Δεν συζητάμε πλέον για το δικαίωμα της διαμαρτυρίας αλλά για την εφαρμογή του νόμου.
Εδώ εμείς το πήραμε απόφαση να μη δημοσιεύσουμε άρθρα για το Ισραήλ ωσότου η αισχρή κυβέρνηση Νετανιάχου αποχωρήσει. Κατά τα άλλα δεν έχουμε τίποτα εναντίον του Ισραήλ και των Εβραίων. Απεναντίας, μόνο θαυμασμό για τις επιτεύξεις τους.
Ο αντισημιτισμός και γενικότερα ο ρατσισμός είναι βαθιά ριζωμένος σε κάποια τμήματα του λαού μας, αν και υπάρχουν και πολλοί που διατηρούν μια ειλικρινή πανανθρώπινη συμπάθεια. Οι επιθέσεις κατά Ισραηλινών τουριστών λόγω Γάζας και Παλαιστινίων είναι μια βολική αφορμή. Αυτό που κάνει άσκημη πάλι εντύπωση είναι η αδιαφορία του κράτους για τέτοια παράνομη συμπεριφορά. Πρέπει να το δεχτούμε πως ο Μητσοτάκης δεν πρόκειται να ξυπνήσει…
Η Ξένια Κουναλάκη έθιξε το θέμα, «Μποϊκοτάζ κατά Ισραήλ», Καθημερινή, 4/6/26.
Χθες το λιμάνι του Πειραιά έγινε πεδίο μάχης, επειδή οργανώσεις συμπαράστασης στην Παλαιστίνη εμπόδισαν Ισραηλινούς τουρίστες να αποβιβαστούν από κρουαζιερόπλοιο. Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι μεταξύ των επιβατών βρίσκονται στελέχη των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων – δεν έχει επιβεβαιωθεί, φήμη είναι. Δεν είναι η πρώτη περίπτωση τέτοιου τυφλού αποκλεισμού. Τέτοιες πρωτοβουλίες εναντίον Ισραηλινών επισκεπτών εκδηλώνονται εδώ και τρία χρόνια, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για όσα συμβαίνουν στη Γάζα, στη Δυτική Οχθη, στον Λίβανο. Μετά την 7η Οκτωβρίου 2023 οι Ισραηλινοί, όποια κι αν είναι η ιδεολογία τους, η κομματική τους προτίμηση ή η στάση τους στον πόλεμο στη Γάζα δεν μπορούν να κάνουν διακοπές στην Ελλάδα. Προπηλακίζονται, φυγαδεύονται από αστυνομικές δυνάμεις και αποκλείονται από ολόκληρες περιοχές της Αθήνας ή λιμάνια της χώρας.
Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Είναι θεμιτό αυτό το είδος μποϊκοτάζ; Η ισραηλινή κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου πέτυχε μόνη της να μετατρέψει τη χώρα σε διεθνή παρία. Πριν από λίγες ημέρες, ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ καθύβρισε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, υπενθυμίζοντάς του ότι όλος ο κόσμος μισεί το Ισραήλ εξαιτίας του. (….) Οι εκστρατείες όμως που στοχοποιούν οποιονδήποτε Ισραηλινό πολίτη (ή, ακόμη χειρότερα, Εβραίο επισκέπτη….) να πατήσει το πόδι του στη χώρα, ούτε την παλαιστινιακή υπόθεση βοηθούν ούτε τους ίδιους τους προοδευτικούς Ισραηλινούς, που περιχαρακώνονται και αναγκάζονται να αμυνθούν.
Παραθέτω και μερικά σχόλια αναγνωστών:
α) Το να τσουβαλιάζεις έναν ολόκληρο λαό (ή μια θρησκευτική ομάδα) για τις πράξεις μιας κυβέρνησης είναι η οριστική ήττα της κοινής λογικής.
β) Πριν συζητήσουμε αν το μποϊκοτάζ είναι θεμιτό ή αθέμιτο, θα είχε ενδιαφέρον να γνωρίζουμε ποιοι ακριβώς το ασκούν και πόσοι είναι. Πρόκειται για λίγες δεκάδες ανθρώπους; Για μερικές εκατοντάδες; Για ένα ευρύτερο κοινωνικό ρεύμα;
Γνωρίζω ότι εγώ δεν βρίσκομαι στα λιμάνια να εμποδίζω Ισραηλινούς τουρίστες. Υποθέτω ότι το ίδιο ισχύει και για τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων. Επομένως, όταν διαβάζω ότι «οργανώσεις συμπαράστασης στην Παλαιστίνη» προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες, θα ήθελα να γνωρίζω ποιο ακριβώς είναι το μέγεθος και η αντιπροσωπευτικότητά τους. Όχι για να τους αφαιρεθεί το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, αλλά για να μπορώ να καταλάβω αν παρακολουθώ τη δράση ενός μικρού ακτιβιστικού πυρήνα ή την έκφραση μιας ευρύτερης κοινωνικής τάσης.
Από εκεί και πέρα, η διαμαρτυρία συνίσταται στο να διαμαρτύρεσαι. Αν όμως περάσεις από την έκφραση διαφωνίας στην παρεμπόδιση της μετακίνησης ή της νόμιμης δραστηριότητας άλλων ανθρώπων, τότε δεν συζητάμε πλέον για το δικαίωμα της διαμαρτυρίας αλλά για την εφαρμογή του νόμου.
γ) Οι αντισημίτες ξαναχτύπησαν εδώ, Έχουμε, λέει, ιδεολογικές παρωπίδες, ενώ αυτοί δεν έχουν. Φθάσαμε στο σημείο να κυνηγούν Εβραίους στους δρόμους, να τους αποκλείουν από ταβέρνες και εστιατόρια, να εκδίδουν χάρτες με τις περιουσίες Εβραίων στην Αθήνα, να γιορτάζουν τον Σινουάρ, να εκδιώκουν Ισραηλινούς καλλιτέχνες και επιστήμονες με φασιστικές μεθόδους, να σταματούν εκδόσεις Εβραίων λογοτεχνών, και είμαστε εμείς με ιδεολογικές παρωπίδες!
