Πάθος είναι επένδυση συναισθήματος, μα κι ενέργειας, χρήματος και χρόνου.
Στο προηγούμενο είπαμε πως απάθεια (vairāgya στη Σανσκριτική) δεν σημαίνει απόσυρση από τη ζωή και άρνηση δράσης ή αφανισμό αισθημάτων. Σημαίνει, μάλλον, ελευθερία από τα δεσμά δηλητηριωδών συναισθημάτων (ζήλεια, μνησικακία, οργή και παρόμοια), εγωιστικής διεκδίκησης, κατάκτησης, προσκόλλησης και οδύνης.
Έχετε όλοι και όλες μια γεύση αυτών των δεσμών ιδίως με την απώλεια αγαπημένων προσώπων και αποκτημάτων. Εμπειραθήκατε τον πόνο που προκαλεί ο οριστικός χωρισμός όταν σας άφησε η κοπέλα ή το αγόρι σας στα ερείπια του έρωτά σας. Μπορεί να κράτησε και βδομάδες. Ο πόνος είναι απόρροια, όχι αγάπης αλλά βίαιης από-κόλλησης. Το αγαπημένο πρόσωπο το θεωρούσατε «δικό μου!» Μόνο που δεν ήταν ποτέ δικό σας ή για τη δική σας ευτυχία. Και όλα όσα νιώθατε αποδεικνύονται ψευδαισθήσεις κι αυταπάτες.
Το ίδιο συμβαίνει με κάθε οδυνηρή απώλεια. Είναι η προσκόλληση που υποφέρει.
Απάθεια δεν σημαίνει καθόλου πως δεν ενδιαφέρεσαι, δεν νοιάζεσαι, δεν φροντίζεις.
Πάθος είναι επένδυση συναισθήματος, μα κι ενέργειας, χρήματος και χρόνου. Αν χάσεις €5 μπορεί να πεις «Αχ!» μα η λύπη δεν θα διαρκέσει. Αλλά σίγουρα θα φας γροθιά στο στομάχι αν χάσεις το πορτοφόλι με 10 πενηντά-ευρα!
Έτσι είναι και με τα αγαπημένα πρόσωπα. Επενδύεις σ’ αυτά την αισθηματική σου ενέργεια για ευτυχία!
Ο επαναληπτικός πόνος με επαναλαμβανόμενες απώλειες σας δείχνει τα δεσμά διεκδίκησης και προσκόλλησης.
Κάποτε ίσως θα καταλάβετε πως: Τίποτα δεν μου ανήκει: το Σύμπαν τα δίνει και τα παίρνει!
Τότε θα θελήσετε να μάθετε την απάθεια!
