Μπουρκίνα Φάσο (Burkina Faso) είναι μία χώρα στη δυτική Αφρική (πρώην Γαλλική Άνω Βόλτα καθώς βρισκόταν υπό γαλλική επικυριαρχία από το 1896). Επίσημη γλώσσα της είναι τα γαλλικά ενώ υπάρχουν 59 τοπικές γλώσσες με την πιο γνωστή από αυτές τη γλώσσα Μουρ, την οποία χρησιμοποιεί περίπου το 50% του πληθυσμού.
Με τη λήξη του 2ου ΠΠ οι φυλές πίεζαν τους Γάλλους για ανεξαρτησία με ταραχές και βίαιες συγκρούσεις.
Το 1960 ανεξαρτητοποιήθηκε βάση συμφωνίας με τη Γαλλία. Έτσι δημιουργήθηκε η Δημοκρατία της Άνω Βόλτα. Ακολούθησε μεγάλη πολιτική αστάθεια. Το 1966 έγινε το πρώτο στρατιωτικό πραξικόπημα στη χώρα. Ακολούθησαν άλλα δύο πραξικοπήματα, το τελευταίο από τον Thomas Sankara.
Στις 4 Αυγούστου 1984 ο πρόεδρος Τομά Σανκαρά άλλαξε το όνομα έτσι ώστε να σημαίνει «χώρα των έντιμων ανθρώπων» στις δύο μεγαλύτερες ιθαγενείς γλώσσες τη Μοσσί (Mossi) και την Ντιούλα (Dioula). Επίσης, δημιούργησε ένα φιλόδοξο κοινωνικό και οικονομικό πρόγραμμα, το οποίο αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα που έχουν αναληφθεί ποτέ στην Αφρικανική Ήπειρο. Στόχος του τότε προέδρου ήταν ο αντιμπεριαλισμός, η άρνηση κάθε ξένης βοήθειας, καθώς και η μείωση του χρέους. Ένα από τα προγράμματα που θέσπισε ήταν η κρατικοποίηση όλης της γης και του ορυκτού πλούτου καθώς και η άρνηση οποιασδήποτε βοήθειας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Παγκόσμια Τράπεζα.
Ο πρόεδρος Μπλεζ Κομπαορέ κατέλαβε την εξουσία το 1987, ύστερα από πραξικόπημα κατά το οποίο δολοφονήθηκε ο Σανκαρά. Η διακυβέρνηση του Κομπαορέ διήρκεσε έως το 2014 οπότε εξαναγκάστηκε σε παραίτηση κι εξορίστηκε. Έπειτα από μία μεταβατική περίοδο διακυβέρνησης από χούντα, η χώρα επέστρεψε στη δημοκρατία το 2015.
Ο Καμπαορέ υπηρέτησε ως πρόεδρος της χώρας από τις 29 Δεκεμβρίου 2015. Ωστόσο, τον Ιανουάριο του 2022 ο Καμπαορέ ανατράπηκε σε πραξικόπημα του στρατού. Μέλος της ομάδας ανατροπής ήταν ο λοχαγός Ιμπραήμ Τραορέ.
Πολλοί υποστηρικτές του πραξικοπήματος του Ιανουαρίου ήταν δυσαρεστημένοι με την απόδοση του Πολ-Ανρί Σανταογκό Νταμιμπά, ηγέτη της χούντας, σχετικά με την αδυναμία του να συγκρατήσει την εξέγερση των τζιχαντιστών. Ο Τραορέ ισχυρίστηκε αργότερα ότι αυτός και άλλοι αξιωματικοί προσπάθησαν να πείσουν τον Νταμιμπά να «εστιάσει ξανά» στην εξέγερση, αλλά τελικά επέλεξε να τον ανατρέψει καθώς «οι φιλοδοξίες του απομακρύνονταν από αυτό που θέλαμε να κάνουμε». Η δυσαρέσκεια για την κατάσταση ήταν μεγαλύτερη μεταξύ των νεότερων αξιωματικών που πολέμησαν εναντίον των ανταρτών στην πρώτη γραμμή. Όταν οι συνωμότες ξεκίνησαν το πραξικόπημα στις 30 Σεπτεμβρίου, ο Τραορέ εξακολουθούσε να έχει τον βαθμό του Λοχαγού.
Στη συνέχεια ο Τραορέ αυτοανακηρύχθηκε νέος επικεφαλής του Πατριωτικού Κινήματος για την Ασφάλεια και την Αποκατάσταση. Στις 6 Οκτωβρίου ανέλαβε επίσης τη θέση του Μεταβατικού Προέδρου ως «Αρχηγός Κράτους, Ανώτατος Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων».
Συνεχίζεται…
