Πρόσφατα σε μια επαρχία στις ΗΠΑ μια ξανθιά 23 ετών άκουσε πως η τοπική αστυνομία ζητούσε προσωπικό και πήγε να δοκιμάσει την τύχη της.
Ο ηλικιωμένος αστυνομικός στην υποδοχή την κοίταξε με συμπάθεια, μα έπρεπε, σύμφωνα με το πρωτόκολλο, να της κάνει μερικές ερωτήσεις. Ξεκίνησε, λοιπόν, με τα απλά κι εύκολα.
“Πόσο κάνουν 2×2;”
Ξ: «Ουμμμμ!”σκέφτηκε για λίγο. “Τέσσερα!” είπε θριαμβευτικά.
Α: “Ωραία! Και 10×10;”
Ξ: “Ουμμμμ..100!” πάλι θριαμβευτικά.
Α: “Πολύ ωραία! Και η τετραγωνική ρίζα του 100;”
Ξ: “Δύσκολο… Ουμμμμ!…10!”
Α: “Πάρα πολύ ωραία!… Τώρα, ποιος σκότωσε τον Αβραάμ Λίνκολν;”
Ξ: “Πολύ δύσκολο! Δεν ξέρω!”
Α: “Δεν πειράζει. Πήγαινε σπίτι. Συλλογίσου το, ερεύνησε το. Έλα πάλι αύριο.”
Η ξανθούλα πάει σπίτι και αμέσως τηλεφωνεί στην κολλητή της:
“Δεν θα το πιστέψεις! Μου ανάθεσαν κιόλας την πρώτη εξιχνίαση ενός φόνου!”
Δεν ξέρω αν η ιστοριούλα είναι αληθινή. Μα δεν θα με εξέπληττε αν τέτοιο είναι το επίπεδο μόρφωσης του μέσου Αμερικανού!
