όταν εγκωμιάζουν, αναρωτιέσαι πόσες φορές το πρόβαραν
Αποκρουστικές κι απωθητικές είναι οι εκδηλώσεις οργής, ζήλειας, αλαζονείας. Μα η χειρότερη και ίσως η πιο επικίνδυνη τάση είναι να νομίζει το άτομο πως έχει τελειότητα.
Είναι δυνατό να έχεις τέλειο χαρακτήρα;
Κι όμως πάρα πολλοί το πιστεύουν – και άντρες και γυναίκες. Η πρόσοψη αγγελική. Από μέσα μια ενεργοποιημένη βόμβα. Γιατί; Διότι για να νομίζεις τον χαρακτήρα σου τέλειο, καταπιέζεις και κρύβεις πολλές ατέλειες – ελαττώματα και κακίες, μικρές ή μεγάλες.
Αυτές δεν εξαφανίζονται επειδή κρύβονται πίσω από τη βιτρίνα τελειότητας. Σαν μολυσμένες γρατζουνιές μαζεύουν πύο και πόνο. Κι ακολουθούν ξεσπάσματα γκρίνιας, επίκρισης, κακίας, οργής…
Το φωνακλάδικο άτομο που διεκδικεί όλη την προσοχή, το αντιλαμβάνεσαι αμέσως. Το αγενές, επίσης, δεν μπορεί να κρύβεται.
Μα το χαμογελαστό που ξεχειλίζει με ευγένεια;… Δεν ξέρεις πότε θα πέσει το φροντισμένο προσωπείο και τι θα εμφανιστεί από την πανανθρώπινη σκοτεινιά που στάλαξε στα βάθη του νου. Είναι τρομερό να τυλίγεσαι με τελειότητα.
Σου λένε «Πολύ ωραία, πολύ καλά!». Μα η φωνή δονείται με φόβο ή φθόνο ή φθορά. Σου λένε «Ναι, βεβαίως!». Μα η ματιά τους μεταδίνει «Όχι, με τίποτα!». Αποφεύγουν κάθε αντιπαράθεση και σύγκρουση με τέτοια επίμονη ηπιότητα που η επιμονή γίνεται σύγκρουση. Κι όταν εγκωμιάζουν, αναρωτιέσαι πόσες φορές το πρόβαραν – ίσως και μπροστά σε καθρέφτη.
Η τελειότητα δεν μπορεί να είναι πραγματική. Είναι υποκρισία και καταπίεση, που φόρεσε φωτοστέφανο. Είναι η γνώριμή μας σκοτεινιά που φώλιασε στα έγκατα του νου κι από εκεί συχνά μας κυβερνά σε μια μορφή ή άλλη. Αν δεν την αντιμετωπίσεις, θα σε κατακυριεύσει.
Αν τώρα εσύ αναγνωρίζεις στον ψυχισμό σου κάτι από όλα αυτά, μη δειλιάσεις, μη φοβηθείς. Η σκοτεινιά δεν αντέχει το φως της προσοχής.
