για τον λόγο αυτό, δηλαδή τη διατήρηση της εξουσίας τους, όλες οι δήθεν προσπάθειες για ενοποίηση δεν θα καρποφορήσουν ποτέ.
Οι διάφορες θρησκείες, σύγχρονες ή αρχαίες, διαφέρουν ως προς την ονομασία, τα δόγματα, τις τελετουργίες και την προσκόλληση των ιεραρχών τους. Είναι με άλλα λόγια, πολύ διαφορετικές ως προς τις επιφανειακές, εξωτερικές απόψεις τους. Στην ηθική διδασκαλία τους όλες έχουν έναν κοινό παρονομαστή.
Οι διάφορες Εκκλησίες που εκφράζουν και διαιωνίζουν, όσο διαρκούν, τις αντίστοιχες θρησκείες με τα δόγματα και τις λατρείες τους έχουν τους ιεράρχες και θεολόγους τους που μοιάζουν να διακατέχονται από την αντίληψη πως η δική τους θρησκεία είναι η μόνη, η πιο αληθινή, και, φυσικά, από την ισχυρή επιθυμία να διατηρήσουν την εξουσία τους.
Και για τον λόγο αυτό, δηλαδή τη διατήρηση της εξουσίας τους, όλες οι δήθεν προσπάθειες για ενοποίηση δεν θα καρποφορήσουν ποτέ.
Ο Θεός τον οποίο λατρεύουν ως Ύψιστη Δύναμη είναι, παρά τα διαφορετικά ονόματα (Ουράνιος Πατέρας, Αλλάχ κλπ.), η μία και η ίδια Υπέρτατη Δύναμη που στην Φιλοσοφία ονομάζεται το Όντως Ον, ή Απόλυτο, ή Μπράχμαν στην Ινδία – ή ακριβέστερα, Πρωταιτία, Πρωταρχή και Πρωτουσία των πάντων.
Η ηθική διδασκαλία είναι ίδια σε όλες τις θρησκείες και φιλοσοφικά συστήματα. Είναι ο λεγόμενος Χρυσός Κανόνας: Κάνε στους άλλους ό,τι θέλεις οι άλλοι να κάνουν σε σένα. Ή, με την αρνητική διατύπωση – Μην κάνεις στους άλλους ό,τι δεν θέλεις οι άλλοι να κάνουν σε σένα! Αυτός είναι γνωστός στους λαούς εδώ και χιλιετίες μα οι άνθρωποι τον παραγνωρίζουν λόγω εγωισμού και κτητικότητας.
Στις διάφορες θρησκευτικές διδαχές, ακόμα και στις σύγχρονες Εκκλησίες, υπάρχουν πέντε (5) πιο συγκεκριμένες διατυπώσεις που ρυθμίζουν τη συμπεριφορά των ανθρώπων για αρμονική κοινωνική συμβίωση. Αυτές όταν εφαρμόζονται κρατούν τον ψυχισμό καθαρό ως προετοιμασία για πνευματική ανάπτυξη:
α) Δεν βλάπτεις άλλους ανθρώπους με οποιονδήποτε τρόπο. Αυτός ο κανόνας είναι πολύ ευρύτερος της ιουδαϊκής/χριστιανικής εντολής “Ου φονεύσεις”.
β) Λες την αλήθεια. Αυτός ο κανόνας επιβάλλει θετική δράση σε αντίθεση με την αρνητική “Ου ψευδομαρτυρήσεις…”
γ) Δεν κλέβεις. Δεν κλέβεις, δεν παίρνεις ή διεκδικείς κάτι που δεν είναι δικό σου.
δ) Δεν νοθεύεις. Δηλαδή δεν νοθεύεις σχέσεις, όπως αυτή του γάμου (= μοιχεία), ουσίες όπως το λάδι, το αλεύρι, η βενζίνη και λοιπά, και θεσμούς όπως η επαγγελματική ακεραιότητα.
ε) Δεν συσσωρεύεις περισσότερα από όσα πράγματι χρειάζεσαι. Αυτό επιχειρεί να κάνει η εντολή “Ουκ επιθυμήσεις όσα του πλησίον σου εστί …” η τελευταία και πιο αγνοημένη από τις 10 εντολές.
Μόνο η εφαρμογή στην καθημερινή ζωή και δράση αυτών των κανόνων προετοιμάζει τον ανθρώπινο ψυχισμό για την πνευματική ανάπτυξη που είναι η συνειδητοποίηση του αληθινού Εαυτού και συγχρόνως δημιουργεί συνθήκες αρμονικής συμβίωσης σε μια κοινωνία.
Κατά τα άλλα, οι θρησκείες παραμένουν στα δόγματα και τις μυθολογίες τους και τείνουν να διχάζουν τους λαούς.
