Η λύση είναι να ρίξεις φως και να πάψεις να αντιστέκεσαι στον αληθινό εαυτό σου.
Η φίλη μου Ελισάβετ στο Λος Άντζελες μου έγραψε πάλι επισημαίνοντας πως υπάρχουν μερικά σημεία συμφωνίας μεταξύ των δύο ψυχολόγων, Sigmund Froid και Carl Jung, και Εσωτερισμού.
Ο Εσωτερισμός και σχολές πνευματικής αναζήτησης πρεσβεύουν πως η βασική δυσκολία του ανθρώπου είναι η ταύτισή του με τον εγωισμό και άγνοια του αληθινού, ανώτερου Εαυτού. Αυτή η άγνοια προκαλεί δυστυχία, παρανόηση και πόνο, καθώς το άτομο κυνηγά φιλοδοξίες κι επιτεύξεις και απογοητεύεται.
Ο Φρόιντ θεωρείται πατέρας της ψυχανάλυσης. Υπέδειξε πως έχουμε πολλές επιθυμίες και πολλές τις καταπιέζουμε νωρίς στο “υποσυνείδητο” ή “ασυνείδητο”. Αυτές όμως ενεργούν ούτως ή άλλως και ελέγχουν πολλές συμπεριφορές μας.
Ο Jung μελέτησε και συνεργάστηκε με τον Φρόιντ, μα μετά διαχώρισε τη θέση του και θεμελίωσε τη σχολή αναλυτικής ψυχολογίας. Αυτός μιλάει για “εργασία των ίσκιων” (shadow work) όπου το άτομο αρνείται απόψεις του ψυχισμού του και τις κρύβει αποφεύγοντάς τις, όπως νομίζει. Μα, κρυμμένες στο υποσυνείδητο, αυτές τον κυβερνούν μέσω επιθυμιών, ονείρων και παρόμοια.
Έτσι και οι τρεις προσεγγίσεις έχουν ένα κοινό στοιχείο. Και οι τρεις λένε πως ο πόνος, η δυστυχία οφείλεται σε εσωτερική σύγκρουση – ταύτιση, καταπίεση και απόκρυψη στη σκιά. Η θεραπεία ή λύση είναι να ρίξεις φως και να πάψεις να αντιστέκεσαι στον αληθινό εαυτό σου.
Αλλά από αυτό το σημείο κι έπειτα οι προσεγγίσεις έχουν τεράστιες διαφορές. Η πρώτη διαφορά συνίσταται στο ότι οι δυο ψυχολόγοι ασχολούνται με ή μελετούν και προσπαθούν να θεραπεύουν άλλα άτομα, ενώ στον Εσωτερισμό το άτομο μελετά και προσπαθεί να βελτιώσει, με τη βοήθεια καθοδηγητή, τον εαυτό του, όχι άλλα άτομα.
