0. Το βιβλίο Πράξεις των Αγίων Αποστόλων είναι το 5ο στην Καινή Διαθήκη, μετά τα 4 Κανονικά Ευαγγέλια. Μα και αυτό είναι γεμάτο εσωτερικές ανακολουθίες, αντιφάσεις και ασυμφωνίες με σημεία σε άλλα κείμενα της Κ.Δ.
1. Το πρώτο που θα προσέξει ο αναγνώστης όταν διαβάσει το βιβλίο, είναι πως δεν εξετάζει τη δράση όλων των Αποστόλων. Ο Θωμάς π.χ., που η μεταγενέστερη παράδοση τον στέλνει στην Ινδία, δεν αναφέρεται καθόλου. Επίσης, δεν έχει ένα οριστικό, συνοπτικό τέλος. Δεν λέει τίποτα για τη μητέρα και τα αδέρφια του Ιησού (μετά το 1.14) ή για το τέλος του Πέτρου και του Παύλου (κυρίως) που ή πήγε στην Ισπανία ή μαρτύρησε στη Ρώμη επί Νέρωνα.
Επιπλέον, ενώ ο Παύλος πηγαίνει στη Ρώμη για να δικαστεί ως Ρωμαίος πολίτης, δεν αναφέρεται καμιά δίκη. Στο 28.30-31 μαθαίνουμε πως ο Παύλος μένει στην πρωτεύουσα 2 ολόκληρα έτη, στο δικό του μισθωμένο σπίτι, δέχεται πολλούς επισκέπτες και διδάσκει περί Βασιλείας του Θεού και του Ιησού Χριστού. Μα τίποτα περί της δίκης του!
2. Στο αμέσως προηγούμενο προτελευταίο κεφάλαιο 27.33-38, ενώ ταξιδεύουν με το καράβι κοντά στη Μελίτα (= Μάλτα), ο Παύλος βγάζει «άρτον» και ταΐζει 276 άτομα (Ρωμαίους στρατιώτες και ναύτες) που ήταν «άσιτοι» (= δεν είχαν φάει) δυο βδομάδες! Πού φύλαγε τόσο ψωμί, τόσες μέρες και γιατί δεν το παρουσίαζε νωρίτερα; Πώς έμειναν «άσιτοι» τόσες μέρες;
3. Ας πάμε στην αρχή. Στο 1.9-11 έχουμε την ανάληψη του Ιησού στον ουρανό σε μια «νεφέλη» και μετά την εμφάνιση δυο αντρών «με λευκή εσθήτα» που λένε στους μαθητές πως ο Χριστός θα ξανάρθει με τον ίδιο τρόπο. Τώρα, αυτό το βιβλίο γράφτηκε, υποτίθεται, από τον Λουκά που, υποτίθεται, έγραψε και το δικό του ευαγγέλιο. Εκεί, στο 24.51, αναφέρεται απλά και μόνο πως ο Ιησούς ανελήφθη στον ουρανό. Τίποτε άλλο – ούτε δυο άντρες ούτε επιστροφή σε νεφέλη!
Η ανάληψη του Κυρίου είναι πολύ σημαντικό γεγονός. Και όμως, μόνο το Κατά Μάρκον λέει λακωνικά πως ανελήφθη. Ούτε το Κατά Ματθαίον ούτε το Κατά Ιωάννην αναφέρουν ανάληψη στον ουρανό!
4. Στο 2.41, μετά από μια ομιλία του Πέτρου, παρουσία και των άλλων μαθητών, 3.000 επίστεψαν και την ίδια μέρα βαφτίστηκαν! Κάνοντας έναν πρόχειρο υπολογισμό, βρίσκουμε πως για κάθε μαθητή αναλογούν 250 (3.000:12). Εκτός κι αν υπήρχε ένα πλατύ ποτάμι εκεί κι έπεφταν μέσα 100,100. Αλλιώς, αν υποθέσουμε 10 ώρες βαπτίσματος, κάθε μαθητής θα βάπτιζε 25 την ώρα – τόσο γρήγορα. Μάλλον απίθανο. (Και στο 4.4 μαθαίνουμε για 5.000 νέους πιστούς!)
5. Στο 9.1-30 έχουμε τον Παύλο (ή Σαύλο) να τυφλώνεται καθ΄ οδόν προς τη Δαμασκό από μεγάλη λάμψη, να ακούει τον Ιησού, να μεταστρέφεται σε χριστιανό, να θεραπεύεται από τον Ανανία, να αρχίζει να διδάσκει και ο ίδιος και, αφού μετά πήγε στο Ιεροσόλυμα όπου επίσης δίδαξε, φυγαδεύτηκε στην Ταρσό.
Όμως να σημειωθεί πρώτα πως στις επιστολές του ο Παύλος δεν λέει πουθενά πως καταγόταν από την Ταρσό: αυτή η πληροφορία είναι μόνο στις Πράξεις. Στην Επιστολή προς Γαλάτες 1.15-18, ο ίδιος αφηγείται πως μετά τη μεταστροφή του στη Δαμασκό (καμιά μνεία τύφλωσης και θεϊκής έμπνευσης) πήγε στην Αραβία, ξαναγύρισε στη Δαμασκό και πήγε στην Ιερουσαλήμ μετά από 3 έτη, όπου έμεινε για δυο βδομάδες μόνο με τους μαθητές Πέτρο και Ιάκωβο, αδερφό του Ιησού!
6. Υπάρχουν πάρα πολλά άλλα σημεία που μπορούν να αναφερθούν, αλλά τα όσα ήδη παρουσίασα αρκούν για να δείξουν πως το βιβλίο Πράξεις είναι ένα εντελώς αναξιόπιστο κείμενο.
Πολλοί μελετητές έχουν βρει ότι πολλές διατυπώσεις και περιστατικά έχουν παραλληλισμούς σε αρχαιοελληνικά κείμενα, όπως η Ιλιάδα και Οδύσσεια του Ομήρου και το θεατρικό Βάκχες του Ευριπίδη. Π.χ. στο Πράξεις 12.6-7 ο Πέτρος είναι αλυσοδεμένος μα απελευθερώνεται με την παρέμβαση αγγέλου. Στο 16.19-27 ο Παύλος και ο Σίλας φυλακίζονται μα, μετά από τις προσευχές και υμνωδίες τους, γίνεται σεισμός, οι πόρτες της φυλακής άνοιξαν και τα δεσμά τους έπεσαν. Όμοια επεισόδια περιγράφονται στο Βάκχες 440-490 και 581-595.
Θα πρέπει να υπάρχει λίγη αλήθεια κάπου, μα πού και πόση;
Αναρωτιέσαι πώς τόσοι και τόσοι ιεράρχες και θεολόγοι, λογικοί υποτίθεται άνθρωποι, τόσους αιώνες τώρα παίρνουν στα σοβαρά τέτοιο κείμενο!
