Ήταν γνωστός ως Richard Coeur de Lion, Ριχάρδος Α’ της Αγγλίας (1157-1199). Καταγόταν από τον οίκο των Πλανταγενετών και Ανζού και είχε πολλούς τίτλους καθώς του ανήκαν διάφορα Δουκάτα (Ακουιτανίας, Γασκώνης κ.λπ.). Ήταν γιος του Ερρίκου Β’ της Αγγλίας και της Ελεωνόρας της Ακουιτανίας. Ατρόμητος στη μάχη (ανέλαβε διοίκηση στρατού στα 16 του), αποδείχτηκε απαράμιλλος ηγέτης, και τακτικιστής και στρατηγικός, στην Τρίτη Σταυροφορία.
Σκοπός της Τρίτης Σταυροφορίας ήταν η (ανα)κατάληψη της Ιερουσαλήμ (λίγο μετά στην περίοδο της ταινίας Kingdom of Heaven, ο Άγγλος βασιλιάς εμφανίζεται στο τέλος της). Όμως, όταν έφτασε στην περιοχή, το μεγάλο κι αναπάντεχο στρατήγημά του ήταν να μην επιχειρήσει την πολιορκία της.
Ο Ριχάρδος ήταν σπουδαίος μαχητής μα ακόμα σπουδαιότερος στρατηγός που ήθελε πειθαρχία, σχέδιο και μέριμνα για προμήθειες (logistics). Αυτή η στρατηγική του διέσωσε τις περιοχές των Σταυροφόρων για έναν αιώνα.
Είχε νωρίς καταλάβει πως ο πόλεμος ήταν νικηφόρος μόνο αν είχες αρκετούς στρατιώτες, καλά εξοπλισμένους και καλά σιτισμένους και αν κρατούσες οχυρά. Γι’ αυτό κατέλαβε πρώτα την Κύπρο αφού παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Βερεγγάρια. Αυτό του εξασφάλισε μια πηγή προμηθειών, έχοντας εύφορα εδάφη κι εμπόριο, λίγα μόνο χιλιόμετρα δυτικά των Αγίων Τόπων, μακριά από τους Μουσουλμάνους. Απέφυγε ευλαβικά να επιτεθεί στον στρατό του Σαλαντίν που με τους τοξότες του τον παρενοχλούσε ανελέητα καθώς κατέβαινε νότια κατά μήκος της ακτής (για εύκολο ανεφοδιασμό), αφού είχε με τη βοήθεια του Κόνραντ Μονφεράτου καταλάβει την Άκκρα, βόρεια της Ιερουσαλήμ. Μετά έδωσε μάχη στο παραθαλάσσιo Αρσούφ και νίκησε τις δυνάμεις του Σαλαντίν.

Ακολούθησαν κι άλλες μάχες με νικηφόρο τον Ριχάρδο, ο οποίος, όμως, πάλι απέφευγε να πολιορκήσει την Ιερουσαλήμ φοβούμενος μην παγιδευτεί εκεί. Τελικά (1192) ήρθε σε συμφωνία με τον Σαλαντίν και γκρέμισε τα τείχη της Άσκαλον ενώ ο Σαλαντίν θα επέτρεπε σε χριστιανούς προσκυνητές να επισκέπτονται ανενόχλητοι τους Αγίους Τόπους.
Μαθαίνοντας πως ο Φίλιππος της Γαλλίας συνωμοτούσε με τον αδελφό του Ιωάννη Ακτήμονα, ο Ριχάρδος απέπλευσε 9 Οκτωβρίου 1192 κι έτσι έληξε η συμμετοχή του στην Τρίτη Σταυροφορία.