Λίγα γλωσσικά και ας μην ενδιαφέρουν πολλούς.
1) Δικαίως, όπως κάθε έθνος, είμαστε υπερήφανοι για τη γλώσσα μας που από την Αρχαιότητα χάρισε στον κόσμο πλούσια λογοτεχνία και φιλοσοφική σκέψη (μάλλον, όμως, περιοριστική, αν συγκριθεί με την κινέζικη και, κυρίως, την ινδική). Ναι, οι θετικές Επιστήμες υιοθετούν όρους από την Αρχαία Ελληνική, μα αυτό ξεκίνησε πριν μερικούς αιώνες και συνεχίζει παραδοσιακά τώρα ενώ το ίδιο γίνεται και με τη Λατινική (multi-, omni-, orb-, sub-, -vis-. κλπ.)
Ένα άρθρο στο Διαδίκτυο από κάποιον που, καταφανώς δεν έχει μελετήσει Φιλολογία και μάλλον ανήκει στην ομάδα των Σουπερελλήνων (οι οποίοι, με εντελώς αυθαίρετη και ρηχή σκέψη, πιστεύουν πως η Ελλάς εκπολίτισε την Ευρώπη και την Ασία), μας πληροφορεί πως το /Θ/ έχει «άμεση σχέση με το Θείο… [με] κωδικοποιημένες έννοιες [όχι] απλώς συμβολικές αλλά βαθιά εννοιολογικές».
Δεν δίνει όμως κανένα παράδειγμα και σπεύδει να συνδέσει το πρόθημα (ή την πρόθεση) /διά/ με τον Δία. Σαφώς δεν φαίνεται να γνωρίζει πως το θέμα /διά-/ προέρχεται από μια παλαιότερη ρίζα √dwis ενώ το θέμα/δία-ς/ προέρχετα από √dyau που δίνει το Ελληνικό Ζευ-ς, το Λατινικό Ju[s]-pitar το βεδικό dyau-s, το χετταιϊκό d-siu-s, το Γερμανικό √tīwaz….
2) Όταν δίνει «διαβάζω» ως «βάζω → διαβάζω: η φλυαρία μετατρέπεται σε μελέτη, γνώση», δείχνει να μην ξέρει ούτε πολύ απλά πράγματα. Το ρήμα διαβάζω είναι μεσαιωνικό και προέρχεται από το αρχαίο «δια-βιβάζω» με απλοποίηση -βι-βάζω >βάζω. Διαβάζω σημαίνει απλά «διαβιβάζω/μεταδίδω/στέλνω από το γραπτό κείμενο στο μυαλό μου». Το «βάζω» είναι από το αρχαίο «βιβάζω» (αγνώστου ετυμολογίας) που μας δίνει και τα «προ-βιβάζω, συμ-βιβάζω» κλπ.
Όταν δίνει το «διαβάλλω» ως «βάλλω → διαβάλλω»: η απλή βολή γίνεται ύπουλη ενέργεια, που στρέφεται κατά του Δία – την ίδια τη Δημιουργική Αρχή» (!), δεν φαίνεται να γνωρίζει ούτε τη φύση του Δία ούτε την πραγματική έννοια του «διαβάλλω». Διότι ο Ζευς ήταν γιος του Κρόνου και της Ρέας – με αδέρφια την Ήρα και Εστία, τον Ποσειδώνα κλπ. Πολύ αργότερα έγινε βασιλιάς των θεών και ουδέποτε Δημιουργός – αλλά καθόρισε κι επέβαλε την τάξη στον υπάρχοντα κόσμο. Διαβάλλω σημαίνει απλά «διαστρέφω, κακολογώ, συκοφαντώ». Ο «διάβολος» (= διαστρεβλωτής, συκοφάντης) στο βιβλίο του Ιώβ στην Παλαιά Διαθήκη, παρότι διαστρέφει και διαβάλλει και δελεάζει σε αμαρτία, είναι πιστός υπηρέτης του Θεού κι εκτελεί τις εντολές Του!
3) Όπως βλέπουμε, το /δια/ δεν είναι το μόνο πρόθημα (ή πρόθεση) που αλλάζει την έννοια του θέματος στο οποίο προτίθεται δίνοντας μεγαλύτερη ένταση, εύρος ή βάθος, ή ενίοτε το αντίθετο. Ούτε έχει κάποια ιδιαίτερη μυστικιστική διενέργεια. Κάθε πρόθημα ή πρόθεση έχει παρόμοια επενέργεια πάνω στη λέξη όπου προτίθεται.
Έτσι εκτός από το δια-βάλλω έχουμε «ανα-βάλλω, επι-βάλλω, μετα-βάλλω», κλπ. Στην πραγματικότητα το «βάλλω» παίρνει όλες τις προθέσεις και η σημασία του αλλάζει ανάλογα, όπως θετικά στο «προ-βάλλω», αρνητικά στο «προσ-βάλλω».
Αλλά, Ναι, οι προθέσεις έχουν τη δύναμη να μεταβάλλουν τη βασική έννοια μιας λεκτικής ρίζας κι έτσι να εμπλουτίζουν τη γλώσσα και την έκφραση μας.
Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελληνική. Στην Αγγλική έχουμε το πρόθημα con – όπως co-duct, con-fine, con-strict, com-pass, com-pose κλπ. Επίσης τα for-bear, for-bid, for-get, for-give, for-sake κλπ.
4) Καλά είναι, λοιπόν, να αναγνωρίζουμε και τις αδυναμίες και τους περιορισμούς της Ελληνικής. Και προσέξτε ότι έχει –
24 φθόγγους μόνο στο αλφάβητο (ενώ η Αγγλική 26),
6 γράμματα-σύμβολα (και δίφθογγους: η, ι, υ, ει, οι, υι) που προφέρονται ως -ι- βραχύ··
λείπουν πια τα μακρά φωνήεντα (Αγγλ. fat-father, ship-sheep, lunar-loom)·
λείπουν τα σύμφωνα bi, di, gi (gist) και ουρανισκόφωνοι ήχοι ja (jam) και sha (shut), που όμως υπάρχουν, αλλά δίχως χωριστά σύμβολα-γράμματα, στην Κρητική και Κυπριακή.
Αυτές οι επισημάνσεις αρκούν για να δείξουν τα μειονεκτήματα της γλώσσας.
Έπεται συνέχεια.
