Βρήκα την ιστοριούλα στο Διαδίκτυο, όχι όμως την προέλευσή της.
Διδάσκει να μην τα βάζεις με τον αφελή αγρότη που όμως είναι πονηρός.
Ένας καθηγητής κάθεται στο ίδιο βαγόνι με έναν ευκατάστατο αγρότη.
Μετά από λίγο και αφού γίνονται οι προκαταρκτικές συστάσεις, ο καθηγητής προτείνει ένα παιχνίδι για να περάσουν την ώρα πιo ευχάριστα. “Εγώ θα θέσω μια ερώτηση. Αν δεν βρεις τη σωστή απάντηση, θα μου δώσεις 5 ευρώ. Μετά με ρωτάς εσύ. Αν τώρα εγώ δεν βρω τη σωστή απάντηση, θα σου δώσω 200 ευρώ! Πως σου φαίνεται;”
“Πολύ ωραία!”, συμφωνεί ο αγρότης με ένα χασμουρητό νιώθοντας νύστα.
Καθηγητής: “Ποια είναι η απόσταση από τη γη στο φεγγάρι;”.
Χωρίς λέξη, ο αγρότης βγάζει 5 ευρώ από το πορτοφόλι του και τα δίνει στον καθηγητή. Τώρα είναι η σειρά του να ρωτήσει. Σκέφτεται για μια στιγμή και ρωτά: “Ποιο ζώο ανεβαίνει στο βουνό με τρία πόδια και κατεβαίνει με τέσσερα;”.
Ο καθηγητής μένει εμβρόντητος. Έστυψε το μυαλό του, έβγαλε μια εγκυκλοπαίδεια από τη τσάντα του, ανέτρεξε σε όλα τα ζώα μυθολογίας – μα δεν μπορούσε να βρει απάντηση. Τελικά έδωσε τα 200 ευρώ στον αγρότη. Αυτός τα πήρε με ευχαρίστηση και ξάπλωσε να κοιμηθεί.
Μα ο καθηγητής δεν μπόρεσε να ησυχάσει. Έπρεπε να μάθει ποιο ήταν αυτό το ζώο. Σκούντηξε, λοιπόν, τον αγρότη. “Ποιο ζώο είναι αυτό;”.
Χωρίς λέξη πάλι, ο αγρότης έβγαλε 5 ευρώ, τα έδωσε στον καθηγητή και συνέχισε τον ύπνο του γαλήνια.
