133. Ιστορικά: Καταστροφή Κέντρων της Γνώσης

133. Ιστορικά: Καταστροφή Κέντρων της Γνώσης

- in Ιστορικά
0

1. Υπήρξαν στη γνωστή μας ιστορία πολλές τέτοιες καταστροφές. Κάποτε ήταν οχλοκρατικές επιθέσεις, διώξεις και καταστροφές, άλλοτε θρησκευτικές και άλλοτε υποκινούμενες από σκέτη άγνοια.

Το 86 πκχ ο Σύλλας πολιόρκησε την Αθήνα και λεηλάτησε την Πλατωνική Ακαδημία (και το Λύκειο του Αριστοτέλη) η οποία λειτουργούσε από το 387 πκχ. Η Ακαδημία ξαναλειτούργησε 4 έτη αργότερα μα σε άλλο χώρο τώρα και συνέχισε ως το 529 κχ οπότε την έκλεισε οριστικά ο Ιουστινιανός!

Νωρίτερα, το 380 ο αυτοκράτορας («μέγας» κατά την εκκλησία) Θεοδόσιος Α΄ (347-395) έχοντας αναγνωρίσει ως επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας τον Χριστιανισμό, κατεδάφισε ή σφράγισε τα παγανιστικά κέντρα – ιερά, ναούς κλπ. Αργότερα μάλιστα (392) έθεσε εκτός νόμου τις αρχαίες θρησκείες.

Ακόμα νωρίτερα, στα τέλη του 6ου αιώνα πκχ, στον Κρότωνα (Ν. Ιταλία) ορισμένοι κακόβουλοι πολίτες έκαψαν τη Σχολή του Πυθαγόρα, το Ομoακοείο.

Υπάρχουν όμως τρεις άλλες μεγάλες καταστροφές.

2. Πρώτη παίρνω τον εμπρησμό του Μουσείου ή της Μεγάλης Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Αυτό το πιο φημισμένο Κέντρο γνώσεων της αρχαιότητας ιδρύθηκε από τον Πτολεμαίο Α΄(Σωτήρα) στον 3ο αιώνα πκχ, ο οποίος ανέθεσε τη συλλογή χειρόγραφων, παπύρων, περγαμηνών και βιβλίων γενικά, στον Δημήτριο Φαληρέα, μαθητή του Αριστοτέλη. Κάηκε αρκετές φορές!

Η πρώτη καταστροφή έγινε το 47 πκχ όταν ο Ιούλιος Καίσαρας έβαλε φωτιά στον αιγυπτιακό στόλο αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας. Η φωτιά πέρασε στην αποβάθρα και εξαπλώθηκε στην πόλη. Έτσι πυρπολήθηκε και η Βιβλιοθήκη και κάηκαν 400.000 χειρόγραφα.

Το 391 κχ η Βιβλιοθήκη καταστράφηκε πάλι αυτή τη φορά από όχλους χριστιανών με την ευλογία και προτροπή του επισκόπου Θεόφιλου (και την άδεια του Θεοδόσιου Α΄). Οι χριστιανοί κατέστρεψαν τον μεγάλο ναό του Σέραπι κολλητό στη Βιβλιοθήκη. Ο Χριστιανισμός και η Αγία Γραφή δεν έπρεπε να έχουν αντιπάλους!

Το 640 κχ οι μουσουλμάνοι κατέλαβαν την Αίγυπτο και ο στρατηγός τους Amur ρώτησε τον Χαλίφη Ομάρ για τη Βιβλιοθήκη που περιείχε τις γνώσεις του αρχαίου κόσμου και εκείνος διέταξε την καταστροφή της αφού αν οι γνώσεις δεν ήταν όμοιες με το Κοράνι θα ήταν αιρετικές και αν ήταν θα ήταν περιττές (Μα πολλοί ιστορικοί θεωρούν πως αυτή η ιστορία είναι κατασκεύασμα κάποιου χριστιανού για να κακολογήσει τους Μωαμεθανούς).

