Από άρθρο της Γιούλη Επτοκοίλης (Καθημερινή 12/12/25)
Πέρυσι τέτοιες μέρες οι αγρότες είχαν αρχίσει να στήνουν μπλόκα στους δρόμους, οι μετακινήσεις πραγματοποιούνταν με δυσκολία, οι μεταφορές καθυστερούσαν. Οι κινητοποιήσεις κράτησαν μέχρι τον Φεβρουάριο του 2025. Τα τρακτέρ αποχώρησαν από τα μπλόκα στις εθνικές οδούς όταν η κυβέρνηση ικανοποίησε κάποια από τα αιτήματα του αγροτικού κόσμου και, σχεδόν ταυτόχρονα, ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει εθνικός διάλογος με στόχο μια μεγάλη αγροτική μεταρρύθμιση. Τόνιζε μάλιστα σε κάθε ευκαιρία ότι κεντρική πολιτική προτεραιότητα του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας είναι η αναβάθμιση του πρωτογενούς τομέα. /. Περίπου ένα χρόνο μετά, οι αγρότες βρίσκονται πάλι στους δρόμους πολύ πιο αγριεμένοι από πέρυσι και αντί για δομικές μεταρρυθμίσεις στον πρωτογενή τομέα, έχει σκάσει η φούσκα του ΟΠΕΚΕΠΕ και το πανελλήνιο παρακολουθεί στις συνεδριάσεις της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής τον Γιώργο Ξυλούρη, γνωστό ως «Φραπέ», να μην απαντάει σε τίποτα, και τον κτηνοτρόφο Χρήστο Μαγειρία να προσπαθεί να εξηγήσει πώς βρέθηκε με Ferrrari. Λεκτικές αντιπαραθέσεις πεζοδρομίου και προσβολές, μισόλογα, μαγκιές και ένταση, ένας θεσμικός κατήφορος, μια διαδικασία από την οποία κανείς λογικός άνθρωπος δεν πιστεύει ότι θα πάρει απαντήσεις.
Βλέποντας τις κινητοποιήσεις των αγροτών τις τελευταίες βδομάδες καταλαβαίνουμε πως τίποτα ουσιαστικό δεν έγινε – και μάλλον δεν θα γίνει. Διότι απλούστατα οι κυβερνώντες δεν νοιάζονται.
Μετά τα Τέμπη θα περιμέναμε μια γενική σαρωτική εξέταση των κρατικών υπηρεσιών, ιδίως στον ευαίσθητο τομέα συγκοινωνιών κι επικοινωνιών. Αλλά τώρα (αρχές του νέου έτους προκύπτει ο συσκοτισμός στο FIR, το σύστημα ελέγχου των αερομεταφορών. Αυτό είναι και θέμα ασφαλείας μα και εδραίωσης κυριαρχικών δικαιωμάτων. Δεν γνωρίζουμε ούτε γιατί έγινε το μπλακ άουτ στον ελληνικό εναέριο χώρο, αλλά ούτε καν πώς επανήλθε η ομαλότητα στις επικοινωνίες στο FIR Αθηνών. Και γράφει ο Π. Μανδραβέλης (Καθημερινή, 7/1/26)
Είχαμε μόνο επίσημα μισόλογα της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, που αναιρούσαν προηγούμενα επίσημα μισόλογα της ίδιας υπηρεσίας. Στην αρχή «η Υπηρεσία αντιμετώπισε μαζική παρεμβολή σχεδόν σε όλες τις συχνότητες που εξυπηρετούν το FIR Αθηνών» (ΥΠΑ, 4.1.2026). Λίγες ώρες μετά, μάθαμε για ένα αγνώστου ταυτότητος «τεχνικό ζήτημα που παρουσιάστηκε ταυτόχρονα σε πολλαπλές συχνότητες υπό τη μορφή “θορύβου”, προερχόμενου, κατά τις αρχικές ενδείξεις, από τηλεπικοινωνιακές υποδομές» (ΥΠΑ, 4.1.2026).
Οπως έγινε με τη «σύμβαση 717» για τους σιδηροδρόμους, «σε ασφυκτικό κλοιό έχει περιέλθει πλέον η Ελλάδα, καθώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να την παραπέμψει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την καθυστέρηση στην εφαρμογή των διαδικασιών πλοήγησης βάσει επιδόσεων (PBN) στα ελληνικά αεροδρόμια, όπως προβλέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία» («Καθημερινή», 12.12.2025). Πέρασε ένα ολόκληρο Ταμείο Ανάκαμψης και – με αφορμή το δυστύχημα των Τεμπών και το μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών– διαπιστώσαμε ότι οι υποδομές στον τομέα των μεταφορών είναι λειψές. Λογικό. Πού να περισσέψουν λεφτά από τις πολλές ηλεκτρονικές πλατφόρμες που κάθε λίγο και λιγάκι κάνει και ανακοινώνει η κυβέρνηση; Επιπλέον, γιατί να προχωρήσει σε βαθύ εκσυγχρονισμό του Δημοσίου, αφού ικανοποιούμαστε με τις ηλεκτρονικές χάντρες;
ΚΙ ένας αναγνώστης του άρθρου του Μανδραβέλη σχολιάζει –
Αυτο που μου προκαλει εντυπωση ειναι η ολοκληρωτικη – οσο γνωριζω και καταλαβαινω – ελλειψη σχεδιασμου. Εκλεγουμε κυβερνηση το 2019 που ειναι, υποτιθεται, ετοιμη να κυβερνησει (ετσι διαβεβαιωνουν ολοι προεκλογικως). Οχι μονο με νομο για τους ομοφιλους (μπραβο στην κυβερνηση γι αυτο) ή για τη μειωση της φορολογιας (οπως το βλεπει κανεις αυτο) αλλα φανταζομαι και για τις δημοσιες επενδυσεις και υποδομες στην χωρα. Και μπορει να της ετυχε η στραβη του στεγαστικου, που σιγουρα δεν ηταν προβλεψιμο το 2019, αλλα της ετυχε και η καλη των δεκαδων δις του προγραμματος ανακαμψης και ανθεκτικοτητας, που, αν υποθεσουμε οτι υπηρχε πλανο, επετρεπαν την ταχεια εφαρμογη ή και ολοκληρωση του. Και τι βλεπουμε? Τραγικα κενα σε δημοσιες υποδομες απο τη μια, αδιαθετους πορους της ΕΕ απο την αλλη.
Κυριολεκτικα βρεχει δις αλλα δεν τα αρπαζουμε γιατι δεν εχουμε σχεδιασει τι θα τα κανουμε.
Νομίζω πως πολλοί θα συμφωνήσουν για την ανικανότητα και ανευθυνότητα που πλέον χαρακτηρίζει τον τρόπο της Νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης. Και ο κ. Μητσοτάκης δεν βοήθησε με το σχόλιο πως δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να εξετάσουμε τη νομιμότητα των αμερικανικών (βλέπε «τραμπικών») ενεργειών στη Βενεζουέλα. Τότε γιατί γράφονται τα σπαρακτικά για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο; Και τι θα πει ο πρωθυπουργός αν οι Τούρκοι αρπάξουν δυο τρία νησάκια μας;
Το πελώριο πρόβλημα είναι πως δεν φαίνεται τίποτα καλύτερο στον πολιτικό ορίζοντα!
