Αλλάζουμε τον κόσμο αρχίζοντας με αλλαγή του ψυχισμού μας
Ναι, συμφωνώ. Είναι άχαρος ο κόσμος, δυσάρεστος, συχνά φριχτός με τις απάτες, τις αδικίες, τους πολέμους. Καλώς, λοιπόν, εύχεσαι ν’ αλλάξει. Και καλώς ρωτάς πώς μπορεί ν’ αλλάξει. Και μάλιστα γρήγορα.
Μα ξέρεις, ακόμα και σε παλαιότερες εποχές, όταν η φρίκη και το άγχος δεν πίεζαν τόσο άμεσα, πολλοί έφυγαν. Τον εγκατέλειπαν βρίσκοντας καταφύγιο σε κάποιο μοναστήρι (ashram, αλλού) ή έστω σε κάποιο μικρό χωριό.
Μπορείς κι εσύ να κάνεις το ίδιο. Δεν είναι δύσκολο.
Μα ίσως, αν είσαι σοβαρό άτομο και ειλικρινές, θα πρέπει να εξετάσεις αυτήν την ιδέα του άσχημου κόσμου λίγο βαθύτερα και να τον δεις από διαφορετική σκοπιά.
Ο κόσμος δεν είναι μια οντότητα ξεχωριστή, αυθύπαρκτη κι ανεξάρτητη από εμάς – και από σένα. Αποτελείται από ανθρώπους, άτομα σαν εσένα κι εμένα. Έτσι, όλα όσα συμβαίνουν, και τα ωραία και τα φριχτά, τα παράγουν οι άνθρωποι που τον αποτελούν.
Δεν λέω πως εσύ προσωπικά προκαλείς πολέμους ή εξαπατάς, κλέβεις, δολοφονείς. Ούτε πως εσύ ευθύνεσαι για την κλιματική αλλαγή, το φαινόμενο θερμοκηπίου ή τη ρύπανση των υδάτων και της γης. Μα όσοι είναι υπεύθυνοι, γιατί άραγε το κάνουν;
Γιατί άραγε τόσοι άνθρωποι εγκληματούν, ληστεύουν και δολοφονούν ή ασυλλόγιστα ρυπαίνουν το περιβάλλον;
Συνήθως διότι επιθυμούν να πλουτίσουν ή και να αποκτήσουν δύναμη κι εξουσία παραβιάζοντας τα μέτρα και τους κύκλους της Φύσης και του απλού ηθικού κανόνα να μην κάνουν αυτά που δεν θέλουν οι άλλοι να κάνουν. Ή, να το πούμε θετικά, δεν θέλουν να κάνουν αυτά που θέλουν οι άλλοι να κάνουν.
Είμαι σίγουρος πως, σαν εμένα, κι εσύ πολλές φορές στη σκέψη και στην πράξη έχεις παραβιάσει αυτόν τον εξαίρετο κανόνα.
Οπότε, αλλάζουμε τον κόσμο αρχίζοντας με αλλαγή του ψυχισμού μας. Και πρώτα πρώτα ερευνώντας τις ψυχολογικές μας λειτουργίες για να ξέρουμε τι να αλλάξουμε!
2 Comments
χαπακιας
Καλησπέρα ,και πως ερευνουμε τις ψυχολογικές μας λειτουργίες;και αν τις δουμε ,πως τις αλλάζουμε;
Νικόδημος
Από πανάρχαιους χρόνους ο αναζητητής βρίσκει μια διδασκαλία που πραγματεύεται το θέμα ικανοποιητικά και ακολουθεί τις οδηγίες του δασκάλου αφού βεβαιωθεί, όσο γίνεται, πως η διδαχή έχει συνέπεια και πρακτικά αποτελέσματα. Δηλαδή ο μαθητής βλέπει πως μαθαίνει!