Παραθέτω μια ομιλία στη Γαλλική Γερουσία (4/3/25) του Claude Malhuret θεωρώντας πως ο Τραμπ έχει πετύχει το αδιανόητο: έκανε την ΕΕ ισχυρότερη κι έσπρωξε το Ηνωμένο Βασίλειο πιο κοντά στην ΕΕ από ποτέ. Μια Ευρωπαϊκή Στρατιωτική Δύναμη είναι πλέον σίγουρη. Θα συμπεριλαμβάνει τη Βρετανία και άλλες χώρες εκτός της ΕΕ.
Κε Πρόεδρε, Κυρίες και Κύριοι, η Ευρώπη είναι σε κομβικό σημείο καμπής. Η Αμερικανική ασπίδα θρυμματίζεται, η Ουκρανία σχεδόν εγκαταλείφθηκε, η Ρωσία ενδυναμώθηκε. Η Ουάσιγκτον έγινε η αυλή του Νέρωνα με υπάκουους αυλικούς κι έναν γελωτοποιό, φουσκωμένο με κεταμίνη, που καυτηριάζει τις δημόσιες υπηρεσίες.
Αυτή είναι μια τραγωδία για τον ελεύθερο κόσμο, μα πρώτιστα τραγωδία για τις ΗΠΑ. Το μήνυμα του Τραμπ είναι πως δεν έχει νόημα να είσαι σύμμαχός αφού δεν θα σε προστατέψει, θα σου επιβάλει πιο πολλούς δασμούς από ότι στους εχθρούς και θα απειλήσει να καταλάβει εδάφη σου στηρίζοντας δικτάτορες που εισβάλλουν στη χώρα σου. Ο Βασιλιάς των deals επιδείχνει την τέχνη των deals. Νομίζει πως θα εκφοβίσει την Κίνα με το να υποκλίνεται στον Πούτιν. Μα ο Xi Jinping, βλέποντας αυτό το ναυάγιο μάλλον θα επισπεύσει τις ετοιμασίες για την κατάληψη της Ταιβάν.
Ποτέ στην ιστορία δεν παραδόθηκε Πρόεδρος των ΗΠΑ. Ποτέ κανείς δεν στήριξε εισβολέα ενάντια σε σύμμαχο! Ποτέ δεν καταπάτησε το Αμερικανικό Σύνταγμα, θέσπισε τόσα παράνομα μέτρα, εκδίωξε δικαστές που θα τον εμπόδιζαν να το κάνει, έπαυσε την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, αποδυνάμωσε τους θεσμούς που έφερναν έλεγχο και ισορροπίες και κατέλαβε τα κοινωνικά μίντια. Αυτά δεν είναι ένας κυματισμός ανελευθερίας, είναι η απαρχή της δήμευσης της Δημοκρατίας. Ας θυμηθούμε πως χρειάστηκε μόνον ένας μήνας, 3 βδομάδες και 2 μέρες για να γκρεμιστεί η Δημοκρατία της Βαϊμάρης.
Έχω πίστη στο σθένος της Αμερικανικής Δημοκρατίας. Η χώρα ήδη διαμαρτύρεται. Μα σε λίγες μόνο βδομάδες ο Τραμπ έχει κάνει μεγαλύτερη ζημιά στην Αμερική από τα 4 έτη της προηγούμενης προεδρίας του. Ήμασταν σε πόλεμο με έναν δικτάτορα. Τώρα πολεμάμε τον δικτάτορα τον οποίο στηρίζει ένας πρόεδρος προδότης. Πριν λίγες μέρες, όταν ο Τραμπ χάιδευε την πλάτη του Μακρόν στον Λευκό Οίκο, οι ΗΠΑ συμψήφιζαν με τη Ρωσία και Βόρεια Κορέα στα Ηνωμένα Έθνη ενάντια στους Ευρωπαίους που ζητούσαν την απόσυρση ρωσικών στρατευμάτων [από την Ουκρανία]. Λίγες μέρες αργότερα, αυτός που απέφυγε τη στρατιωτική του θητεία έδινε στον ήρωα Ζελένσκι μαθήματα ηθικής και στρατηγικής προτού τον εκδιώξει σαν έναν υπηρέτη: ή θα υποταχθείς ή θα παραιτηθείς! Μετά έκανε κι άλλο βήμα στην ατίμωση σταματώντας την αποστολή όπλων που είχαν ετοιμαστεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Να μια πράξη έσχατης προδοσίας.
Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Η ήττα της Ουκρανίας είναι ήττα της Ευρώπης. Οι Βαλτικές χώρες, η Γεωργία, η Μολδαβία είναι ήδη στη λίστα [των επόμενων θυμάτων]. Ο Πούτιν θέλει πάλι τη μισή Ευρώπη που είχε παραδοθεί στον Στάλιν.
Άλλες χώρες περιμένουν να δουν το αποτέλεσμα για να ξέρουν αν θα σέβονται την Ευρώπη ή αν θα την τσαλαπατήσουν. Ο Πούτιν θέλει να γκρεμίσει την τάξη που οι ΗΠΑ και Σύμμαχοι δημιούργησαν πριν 80 έτη για να αγνοήσουν την αρχή ότι Δεν μπορείς να καταλαμβάνεις εδάφη με τη βία. Αυτή η αρχή είναι στη βάση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ όπου οι Αμερικανοί ψήφισαν υπέρ των εισβολέων κι έναντι στο θύμα διότι το όραμα του Τραμπ συμπίπτει με αυτό του Πούτιν. Έτσι επανερχόμαστε στις σφαίρες επιρροής όπου οι Υπερδυνάμεις επιβάλλουν τη θέλησή τους στις μικρότερες χώρες. Εγώ έχω τη Γροιλανδία, τον Καναδά και τον Παναμά. Ο Πούτιν την Ουκρανία, τις Βαλτικές και την ανατολική Ευρώπη. Ο Κινέζος την Ταιβάν και τη θάλασσα της Κίνας.
Στη γλώσσα των ολιγαρχών, των απολυταρχών και των στελεχών του Κόλπου του Mar-A-Lago (= Φλόριντα, περιοχή Τραμπ) αυτό λέγεται «διπλωματικός ρεαλισμός»!
Είμαστε, λοιπόν, μόνοι. Μα η φλυαρία πως δεν μπορούμε ν’ αντισταθούμε στον Πούτιν είναι λάθος. Αντίθετα στη ρωσική προπαγάνδα, όμως, η Ρωσία είναι σε κακό χάλι. Σε 3 χρόνια ο δεύτερος μεγαλύτερος δήθεν στρατός κατόρθωσε να καταλάβει μόνο ψίχουλα από μια χώρα με 3 φορές λιγότερο πληθυσμό και σχεδόν δίχως Ένοπλες Δυνάμεις. Τα επιτόκια τρέχουν ως 25%. Η κατάρρευση του ρουβλιού και των αποθεμάτων χρυσού και δημογραφικής κατάστασης με εκατοντάδες χιλιάδες απώλειες στην εισβολή και περισσότερες στη μετανάστευση, δείχνουν πως η χώρα είναι στο χείλος της αβύσσου. Η όποια βοήθεια δίνεται από την Αμερική είναι το μεγαλύτερο στρατηγικό λάθος των ΗΠΑ.
Το σοκ που δεχτήκαμε είναι ισχυρό μα έχει τα καλά του. Οι Ευρωπαίοι βγήκαμε από τον λήθαργο. Καταλάβαμε σε μια μέρα στο Μόναχο με την υβριστική ομιλία του Αντι-προέδρου Βανς πως η σωτηρία της Ουκρανίας και το μέλλον της ΕΕ είναι στα χέρια μας κι έχουμε τρεις επιταγές:
α) Θα επισπεύσουμε τη στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία σε αντικατάσταση της αμερικανικής απόσυρσης – ακόμα κι αν έχει επανέλθει η αμερικανική υπόσχεση αρωγής. Κι έτσι και η Ευρώπη θα έχει λόγο σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση. Επειδή είναι δαπανηρή, αυτή θα μας αναγκάσει να παραμερίσουμε το ταμπού των παγωμένων ρωσικών αποθεμάτων στην Ευρώπη. Θα παρακάμψουμε τους συνενόχους του Κρεμλίνου μέσα στην ΕΕ (π.χ. Ουγγαρία) με μια συμμαχία εθελοντών κρατών και, φυσικά, του ΗΒ.
β) Θα απαιτήσουμε πως οποιαδήποτε συμφωνία θα συνοδεύεται από την επιστροφή των παιδιών που απήχθησαν κι αιχμαλώτων πολέμου ή άλλων ενήλικων. Κι επειδή γνωρίζουμε το αφερέγγυο των λόγων του Πούτιν θα θέλουμε απόλυτες εγγυήσεις που μόνο η συγκρότηση Ενόπλων Δυνάμεων θα εξασφαλίζει – και θα προστατεύει από νέα εισβολή.
