταρρυθμίσεις κι επιβεβλημένα μέτρα!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *