Ψάχνεις κι εσύ το νόημα της ζωής. Χιλιάδες χρόνια. Μα πώς, νομίζεις, θα το βρεις;
Ακόμα και η φώτιση, ή λύτρωση όπως τη λένε στην Ανατολή, δεν θα σου δώσει πολύ διαφορετική ζωή.
Δεν θα σου δώσει καινούριο νόημα, αλλά θα πάψεις να το αναζητάς, όπως θέλεις και περισσότερη ευτυχία. Γιατί σου φέρνει άνοιγμα καρδιάς καθώς λυτρώνεσαι από κάθε εγωιστική επιθυμία.
Η λύτρωση σημαίνει όχι πρόσθεση χαράς και χρόνου, μα μείωση, αφαίρεση πλάνης και πόνου.
Κυλά η ζωή με όλο το ποικιλόμορφο νόημά της σε σένα και σε μένα, στα ζώα, στα φυτά, τη θάλασσα και σε όλα τα νερά, στα σύννεφα και τ’ άστρα μακριά. Μα η αγχωμένη αναζήτηση, το ψάξιμο και το κυνήγι σταματά.
Μένει μόνο ό,τι πάντα υπάρχει και ποτέ δεν φθίνει, ό,τι υπάρχει εξ αρχής, πληρότητα ύπαρξης και γόνιμη γαλήνη.
Τέτοια είναι η φύση σ’ όλα τα πρόσωπα, τα πράγματα, τα περιστατικά. Μ’ αυτό το νόημα παντού η ζωή κυλά.
Σε μια ιστοριούλα δεν μπορεί να στριμωχτεί σε λίγες λέξεις όλη αυτή η ροή.
Απρόσκλητα και αβίαστα παντού αναβλύζει χαρά σιωπηλή.
