Ναι, ας το συλλογιστούμε αυτό το αινιγματικό θέμα-ή μάλλον εσείς να το συλλογιστείτε! Σας οδηγεί σε παράξενες περιοχές της σκέψης, αν θέλετε να κάνετε χρήσιμες σκέψεις. Από άχρηστες τα πάτε μια χαρά!…..
Είναι πολύ εντυπωσιακές οι θετικές επιστήμες και η τεχνολογία. Δημιούργησαν τόσα θαύματα με τη μαγική τους δύναμη: την οθόνη μπροστά σας, την έγχρωμη τηλεόραση, τα λάπτοπ, τα υποβρύχια και τα αεριωθούμενα. Τέτοια επιτυχία μιλάει από μόνη της.
Μα δεν ξέρουμε ακόμα πώς από το τίποτα παράγεται κάτι. Αυτό το κάτι είναι ο θαυμαστός μας κόσμος που περιέχει τρισεκατομμύρια ήλιους και πλανήτες από τη μια ως την άλλη άκρη του ορατού ουρανού και πολύ πιο πέρα. Περιέχει και τον άνθρωπο που επιδείχνει τόσο δυσεξήγητα να έχει τη μαγεία της σκέψης και του ταλέντου. Πώς μπορεί να σκέφτεται τόσο λογικά, άσχετα αν το κάνουν σπάνια μόνο λίγοι; Και πώς ξεφυτρώνουν τόσα εντυπωσιακά ταλέντα – ακόμα και για κακό;
Το τίποτα είναι το μηδέν, η μήτρα των αριθμών, μα και το έσχατο κβαντικό κενό, το σημείο μηδέν, όπου, από κει και πέρα, δεν υπάρχει τίποτα, ούτε ύλη, ούτε ενέργεια ούτε χρόνος, ούτε χώρος, – τίποτα για μας και το μαγευτικό μυαλό μας! Εκεί όπου εξαφανίζονται ολοσχερώς όλα τα σωματίδια και οι κυματισμοί που στοιχειοθετούν το Σύμπαν μας! Από εκεί εμφανίζονται πάλι!
Πώς παράγονται; Καταλαβαίνουμε πως ξεφυτρώνουν καρότα, ή ρύζια ή στάχια. Διότι σπείραμε τους αντίστοιχους σπόρους. Μα τα κβάντα ποιος τα σπέρνει και γιατί;….
Η εμφάνιση του κάτι από το τίποτα είναι ο αρχέγονος γρίφος. Παλιά οι άνθρωποι έδιναν τη λύση του γρίφου με θεούς, άλλα μυθικά πλάσματα και μαγείες. Οι νεότερες θρησκείες έφεραν τα δικά τους αφηγήματα με τα μυστήρια και τα θαύματά τους – όμοιες μαγείες με αυτά που ονομάσαμε μύθους.
Αυτά όλα είναι μάλλον άσχετα. Συλλογιστείτε ένα εξαιρετικά οικείο φαινόμενο: τις σκέψεις που ακούραστα τρέχουν στο μυαλό σας – μα κουράζουν εσάς όταν υπερβούν ορισμένα όρια ποσότητας και ταχύτητας. Από πού ακριβώς έρχονται; Φαίνονται να εμφανίζονται από ένα σκοτεινό τίποτα του νου σας. Είναι ο δικός σας νους. Μα δεν ξέρετε πώς παράγονται και οι άχρηστες φλύαρες σκέψεις μα και αυτές που σχεδιάζουν, υπολογίζουν, έχουν μια σκόπιμη, λογική ακολουθία και βοηθούν και προωθούν την παραγωγή χρήσιμων πραγμάτων.
Η απίστευτη ειρωνεία είναι πως δεν ενδιαφέρεστε να μάθετε! Κι έτσι μένετε σε μια σκλαβιά άγνοιας, αυτοματισμού και μηχανικότητας, κυνηγώντας καλοπέραση, πλούτη και απολαύσεις – και πεθαίνετε!
Μα ούτε αυτό σας ενδιαφέρει να μάθετε: τι συμβαίνει με τον θάνατο κι ύστερα; Υπάρχει κάτι;….
Ούτε σεις γνωρίζετε μα ούτε και οι επιστήμονες που ειδικεύτηκαν στον εγκέφαλο ή στη νευροϊατρική.
Μετά πάλι έχουμε αυτόν τον φοβερό εγκέφαλο που παράγει τόσα θαύματα – εμπνεύσεις, κόνσεπτ, οράματα, σχέδια, εφευρέσεις κλπ. Τα μέρη του εγκεφάλου, του μυαλού, δεν σκέφτονται. Τα εγκεφαλικά κύτταρα δεν σκέφτονται. Πώς οι διάφορες ηλεκτροχημικές διεργασίες τους «παράγουν» σκέψεις χρήσιμες και άχρηστες; Ενώ εσείς οι κάτοχοι και κύριοι του μυαλού δεν παίρνετε χαμπάρι;
Με άλλα λόγια πόσο ανόητοι και ανόητες επιμένετε να είσαστε;
Να πάλι κάτι από το τίποτα! Οι σκέψεις είναι ήχοι – συχνά πολύ θορυβώδεις και κάποτε ασυνάρτητοι, εντελώς απρόσμενοι – και οι συνδυασμοί τους σε λόγια εκφράζουν έννοιες και σημασίες. Οι ήχοι και τα λόγια ανήκουν σε μια γλώσσα. Κανείς δεν γεννιέται με γνώση της γλώσσας! Πώς μαθαίνεται η γλώσσα; Τα βρέφη δεν τη γνωρίζουν. Τη μαθαίνουν αργόρυθμα, άτακτα, μεγαλώνοντας. Βρέφη από το Βιετνάμ ή την Αφρική που υιοθετούνται από Δυτικούς μαθαίνουν τη Δυτική γλώσσα!
Να και η μουσική ιδιοφυΐα του Αμαντέους Μότσαρτ. Το παιδί που έπαιζε πιάνο ως βιρτουόζος πριν τα 10 του και συνέθετε συμφωνίες στα 15! Όσο κι αν ερευνούν οι εξειδικευμένοι γενετιστές δεν έχουν βρει κύτταρα ή μόρια DNA να παίζουν πιάνο, να ζωγραφίζουν σαν τον Ντα Βίντσι ή να γράφουν ποίηση σαν του Σεξπήρου. Κανείς από αυτούς τους μεγάλους άντρες δεν είχε προγόνους ή απογόνους με όμοιο ταλέντο.
Πώς γίνονται αυτά όλα;
