για χάρη της εύκολης ηδονής, δεν βάζουμε στόχους που απαιτούν μακρόχρονη μελέτη και επίπονη προσπάθεια μα προσφέρουν βαθύτερη και διαρκέστερη ικανοποίηση
Η επιθυμία για καλοπέραση είναι στην εποχή μας (Οκτ. 2025) η πιο ισχυρή τάση: γρήγορος πλουτισμός κι εύκολη, ανεύθυνη απόλαυση.
Η ταχύτητα και άνεση με την οποία μπορούμε να ικανοποιήσουμε πολλές από τις επιθυμίες μας έχει αλλάξει τη συμπεριφορά και τον τρόπο ζωής μας αλλά και τη νοοτροπία μας γενικά. Όταν σχεδόν τα πάντα είναι διαθέσιμα και προσβάσιμα, σχεδόν δίχως κοπιώδη προσπάθεια, τότε δεν αναπτύσσονται αρετές όπως υπομονή, σκληρή εργασία κι επιμονή, ανθεκτικότητα και προσαρμοστικότητα.
Η άνεση δεν είναι κατ’ ανάγκη κάτι κακό. Απεναντίας, μακάρι όλες οι οικογένειες να μπορούσαν να ζουν σε άνεση – δίχως στέρηση. Μα γίνεται πρόβλημα και προκαλεί δυσχέρειες όταν η καλοπέραση και η ευχαρίστηση ανάγεται, θεληματικά ή όχι, σε κύριο, μοναδικό σκοπό. Οι σύγχρονες κοινωνίες δεν επιδιώκουν την απόλαυση με μέτρο όπως έκαναν παλαιότερες, πιο συνετές κοινωνίες – τουλάχιστον θεωρητικά, αν όχι πλήρως στην πράξη.
Σήμερα επιδιώκουμε την απόλαυση, την ικανοποίηση των επιθυμιών μας, σε πολύ εντονότερο βαθμό θέλοντας άμεση ευχαρίστηση, δίχως διάκριση, δίχως αξιολόγηση μετά από βαθύτερη εξέταση, χάνοντας τη θέληση και την ικανότητα να τηρήσουμε σταθερότητα σε λογικές επιλογές.
Έχουμε τελικά εθιστεί όχι μόνο στην ευχαρίστηση που φέρνουν οι επιθυμίες μας ικανοποιημένες, μα και στην εύκολη, δίχως κόπο απόλαυση. Έχουμε αφεθεί στην παρόρμηση, στην ανυπομονησία, την απαίτηση εδώ και τώρα – και κατ’ επέκταση στη μισαλλοδοξία.
Όταν η επιθυμία δεν ικανοποιείται ξαφνικά με τη συνηθισμένη ευκολία, παθαίνουμε εκρήξεις οργής, νιώθουμε ν’ ανεβαίνει η πίεση, να μας κυριεύει το στρες και το άγχος.
Επιπλέον. Προτιμούμε ρηχότητες που όμως αλλάζουν γρήγορα κι έτσι δεν νιώθουμε την ανία που δίνουν οι άλλες επιπόλαιες μα μακρόσυρτες απολαύσεις (ίδια και ίδια!)….
