Μια σειρά ερωτήματα υπονομεύουν την αξιοπιστία μας

Μια σειρά ερωτήματα υπονομεύουν την αξιοπιστία μας

του Κώστα Μήλα*

Ο έλληνας πολίτης/ψηφοφόρος αναζητά εναγωνίως απαντήσεις στα ακόλουθα ερωτήματα:

1. Πριν από λίγες εβδομάδες, κατά δήλωση της κυβέρνησης, προχωρήσαμε στην συγγραφή της νέας συμφωνίας. Πως λοιπόν, πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι, αποχωρήσαμε, Κυριακή βράδυ, από τις διαπραγματεύσεις;

2. Διαβάζουμε σε συνέντευξη του Υπουργού Οικονομικών ότι εάν είναι παρούσα η κ. Μέρκελ, η συμφωνία θα επιτευχθεί σε μία νύχτα. Μα, η ίδια η κυβέρνηση, δεν κατακεραύνωνε συνεχώς και αδιαλείπτως τις «αντιδημοκρατικές» πρακτικές λήψης αποφάσεων στην Ευρωζώνη μόνο με τις ευλογίες της κ. Μέρκελ; Τώρα προτάσσει, τις ίδιες ακριβώς πρακτικές, ως ικανή συνθήκη εξεύρεσης λύσης;

3. Διαβάζουμε, πάλι σε συνέντευξη του Υπουργού Οικονομικών, ότι «Ξέρετε ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας με τον ΦΠΑ; Ότι δεν μπορούμε να τον εισπράξουμε». Μια στιγμή όμως: Δυναμιτίζει ή όχι την όλη διαπραγμάτευση αυτή καθαυτή η παραπάνω δήλωση αφού, με σαφέστατο τρόπο, παραδέχεται ότι δεν υπάρχει περίπτωση η φορολογική επιβάρυνση (ανεξάρτητα από το ύψος αύξησης του ΦΠΑ) να προσεγγίσει το στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος στο (περίπου) 1% του ΑΕΠ; Επομένως, μετά και την παραπάνω δήλωση, δεν είναι «λογικό» το βάρος των διαπραγματεύσεων να μετακυλίεται στη μείωση των δημοσίων δαπανών (συντάξεων κλπ) την οποία η κυβέρνηση υποτίθεται ότι πασχίζει να αποτρέψει;

Αυτά λοιπόν βλέπουν οι Θεσμοί και δεν πείθονται, ακόμα και την ύστατη αυτή στιγμή, για την αξιοπιστία της ελληνικής πλευράς. Πως λοιπόν να πεισθούν οι Θεσμοί όταν εξακολουθούμε την «πεπατημένη» προτείνοντας μείωση του δημοσιονομικού κενού μέσω αύξησης φόρων, τους οποίους, κατά επίσημη δήλωση της κυβέρνησης, δεν μπορούμε καν να συλλέξουμε; Μήπως λοιπόν, στο βαθμό που η κυβέρνηση συνεχίσει να ανθίσταται στην περικοπή δημοσίων δαπανών, η μόνη προοπτική επίτευξης συμφωνίας θα προέλθει από νέες έκτακτες εισφορές επιβεβαιώνοντας έτσι, με τον πιο πανηγυρικό τρόπο, το γνωστό ρητό «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού»;

*Ο Κώστας Μήλας, είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών – University of Liverpool.

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may also like

Προς «δημαρχιακό άσυλο»;

Πάσχος Μανδραβέλης Άστραψε και βρόντηξε η Νέα Δημοκρατία