302. Ιστορικά: Μπορεί να γίνουν αλλαγές στη Ρωσία;

302. Ιστορικά: Μπορεί να γίνουν αλλαγές στη Ρωσία;

- in Ιστορικά
0

Είναι ένα ερώτημα που τίθεται ποικιλότροπα από πολλούς στο Διαδίκτυο – οι οποίοι σαφώς δεν γνωρίζουν την ιστορία της Ρωσίας.

Πολλοί αναλυτές αρθρογράφοι θεωρούν πως μόνο 1% ή 2% του ρωσικού πληθυσμού (Ολιγάρχες και Πούτιν με την αυλή του) είναι παρανοϊκοί κι εγκληματίες. Και προσθέτουν πως τέτοια ποσοστά βρίσκονται σε όλες τις χώρες – ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα κλπ. Θα πρόσθετα πως στην Ελλάδα το ποσοστό των παρανοϊκών είναι πολύ ψηλότερο, ως και 40% (όσοι υποστηρίζουν την Αναρχοαριστερά).

Μα, προσθέτω επίσης, σε καμιά από αυτές τις χώρες δεν έχεις αυτό το μικρό ποσοστό να κυβερνά αδιάκοπα για 22 έτη! (Στην Ελλάδα ο Σύριζα κυβέρνησε για 5 έτη με τη βοήθεια ακροδεξιών!). Και, όπως ξέρουμε αδιαμφισβήτητα πλέον, στη Ρωσία επικρατεί κλεπτοκρατία με καθοδηγητή τον ίδιο τον μόνιμο πρόεδρο Πούτιν!

Πολλοί αρθρογράφοι νομίζουν, εύχονται, ελπίζουν, πως οι Ολιγάρχες ή Στρατηγοί θα εκθρονίσουν τον Πούτιν και θα μπορέσουν σε 10, 20, 30 έτη να επιφέρουν αλλαγή καθεστώτος. Είναι η συνήθης επιπόλαιη προσέγγιση στα πολιτικά πράγματα που αγνοεί την ουσία και τις αιτιακές δυνάμεις.

Προτού επέλθει οποιαδήποτε αλλαγή στην ανθρώπινη συμπεριφορά, ή στη συμπεριφορά ενός ανθρώπου ή ενός έθνους (όπως η Ρωσία), πρέπει να προηγηθεί αλλαγή στη νοοτροπία αυτών των ανθρώπων.

Μπορεί να αλλάξει νοοτροπία το ρωσικό έθνος σε 30 έτη, ας πούμε;

Όχι! Δεν το βλέπω ούτε ως μακρινή δυνατότητα.

Ο Πούτιν και η κλίκα του έχει χαλύβδινη λαβή στους κρατικούς μηχανισμούς, στην Παιδεία και στην πληροφόρηση (όπου τα ΜΜΕ, η τιβί κυρίως, είναι κρατικά και παρουσιάζουν μόνο την πουτινική άποψη σε όλα)! Η Εκκλησία συνεργάζεται πλήρως με τον Πούτιν. Το υπουργείο Παιδείας επίσης καθώς και τα πανεπιστήμια. Πολύ λίγοι πανεπιστημιακοί διαφωνούν ή αντιφρονούν πια. Το ίδιο ισχύει για τη μέση εκπαίδευση και για την πρωτοβάθμια. Μπορεί πολλοί να αλλάξουν τα δικά τους πιστεύω μα μόνο αν αλλάξουν τα αφεντικά που τους πληρώνουν.

Οι πλείστοι αντιφρονούντες φιλελεύθεροι, φιλοδυτικοί, φιλοδημοκρατικοί, έχουν φύγει από τη Ρωσία. Τουλάχιστον 170.000 μετανάστευσαν στους μήνες μετά την εισβολή στην Ουκρανία 24/2/22. Πολλοί είχαν μεταναστεύσει νωρίτερα και πολλοί συνεχίζουν να φεύγουν: ευτυχώς υπάρχει ακόμα τέτοια ελευθερία. Χιλιάδες είναι στη φυλακή κι εκατοντάδες έχουν δολοφονηθεί.

Αν οι Ολιγάρχες ή ένας αποφασιστικός αριθμός τους, συμφωνήσουν και κατορθώσουν να διώξουν ή δολοφονήσουν τον Πούτιν, θα βάλουν στη θέση του έναν δικό τους που ίσως σταματήσει τον ηλίθιο πόλεμο στην Ουκρανία και προσπαθήσει να γεφυρώσει το χάσμα με τη Δύση, μα δεν θα αλλάξει το κλεπτοκρατικό καθεστώς με το σύστημα προστασίας, τα ρουσφέτια, τα ποσοστά ξαφρίσματος, τους διορισμούς κλπ. Οπότε δεν θα αλλάξει τίποτα ουσιαστικό στη Ρωσία!

Όπως με τους Ολιγάρχες, έτσι και με τους Στρατιωτικούς. Δυο τρεις στρατηγοί που διαφώνησαν έχουν παραμεριστεί από τον υπουργό Σοϊγκού ή τον ίδιο τον Πούτιν. Οι άλλοι όλοι είναι σκυλάκια του Πούτιν.

Όλοι σχεδόν όπως και οι κατώτεροι αξιωματικοί συμμετέχουν στο ξάφρισμα και τον παράνομο πλουτισμό. Επομένως ούτε αυτοί θα θελήσουν να επιφέρουν αλλαγή. Αν αλλάξει κάτι, θα είναι ο ανώτατος άρχοντας μόνο, όχι το σύστημα – όπως γινόταν στο σοβιετικό καθεστώς. Οπωσδήποτε κάτι μαθαίνουν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, μα για να μεταρρυθμίσουν δομές και συμπεριφορές θα πρέπει ξαφνικά να γίνουν έντιμοι και δίκαιοι και να ενδιαφερθούν για το έθνος ολόκληρο, όχι για προσωπικό συμφέρον. Οπότε ούτε αυτοί θα κάνουν αλλαγές.

Τη δεκαετία 1990 προέκυψε μια μεγάλη ευκαιρία για μεγάλη, ριζική αλλαγή. Μα ούτε ο Γιέλτσιν, ούτε ο εκλεκτός του διάδοχος Πούτιν την αξιοποίησαν. Και νωρίτερα, επί ΕΣΣΔ, ο Χρουστσόφ έκανε βήματα προς εκδημοκρατισμό, μα ήρθε ο Μπρέζνιεφ και οι διάδοχοί του και αναχαίτισαν εκείνη τη δισταχτική πορεία.

Οι μάζες αδιαφορούν, φτάνει να έχουν το αλκοόλ τους. Θαυμάζουν, λατρεύουν, σέβονται τον ισχυρό, όχι τον έντιμο και ηθικό. Ίσως να θέλουν μια Ρωσία καλύτερη – μα με ποιον τρόπο, τι είδους καλύτερη;

Οι φιλελεύθεροι δεν θα επιστρέψουν, όπως έκανε ο Λένιν και οι επαναστάτες του από την αυτό-εξορία τους το 1917, για να αλλάξουν βίαια το καθεστώς!

Όχι, δεν βλέπω τους Ρώσους να καλυτερεύουν!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may also like

255. Πολιτική Οικονομία: Δυσκολίες Δημοκρατίας

1. Ακολουθώντας τον δάσκαλό του Πλάτωνα, ο Αριστοτέλης,