γ) Το πιο επείγον που όμως θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο είναι να ξαναφτιάξουμε την Ευρωπαϊκή Άμυνα που αμελήσαμε λόγω της Αμερικανικής ομπρέλας.
Πρόκειται για ένα Ηράκλειο έργο, μα είναι στην επιτυχία ή αποτυχία τους που οι τωρινοί ηγέτες της Ευρώπης θα κριθούν στο βιβλίο της Ιστορίας:
Ο Friedrich Merz έχει ανακοινώσει πως η ΕΕ χρειάζεται τη δική της στρατιωτική συμμαχία, αναγνωρίζοντας αυτό που η Γαλλία ζητούσε εδώ και δεκαετίες. (Μερικές άλλες χώρες επίσης.) Θα χρειαστούν μαζικές επενδύσεις· ενίσχυση του Ταμείου Άμυνας πέρα από κάθε κριτήριο της Maastricht συμφωνίας· εναρμόνιση της παραγωγής των οπλικών συστημάτων και πυρομαχικών· επίσπευση της εισόδου της Ουκρανίας στην ΕΕ αφού σήμερα έχει το ισχυρότερο στράτευμα· επαναπροσδιορισμού των συνθηκών των πυρηνικών όπλων που κατέχουν η Βρετανία και Γαλλία· και η ανασυγκρότηση της αντι-πυραυλικής ασπίδας και δορυφορικών προγραμμάτων. Καλό σημείο εκκίνησης είναι το σχέδιο της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Η ΕΕ θα ξαναγίνει στρατιωτική δύναμη μόνο αν ξαναγίνει βιομηχανική δύναμη. Πρέπει να εφαρμοστεί πλήρως η Έκθεση Draghi.
Μα ο πραγματικός επανεξοπλισμός είναι ηθικός επανεξοπλισμός. Πρέπει να πείσουμε τους λαούς μας παρά την προπαγάνδα των υποστηριχτών του Πούτιν και των ακρο-δεξιών και ακρο-αριστερών και παρά την όποια κούραση και όποιο φόβο λόγω πολέμου. Επιχειρηματολογούν ενάντια στην ενότητα της Ευρώπης και την άμυνα της. Ισχυρίζονται πως θέλουν ειρήνη. Μα ούτε αυτοί ούτε ο Τραμπ αναγνωρίζουν πως η «ειρήνη» τους είναι παράδοση και ήττα, κατευνασμός και η αντικατάσταση του Ζελένσκι που στέκεται ως νέος Ντε Γκωλ με ένα πρωθυπουργό σαν τον Πεταίν, μαριονέτα του Πούτιν.
Είναι τώρα το τέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας; Ο κίνδυνος είναι μεγάλος. Από την άλλη, η δημόσια ταπείνωση του Ζελένσκι και τα τερατώδη μέτρα του Τραμπ, έχουν προκαλέσει την αντίδραση του αμερικανικού λαού. Τα ποσοστά του Τραμπ στις δημοσκοπήσεις πέφτουν. Οι Ρεπουμπλικάνοι αντιπρόσωποι γιουχάρονται στις έδρες τους. Μπορεί οι τραμπιστές να κατέχουν το Κογκρέσο (με 2 ψήφους) και τα Ανώτατο Δικαστήριο και τα ΜΜΕ (ακόμα η Fox εναντιώνεται τώρα). Μα οι φιλελεύθεροι πάντα υπερίσχυσαν στην Ιστορία.
Το μέλλον της Ουκρανίας παίζεται στα χαρακώματα. Μα και με τους Αμερικανούς που θέλουν δικαιοσύνη και δημοκρατία και, ακόμα πιο πολύ, εδώ στη δική μας ικανότητα να ενώσουμε πραγματικά την Ευρώπη, να βρούμε τις δυνάμεις για τη δική μας άμυνα και να κάνουμε την ΕΕ μια μεγάλη δύναμη.
Οι γονείς μας νίκησαν τον φασισμό και τον κομμουνισμό. Η δική μας γενιά πρέπει να νικήσει τον απολυταρχισμό του Πούτιν και του Τραμπ. Ζήτω στην Ουκρανία και Δημοκρατική Ευρώπη!
