Αυτός που καθαρίζει τον καθρέφτη και περηφανεύεται είναι ο ίδιος που με τις προσπάθειες του τον λεκιάζει.
Τι είναι αυτή η μοδάτη επιδίωξη ‘‘αυτοβελτίωσης’’;
Ναι, να βελτιώσετε τον εαυτό σας – να τον κάνετε καλύτερο από ό,τι τον νομίζετε ή βλέπετε. Μα δίχως δάσκαλο;
Και τι είναι ο εαυτός που χρειάζεται βελτίωση;
Ποιος θέλει τη βελτίωση; Τι είδους βελτίωση; Ποιος θα την κάνει; Πώς θα την κάνει;
Πολλά τα ερωτήματα. Και βιαστικά κι επείγοντα. Τα σκεφθήκατε;
Από καιρό πάψατε να πιστεύετε στην Εκκλησία, στον παράδεισο και στην κόλαση. Μα έχετε ακούσει για πνευματική ανάπτυξη δίχως παπάδες και αγίους. Καλώς…
Έχετε διαβάσει Καστανέντα, ίσως, Κρισναμούρτι, Πάτερσον, Τόφλερ, Yogananda, Alan Watts, Ramana Maharshi κλπ.
Και προσπαθείτε να εφαρμόσετε όσα συγκρατείτε, ό,τι παρουσιάζει το μυαλό σας ανάλογα με τις υποχρεώσεις σας, τη μέρα και τον καιρό. Μα φεύγουν σαν συννεφάκια…
Μα προοδεύετε. Κάποτε όμως νιώθετε να πισωγυρίζετε. Μελαγχολία. Ίσως και κατάθλιψη. Μετά, πάλι προσπαθείτε. Να μην ξεχνάτε, να μη χάνετε το μονοπάτι που νομίζετε ακολουθείτε, να μην αμελείτε κάποια πρακτική.
Μετατρέψατε τα λόγια του Κρισναμούρτι και του Ράμανα Μαχάρσι και άλλων σε κατ’ οίκον εργασία. Μια μάλλον άτσαλη πρακτική αυτό-ανάλυσης, αυτό- επίγνωσης. Προσέχοντας σκέψεις και διαθέσεις, δρώντας με απόσπαση. Μα δίχως καμιά σιγουριά για το τι κάνετε…
Όποτε θυμόσαστε.
Μα ποιον εαυτό βελτιώνετε; Ποιος εαυτός κάνει όλες αυτές τις προσπάθειες; Γίνεται πράγματι βελτίωση;
Δεν ακούτε τις φωνές στον νου σας; Δεν βλέπετε τις διαθέσεις κι αναλύσεις και τους σχεδιασμούς; Δεν νιώθετε τα σκαμπανεβάσματα, την απογοήτευση και την ικανοποίηση και τα άλλα συναισθήματα; Τι είναι αυτά όλα;…
Έτσι πλέκετε ακόμα πιο σφιχτά το πέπλο της πλάνης.
Αυτός που καθαρίζει τον καθρέφτη και περηφανεύεται είναι ο ίδιος που με τις προσπάθειές του τον λεκιάζει.
Κανένα βιβλίο δεν βοηθάει.
Εκτός αν λέει – Να βρεις έναν δάσκαλο, μια μεθοδική διδασκαλία!
