Ο Ουσπένσκυ συνέχισε (σελ. 550, Ένα Νέο Πρότυπο του Σύμπαντος, μφρ. Γαλανόπουλου, Πύρινος Κόσμος, 1997).
Ας εξετάσουμε πρώτα τον τύπο των ζωών όπου η απόλυτη επανάληψη είναι αναπόφευκτη.
Υπάρχουν, πρώτα απ’ όλα, οι άνθρωποι του «μπιτ»,¹ της βαθιά ριζωμένης, πάγιας ρουτίνας. Οι ζωές τους διαδέχονται η μία την άλλη με τη μονοτονία που κινείται ο δείχτης του ρολογιού. Δεν μπορεί να υπάρξει στις ζωές τους τίποτα απροσδόκητο ή τυχαίο, καμιά περιπέτεια. Γεννιούνται και πεθαίνουν στο ίδιο σπίτι όπου γεννήθηκαν και πέθαναν οι πατεράδες τους και οι παππούδες τους και όπου θα γεννηθούν και θα πεθάνουν τα παιδιά τους. Οι εθνικές καταστροφές, οι πόλεμοι, οι σεισμοί, οι λοιμοί σαρώνουν μερικές φορές μονομιάς χιλιάδες και εκατοντάδες χιλιάδες τέτοιων ανθρώπων από το πρόσωπο της γης. Αλλά πέρα από τέτοιου είδους γεγονότα, όλη τους η ζωή διέπεται από αυστηρή τάξη και είναι οργανωμένη βάσει προγράμματος. Ας φανταστούμε έναν έμπορο που ζει σε μια παλιά ανατολίτικη πόλη, στις καθιερωμένες συνθήκες ενός ρουτινιέρικου τρόπου ζωής που διατηρείται απαράλλακτος επί αιώνες. Πουλάει χαλιά στο ίδιο μαγαζί όπου ο πατέρας του, ο παππούς του, ή ίσως και ο προπάππος του κάποτε πουλούσαν χαλιά. Μπορούμε να δούμε όλη του τη ζωή, από τη γέννηση ως το θάνατο, χαρτογραφημένη. Ορισμένη χρονιά παντρεύεται, ορισμένη χρονιά βάζει το μεγαλύτερο γιο του στο μαγαζί, ορισμένη χρονιά κερδίζει μια μήνυση κατά του γείτονα του, χρησιμοποιώντας πάντα την ίδια δοκιμασμένη μέθοδο, και πάντα την ίδια χρονιά, την ίδια μέρα και ώρα πεθαίνει, από την ίδια πάντα αιτία – επειδή παραέφαγε πιλάφι.
Δεν μπορεί να υπάρξουν καινούργια γεγονότα στις ζωές τέτοιων ανθρώπων. Αλλά ακριβώς αυτή η απολυτότητα της επανάληψης δημιουργεί σ’ αυτούς μια αόριστη επίγνωση του αναπόφευκτου των όσων συμβαίνουν, μια πίστη στο πεπρωμένο, μοιρολατρεία…
Επαναλαμβάνω τη Σημείωση από το Φιλ1127: Αιώνια επανεμφάνιση, μετενσάρκωση. Η «αιώνια επανεμφάνιση» είναι μόνο μια πιθανότητα στην αλυσίδα των μετενσωματώσεων. Υπάρχουν δυο ακόμα. Το ον μπορεί, όπως και ο Ουσπένσκυ διευκρινίζει στη σελ 564 (στη μετάφραση, ή σελ. 493 του πρωτότυπου) του ίδιου βιβλίου του, να μετενσωματωθεί προς τα πίσω, στο παρελθόν, χρονολογικά κοντινό ή απώτερο, και προς τα εμπρός, στο μέλλον.
1. Ρώσικη λέξη που δεν μεταφράζεται και που η πρώτη της έννοια είναι ζωή (σε σχέση με εξωτερικές μορφές). Η δεύτερη έννοια της, όπως χρησιμοποιείται στη λογοτεχνία, είναι η ζωή σε παγιωμένες μορφές: το μπιτ των αγροτών, το μπιτ των εμπόρων, το μπιτ των γαιοκτημόνων, «μπιτ περίσταση» [δηλ. «ρουτίνα»].
Η λέξη μπιτ χρησιμοποιείται συχνά σε σχέση με το θέατρο – μπιτ έργο, μπιτ ηθοποιός (που διαφέρει από έναν ηθοποιό χαρακτήρων), μπιτ φωνή, μπιτ προφορά ή τόνος.
