Εσύ δεν είσαι μέσα στο κεφάλι σου. Δεν είσαι μέσα στο μυαλό σου.
Λατρεύεις κι εσύ το θαυμαστό, εργατικό μυαλό σου – που μπορεί να κλείσει όλο τον ουρανό με τους αστερισμούς σε μια μικρή γωνιά του.
Δεν απορείς που τόσα έργα γίνονται μες στο κεφάλι σου. Τόσα ταξίδια ξεδιπλώνονται, τόσοι έρωτες ερειπώνονται, τόσες σκοτούρες στροβιλίζονται, τόσοι φόβοι αποτυχίας ή απώλειας;…
Το μυαλό σου είναι διερμηνέας, ένα όργανο μετάφρασης. Δεν είναι η Πηγή.
Και φαντασιώνεται τόσο εύκολα τον χώρο μέσα στο κεφάλι και τον χρόνο που ακράτητα περνά μα σπάνια είναι τώρα εδώ, όπου γεννιούνται ή τελευτούν τα γεγονότα.
Όλα γεννιούνται και τελευτούν στην επίγνωσή σου που όμως μένει ανεπηρέαστη και ανεπίγνωστη.
Εκείνη δεν τη βλέπεις, γιατί εκείνη βλέπει και χάρη σ’ εκείνη βλέπεις κι εσύ να εκτυλίσσονται όσα γεννιούνται και τελευτούν: οι ενέργειες του μυαλού, σκιές του αγνώστου, εκλάμψεις κατανόησης, μια καταιγίδα ενοχής, η ανακούφιση της συμφιλίωσης, επιθυμίες και φοβίες.
Εσύ δεν είσαι μέσα στο κεφάλι σου. Δεν είσαι μέσα στο μυαλό σου.
Κεφάλι και μυαλό είναι μέσα σ’ εσένα, μες στην επίγνωση – που δεν είναι τόπος κι εποχή μα περιέχει και χώρο και χρόνο. Όσον θες!