3. Μια άλλη μεγάλη καταστροφή ήταν εκείνη του Bayt al – Hikmah, δηλ. «του Οίκου της Σοφίας», στη Βαγδάτη το 1258.

Οι Μογγόλοι του Τζένγκις Χαν εισέβαλαν στην Περσία για να παίρνουν φόρο υποταγής και να καταστρέψουν τους Νιζάρι, μια αρχαία σέχτα που ενοχλούσε τους Μογγόλους πολύ. Αργότερα ο εγγονός Χουλάγκου εισέβαλε πιο δυτικά στο Χαλιφάτο των Αμπασίδων που βρισκόταν σε μεγάλη πολιτισμική ακμή από τον 8ο αιώνα κχ. (Στα μέσα του 8ου αιώνα, οι Μουσουλμάνοι είχαν πολεμήσει τους Κινέζους Tang στον ποταμό Τάλας και είχαν μάθει από εκείνους την κατασκευή του χαρτιού.  Έτσι τα καινούρια βιβλία ήταν πλέον από χαρτί!)

Ο Χαλίφης Μουστασίμ έμαθε πως οι Μογγόλοι προχωρούσαν εναντίον του μα είχε μεγάλη πίστη στην οχύρωση της Βαγδάτης και στη στήριξη του μεγάλου μωαμεθανικού κόσμου. Έτσι στα τέλη του 1257 αρνήθηκε περιφρονητικά να ανοίξει τις πύλες της πόλης.

Ο Χουλάγκου πολιόρκησε τη Βαγδάτη και εξόντωσε τα στρατεύματα του Χαλίφη που έβγαιναν για να πολεμήσουν. Βοήθεια δεν ήρθε από κανένα άλλο μέρος του ισλαμικού κόσμου.

Τον Φεβρουάριο 1258 τα τείχη έπεσαν και οι ορδές των Μογγόλων εισέβαλαν ορμητικά σφάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο και καίγοντας το υπέροχο παλάτι του Χαλίφη τον οποίο θανάτωσαν με άλογα που τον καταπατούσαν τυλιγμένο σε ένα χαλί!  Έκαψαν και τη μεγάλη Βιβλιοθήκη Bayt al – Hikmah.

Στις 10 Φεβρουαρίου έληξε η ακμή μα και το Xαλιφάτο της Βαγδάτης.

4. Στις αρχές του 16ου αιώνα κχ οι κονκισταδόρες Ισπανοί του Κορτές κατέστρεψαν σχεδόν εξολοκλήρου την πρωτεύουσα Tenochtitlan των Αζτέκων στο Mεξικό.

Η πρωτεύουσα ήταν μια μεγάλη πόλη πάνω σε νησί στη λίμνη Texcoco περιτριγυρισμένη από ηφαιστειώδη βουνά (Είναι σήμερα η πρωτεύουσα Μεξικό της χώρας).

Τότε ήταν κτισμένη σε ομοκεντρικούς κύκλους που διαχώριζαν κανάλια και ένωναν γεφύρια. Υπήρχαν πολλά υδραγωγεία που έφερναν νερό από γειτονικές λίμνες.

Εκτός από την αρχιτεκτονική και οι άλλες τέχνες είχαν αναπτυχθεί (μουσική, ζωγραφική, γλυπτική) καθώς και η ιατρική (υπήρχαν θεραπείες για κάθε ασθένεια ή σωματική βλάβη), μαθηματικά και αστρονομία, που τους έδωσαν ημερολόγιο.

Όλα τα παιδιά αναγκαστικά μορφώνονταν και όταν μεγάλωναν εκπαιδεύονταν στην πολεμική τέχνη.

Ο Κορτές δυστυχώς κατέστρεψε την όμορφη πόλη και αργότερα οι εκκλησιαστικοί κατέστρεψαν τον πολύπτυχο πολιτισμό των Αζτέκων με τον φανατισμό που είδαμε και σε άλλες περιπτώσεις.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may also like

216. Ποίηση: Ποίησης Τέχνη (3)

1. “Η Ποίηση είναι μια μορφή τέχνης και