Τη γνώμη μου για τον λαό και τις κυβερνήσεις μας την έχω εκφράσει πολλάκις. Σήμερα παίρνω την ευκαιρία να μεταφέρω εδώ ένα άρθρο της Βίβιαν Στεργίου από την Καθημερινή, 18.12.2025 «Διαρροή εγκεφάλων» και «φραπές» είναι η ίδια ιστορία που παρουσιάζει την κατάσταση με το δικό της στιλ (η έμφαση δική μου).
Χώρες που θαυμάζουμε για την ποιότητα της ζωής τους κάνουν ένα σωρό πράγματα ώστε οι πολίτες στην καθημερινότητά τους να μην αισθάνονται ριγμένοι ή αδικημένοι. Η δίκαιη φορολογία και οι ωφέλιμες επενδύσεις είναι κλασικά μέσα διατήρησης μιας συνοχής. Τα ποιοτικά Μέσα Μεταφοράς και τα υψηλής ποιότητας δίκτυα απορροφούν (λιγάκι) τους κραδασμούς των κοινωνικών ανισοτήτων. Μία αγορά εργασίας που λειτουργεί στοιχειωδώς, ένα κάπως δίκαιο τραπεζικό σύστημα συντηρούν την ελπίδα στα άτομα και στις ομάδες ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Αντιθέτως, η διαφθορά και η αδικία έχουν κάτι βαθύτατα αποκαρδιωτικό, δημιουργούν ανελεύθερα πρόσωπα χωρίς όραμα (δείτε πόσοι νέοι άνθρωποι το 2025 ονειρεύονται να εργαστούν στο Δημόσιο ή να «τοποθετηθούν»). Ξενέρα.
Γι’ αυτό και η διαρροή εγκεφάλων δεν πρόκειται να σταματήσει. Δεν φεύγουν οι δημιουργικοί άνθρωποι από τη χώρα μόνο για τα λεφτά. Αλλωστε, δεν σε περιμένει και κανένας σάκος με εύκολα χρήματα μόλις προσγειωθείς στη Γερμανία ή στον Καναδά. Αλλες δυσκολίες έχει κι εκεί, δυσκολίες της μετανάστευσης. Αρκετοί δημιουργικοί, εργατικοί άνθρωποι, όμως, είναι απολύτως πρόθυμοι να τις αντιμετωπίσουν.
Φεύγουν από την Ελλάδα, γιατί δεν αντέχουν τα πράγματα να μη λειτουργούν. Δεν θέλουν να έχουν αφεντικό τους στην υπηρεσία κάποιο διορισμένο κομματικό στέλεχος με τα μισά προσόντα και τα διπλάσια κόμπλεξ. Δεν θέλουν να μένουν στάσιμοι στη δουλειά, γιατί η οικονομία, οι τέχνες, η έρευνα δεν κάνουν άλματα λόγω υποχρηματοδότησης/κατασπατάλησης πόρων.
Αλλά δεν τους πάει και η κουλτούρα. Αυτή η μίζερη, κουτοπόνηρη «λογική» που κρίνει με τα πιο αυστηρά κριτήρια κάθε νέο εγχείρημα, το κακολογεί, το υπερφορολογεί, το κουτσομπολεύει και το πλαγιοκοπεί ώσπου να μαραζώσει, ενώ σκιερές οικονομίες παράγουν άφθονο αδιαφανές χρήμα. Οπως οι άνθρωποι, έτσι και οι χώρες μάλλον μαραζώνουν όταν σκέφτονται με εντελώς λάθος τρόπο το ερώτημα τι συνιστά μία καλή και ωφέλιμη ζωή.
Σωστή περιγραφή, σχολιάζει κάποιος αναγνώστης, αυτών που περνούν απο το μυαλό όσων βλέπουν, υποφέρουν και ανέχονται ή οχι μέσω της απόδρασης, την δυστροπία της ελληνικής πραγματικότητας. Μόνο μια ένσταση. Η αναφορά στον σεξισμό. Εκτός θέματος. Δεν ειναι οι γυναίκες τα μόνα θύματα. Ειναι όλοι όσοι τα δήθεν Αλφα, αυτά τα αρσενικά και θηλυκά με το υπερ-ανεπτυγμένο εγώ θεωρούν αδύναμους και του χεριού τους. Θυματα ειναι αυτοί που θέλουν τα πράγματα και κυριως την δικαιοσύνη, να δουλεύουν. Όσοι βρίσκουν λογικότερη την φυγή παρά την αντίσταση χωρίς όπλα.
Βέβαια, προσθέτω εγώ, σε ένα επικείμενο ναυάγιο τι αντίσταση με ή δίχως όπλα θα προβάλεις; Φεύγεις άρον άρον προτού βυθιστείς κι εσύ….
