Η ΕΡΤ, οι αμβλώσεις και μια γνώριμη θλίψη

Η ΕΡΤ, οι αμβλώσεις και μια γνώριμη θλίψη

του Δημήτρη Ρηγόπουλου

Παρασκευή πρωί και στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής οι παρουσιαστές προλογίζουν το επόμενο ρεπορτάζ, αυτήν τη φορά από τη Θεσσαλονίκη: Στο πλαίσιο ενός ιατρικού συνεδρίου, θα ανακοινωθούν στοιχεία που υποστηρίζουν ότι στα χρόνια της κρίσης αυξήθηκαν σημαντικά οι αμβλώσεις. Τα νέα παιδιά στην Ελλάδα, αδυνατώντας να επωμιστούν το οικονομικό βάρος, προτιμούν να αναβάλουν για αργότερα τη δημιουργία οικογένειας.

Ολα αυτά ακούγονται πολύ φυσικά, μέχρι που ο ανταποκριτής της ΕΡΤ δίνει τον λόγο στον καλεσμένο του.

Μόνο που ο γιατρός δεν φαίνεται πρόθυμος να υποστηρίξει το μάλλον «τραβηγμένο από τα μαλλιά» πολιτικό «μήνυμα» του ρεπορτάζ. Εμφανώς ενοχλημένος, σπεύδει να δηλώσει ότι αυτό που άκουσε στην εισαγωγή δεν προκύπτει από πουθενά. Δημιουργείται εύλογη αμηχανία εντός κι εκτός στούντιο και η εκ των παρουσιαστών της εκπομπής, η κ. Μαριλένα Κατσίμη, σε μια έμμεση απολογία προς τους τηλεθεατές σημειώνει, όσο πιο διακριτικά μπορεί, ότι ορισμένα θέματα θα πρέπει να προετοιμάζονται καλύτερα.

Δεν ήξερα ποιον να λυπηθώ περισσότερο: τους συναδέλφους της «νέας» ΕΡΤ που αγωνίζονται να αποδειχθούν βασιλικότεροι του βασιλέως; Ή όλους εμάς που πληρώνουμε κάθε μήνα για την πιο κωμικοτραγική εκδοχή ακατέργαστης προπαγάνδας που θυμάμαι από τηλεοράσεως;

Η ίδια θλίψη με είχε κατακλύσει τον περασμένο Δεκέμβριο παρακολουθώντας τη συνέντευξη-διάγγελμα του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά, σε δύο πολιτικούς συντάκτες της ΝΕΡΙΤ.

Μεσολάβησαν οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, ήρθαν τα πάνω κάτω στην πολιτική σκηνή της χώρας, έχουμε για πρώτη φορά κυβέρνηση με κορμό κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς και από το άθλιο σημείο μηδέν της συνέντευξης – παρωδίας του Αντώνη Σαμαρά φαίνεται ότι δεν μετακινηθήκαμε ούτε πόντο. Αντίθετα, όσα παρακολουθούμε αυτές τις ημέρες στην ΕΡΤ συνιστούν οπισθοχώρηση στις χειρότερες ημέρες της ελληνικής τηλεόρασης.

Πρέπει να το πάρουμε απόφαση: το σοκ που υποτίθεται ότι θα άλλαζε την ελληνική κοινωνία και το πολιτικό σύστημα, ύστερα από πέντε χρόνια βαριάς κρίσης, αποδεικνύεται η μεγαλύτερη συλλογική αυταπάτη των τελευταίων ετών.

Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο.

Πηγή: Καθημερινή

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may also like

Χρειαζόμαστε την Ουκρανία όσο μας χρειάζεται κι αυτή

Τάκης Θεοδωρόπουλος «Μακρονίζω». Απόδοση στα ελληνικά του ρήματος