Δεν απορείς που έχεις τόσες σκέψεις καθημερινά να τρέχουν ανεξέλεγκτα κυνηγώντας την ουρά τους; Από πού έρχονται; Πού πάνε;…
Το κυριότερο – πώς και δεν τις ελέγχεις, εσύ που ξέρεις τόσα πολλά, κρίνεις τόσο καλά και καταφέρνεις να διαχειρίζεσαι τόσα δύσκολα;…
Μέσα στο δικό σου μυαλό δεν βρίσκονται – πάντα σε ορμητική κίνηση; Πώς και δεν το ελέγχεις;
Και μην καταφεύγεις στο υποσυνείδητο ή ασυνείδητο, τη διαβολική δικαιολογία των ψυχαναλυτών!…
Σκέψεις είναι σπόρια επιθυμιών, οραμάτων, προσδοκιών και φιλοδοξιών που σ’ αιχμαλώτισαν.
Σπάρθηκαν στον αγρό της πραγματικότητας του νου απλόχερα, κάποτε παθιασμένα, άλλοτε διστακτικά.
Αυτά που πιστεύεις, αυτά βλέπεις να γίνονται πάντα στον νου, πάντα με την επιθυμία σου.
Ο νους στέλνει τους ίσκιους και τις φωταψίες που σχηματίζουν τον κόσμο σου με τις χαρές και τις λύπες σου.
Μα σκέψεις και συγκινήσεις δεν δημιουργούν την πραγματικότητα και την αλήθεια. Είναι μόνο σαν ματογυάλια που την ερμηνεύουν.
Δεν θες ματογυάλια. Αυτό που χρειάζεσαι είναι να ησυχάσει το αεικίνητο μυαλό, να καθαρίσει ο νους…
Και τότε αποκαλύπτεται η αλήθεια.
Μάθε να βλέπεις φως και σκοτάδι αμερόληπτα!
1 Comment
cadamo
Τα άρθρα του Μίμου, εδώ και λίγο καιρό, έχουν γίνει τα αγαπημένα μου. Απλά και διαφωτιστικά!