Η αλήθεια δεν αλλάζει. Αν άλλαζε δεν θα ήταν αλήθεια. Αυτό που αλλάζει είναι η δική μας αντίληψη.
Υπάρχουν, φυσικά, πολλές σχετικές αλήθειες. Κάτι μπορεί κάλλιστα να φαίνεται αληθινό ή πραγματικό κάποια ώρα, για λίγη ώρα, μα μετά να αλλάζει, όπως π.χ. η μέρα και η νύχτα, η πείνα και ο κορεσμός, η νεότητα και το γήρας κ.λπ. Η ζωή μας στον υλικό κόσμο είναι γεμάτη τέτοιες αλήθειες, περιορισμένες, σχετικές. Αυτές οφείλονται σε αλλαγές στη δική μας αντίληψη.
Υπάρχουν αιώνιες αλήθειες;
Οι νόμοι στη Φυσική έχουν αυτόν τον χαρακτήρα: ισχύουν πάντα μέσα στο πλαίσιο του γνωστού μας κόσμου. Π.χ. το νερό βράζει πάντα στους 100ο Κελσίου, ή το γεγονός πως ό,τι κατασκευάζεται θα καταστραφεί, καμιά μορφή δεν μένει αμετάβλητη κ.λπ.
Η αλήθεια δεν είναι μια γνώμη, ένα πιστεύω, μια προοπτική, συγκίνηση, ευθυγράμμιση, αισθηματική διάθεση ή κάτι παρόμοιο.
Η αλήθεια υπάρχει ως αρχή, δομή, κατάσταση ή συνέπεια και ισχύει για όλα τα επίπεδα της πραγματικότητας. Δεν απαιτεί συμφωνία, προτίμηση ή πλειοψηφία και, φυσικά, δεν μεταβάλλεται για να εναρμονιστεί με κάποια ιδέα, ερμηνεία ή γνώμη!
Δύσκολα προσεγγίζουμε την αλήθεια διότι το πεδίο και το δυναμικό της αντίληψής μας δεν είναι καθόλου ικανοποιητικό ή καθαρό. Η οποιαδήποτε πραγματική, αιώνια, «αλήθεια» εγκαθίσταται σε ένα καθαρό, άδειο πεδίο στον νου. Μα συνήθως, εδώ υπάρχουν ένα σύστημα προσφιλών πιστεύω, ομάδες αναμνήσεων, ιεραρχημένες αξίες σε κατηγορίες κ.λπ. που λειτουργούν ως φίλτρα (ή διαστρεβλωτές).
Για να υπάρξει κατανόηση αλήθειας τα φίλτρα, σκόπιμα ή τυχαία, πρέπει να φύγουν ώστε το πεδίο να είναι πια ολοκάθαρο, άδειο.
Και πριν από αυτό, ο νους πρέπει να ησυχάσει!
