Το μονοπάτι που ακολουθείς συχνά δεν είναι για να προσμένεις τον προορισμό μα για να μαθαίνεις από κάθε βήμα – κι ας αναρωτιέσαι συνεχώς αν βρίσκεσαι στην ορθή κατεύθυνση και αν προοδεύεις.
Η ροή της ζωής από μέρα σε μέρα και μήνα σε μήνα μπορεί να κυλά σε μια ευθεία με σκαμπανεβάσματα ή σε κύκλους στην ίδια περιοχή ή, ακόμα, σε σπιράλ καθοδικό ή ανοδικό (που δεν ξεχωρίζεις εύκολα). Και κάθε ανέβασμα ή κατέβασμα, κάθε στροφή και δυσκολία, είναι μάθημα.
Το Κάρμα ορίζει τη διαδρομή χαράζοντας τους κύκλους – με τη βασική αρχή «Ό,τι έσπειρες αυτό θερίζεις». Όχι σαν τιμωρία, όπως φαίνεται συχνά, όταν σκοντάφτεις σε μια δυσκολία ή νιώθεις αμηχανία, μα ως δάσκαλος. Κάποτε είναι οδυνηρό το μάθημα, μα μόνο επειδή δεν το περίμενες κι είχες στο νου σου κάτι διαφορετικό κι ευχάριστο.
Μα όταν κάποια ευλογημένη ώρα αρχίζεις να προσέχεις και να αποδέχεσαι, βλέπεις πως όλα τα γεγονότα έρχονται να σε νουθετήσουν.
Και κάποτε νιώθεις να χάνεσαι μη ξέροντας αν θα στρίψεις ή πρέπει να ανέβεις, ή να κατεβείς, διστάζοντας σε σταυροδρόμι δυστυχίας γιατί κάποιοι σ’ απογοήτευσαν, σε γέλασαν ή σ’ εγκατέλειψαν, κάποιοι σε πρόδωσαν. Και άλλοτε σε κατακλύζουν ενοχές γιατί εσύ έβλαψες άλλους – άθελα ή σκόπιμα, δεν έχει σημασία.
Κάθε τέτοια στιγμή διδάσκει ένα μάθημα καθώς θα ξεπληρώσεις κάποιο χρέος, καθώς θα βρεις καινούργια ευκαιρία.
Στην άγνοια νομίζεις πως το Κάρμα τιμωρεί σαν μια εκδήλωση δικαιοσύνης. Κι έτσι μοιάζει να λειτουργεί. Αλλά με λίγη γνώση κατανοείς πως σε ρωτά “Νιώθεις να ωριμάζεις τώρα;”.
Θυμήσου τις στιγμές που έδωσες χωρίς να υπολογίσεις το συμφέρον σου, τι θα κερδίσεις σε ανταπόδοση. Τις λιγοστές έστω φορές που αδίστακτα συγχώρεσες ή βοήθησες.
Κάρμα είναι κι αυτές, που δείχνουν πως εμπόδια ξεπεράστηκαν.
Ξύπνα και συνέχισε!
