Ο Ninekawa γέρασε ήσυχα κι έφτασε στο τέλος των ημερών του, στην καλύβα όπου είχε αποσυρθεί.
Λίγο πριν αποδημήσει τον επισκέφθηκε ο γέροντας Ikkya, ο σεβαστός δάσκαλος του Ζεν και τον ρώτησε: “Μήπως θα ήθελες να σε βοηθήσω να προχωρήσεις;”
Ο Νινακάουα απάντησε: “Μόνος ήρθα σ΄ αυτόν τον κόσμο και μόνος φεύγω. Τι βοήθεια θα μπορούσε άλλος να μου προσφέρει;”
Ο Ικιού είπε τότε: “Αν νομίζεις πως έρχεσαι και φεύγεις, αυτή είναι η πλάνη σου. Άσε να σου δείξω το μονοπάτι στο οποίο δεν υπάρχει ερχομός και αναχώρηση”.
Ακούγοντας αυτά τα λόγια ο Νινακάουα χαμογέλασε και τα μάτια του έλαμψαν προτού το πρόσωπό του γαληνέψει εντελώς και το φως σβήσει.
Είχε αναγνωρίσει την αλήθεια της ζωής και του θανάτου.