Δίχως πρακτική εφαρμογή μένεις με όμορφα λόγια που γίνονται βαρίδια βαριεστημάρας
Από πανάρχαιους χρόνους λέγεται πως η σοφία σε ελευθερώνει κι η αγάπη σε ολοκληρώνει.
Τα λόγια είναι ωραία μα μένουν θεωρία του νου. Για να γίνουν εμπειρία χρειάζεται η πρακτική αυτοεξέταση και απόσπαση από τις εγωιστικές ορμές της διεκδίκησης και τις προσκόλλησης: τίποτα δεν είναι δικό σου και δεν είσαι αυτό που παρατηρείς.
Μια άλλη ρήση λέει “Σοφία είναι να γνωρίζεις πως είσαι ένα τίποτα. Αγάπη είναι να γνωρίζεις πως είσαι το παν”. Κι αυτά τα λόγια είναι θεωρία ωσότου με ακούραστη πρακτική και απάρνηση γίνουν εμπειρία.
Οι δυο αυτές συγγενικές ρήσεις μπορεί να ακούγονται ποιητικές ή σαν να περιγράφουν μια (μελλοντική, εμπειρική) κατάσταση πραγματική. Μα είναι απλή καθοδήγηση για κάθε αναζητητή.
Στην πραγματικότητα είναι το κατώφλι για τη διάλυση του εγωισμού και την εμφάνιση του Εαυτού.
Η εμπειρία προϋποθέτει τρεις γραμμές πρακτικής. Η μια είναι διανοητική με γνώση και διάκριση. Η δεύτερη είναι αισθηματική με αγάπη, προσοχή, φροντίδα. Η τρίτη είναι η πρακτική εφαρμογή και των δύο.
Δίχως πρακτική εφαρμογή μένεις με όμορφα λόγια που γίνονται βαρίδια βαριεστημάρας. Δίχως αγάπη, προσοχή και φροντίδα μένεις με κρύα πληροφόρηση που γίνεται υπεροψία. Δίχως ορθή γνώση παρασύρεσαι εδώ κι εκεί από θεωρίες και συναισθηματισμούς, αρέσκειες κι απαρέσκειες.
Μην περιμένεις την κακιά περίοδο να νιώσεις ανημποριά και τιποτένια ύπαρξη. Μην περιμένεις την καλή περίοδο να νιώσεις δύναμη, ομορφιά και ύπαρξη μεγάλη!
