Το θέμα έχει απασχολήσει διεθνολόγους και οικονομολόγους: γιατί ορισμένες χώρες στη Λατινική Αμερική δεν έχουν αναπτυχθεί όσο θα έπρεπε σύμφωνα με τον πλούτο των φυσικών πόρων τους; Γράφω για όλες τις χώρες από την Αργεντινή και Χιλή ως το Μεξικό.
Η Νότια Αμερική έχει μεγάλη αφθονία φυσικών πόρων. Όμως δεν κατόρθωσε να αναδείξει μια υπερδύναμη με την Βραζιλία ή την Αργεντινή. Αυτό εκ πρώτης όψεως είναι πολύ παράξενο.
Το 1880 το κατά κεφαλή εισόδημα στη Βραζιλία ήταν όμοιο με αυτό των ΗΠΑ φθάνοντας το 1890 στα $770 στη διάρκεια της αυτοκρατορίας. Η Βραζιλία ήταν τότε η πιο ανθηρή οικονομία στην Λατινική Αμερική. Η παρακμή ήρθε με τη Δημοκρατία. (Wikipedia: Economy of the Brazilian Empire.)
H Αργεντινή με την σειρά της έγινε στις αρχές του 20ού αιώνα μια από τις 10 μεγάλες οικονομίες του κόσμου ως το Μεγάλο Κραχ (1929) και την ακόλουθη κρίση της δεκαετίας του 1930. Ήταν ο μεγάλος εξαγωγέας (κι ανταγωνιστής των ΗΠΑ) σε σιτηρά, μπαμπάκι και κρέας. (Argentinian Economy: Wikipedia.)
Στις δεκαετίες 1960 και 1970 στη Λατινική Αμερική η μεγαλύτερη οικονομία ήταν λόγω αποθεμάτων πετρελαίου η Βενεζουέλα – ωσότου άρχισαν οι σοσιαλιστικοί πειραματισμοί. (Wikipedia: Economy of Venezuela.)
Καμιά από τις 3 οικονομίες δεν κατόρθωσε να αναπτυχθεί περισσότερο και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Γιατί;
Κοιτάξτε σε αντίθεση το Ισραήλ (ιδρύθηκε μόλις το 1949) με σχεδόν ανύπαρκτους πόρους και τη συγκριτικά μικρή του γεωγραφική έκταση. Είχε βοήθεια βέβαια από τους πλούσιους Εβραίους του εξωτερικού και τις ΗΠΑ. Κι έτσι αντιμετώπισε με επιτυχία τις επιθέσεις των Αράβων. Αλλά επένδυσε σε τεχνολογία κι επιστήμες κι έτσι ανέπτυξε την οικονομία και τις Ένοπλες Δυνάμεις του – παράγοντας κι εξάγοντας δικά του οπλικά συστήματα και τρόφιμα!
Υπάρχει μια ιστοριούλα που εξηγεί την κακοδαιμονία στην Λατινική Αμερική!
Ένας ψαράς κάθε μέρα κουβαλούσε δυο καλάθια με καβούρια. Κάποιος τον ρώτησε γιατί το ένα ήταν καλά σκεπασμένο και το άλλο δίχως κάλυμμα.
«Χωρίζω τα καβούρια που πιάνω,» εξήγησε, «σε εβραϊκά και λατινοαμερικάνικα. Τα εβραϊκά πρέπει να τα σκεπάσω καλά αλλιώς όλα θα βοηθήσουν το ένα το άλλο να δραπετεύσουν από το καλάθι. Το άλλο με τα λατινοαμερικάνικα δεν με απασχολεί. Καμιά φορά ένα δυο προσπαθούν να σκαρφαλώσουν να βγουν μα τα άλλα αμέσως τα τραβούν πίσω με τις δαγκάνες τους. Όλα μένουν μαζί μέχρι τέλους!»
