Η πεμπτουσία της ηθικής διδασκαλίας του Χριστιανισμού βρίσκεται στην «Επί του Όρους Ομιλία» του Ιησού στο Κατά Ματθαίο κεφάλαια 5-7. Στο Κατά Λουκά κεφ. 6.12-49 η Ομιλία γίνεται σε «τόπο πεδινό». Τις ομοιότητες και διαφορές τις εξέτασα σε προηγούμενα άρθρα. Αλλά συγκρίνετε: «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι» (Μ 5-8) και «Μακάριοι οι πτωχοί» (Λ 6.20). «Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, ότι αυτοί χορτασθήσονται» (Μ 5.6) και «Μακάριοι οι πεινώντες νυν ότι χορτασθήσεσθε» (Λ6.21) κ.λπ.
Ένα τρομερά αξιοπρόσεκτο σημείο είναι στο Κατά Ματθαίο 16.18 όπου ο μαθητής Πέτρος ορίζεται από τον Χριστό ως ο βράχος πάνω στον οποίο θα στηρίζεται η «Εκκλησία» και θα έχει τα κλειδιά του Παραδείσου. Στο 16.16 ο Πέτρος λέει στον Ιησού «Είσαι ο Χριστός, ο υιός του Θεού του ζώντος» και ο Ιησούς τον μακαρίζει και ο Πέτρος γίνεται η «πέτρα», το θεμέλιο της «Εκκλησίας».
Πάνω σε αυτό το απόσπασμα στηρίχτηκε η Ρωμαιο-καθολική Εκκλησία για να διακηρύττει την ανωτερότητά της από τις άλλες Εκκλησίες, αφού ο Πέτρος ήταν ο πρώτος Επίσκοπος της Ρώμης.
Πρόκειται όμως για νοθεία. Το απόσπασμα πρέπει να είναι μεταγενέστερη εμβόλιμη προσθήκη.
Πρώτα-πρώτα η λέξη «εκκλησία» δεν ανήκει στη γλώσσα της εποχής των ευαγγελίων. Μα ενώ εδώ ο Ιησούς λέει πως ο Πατέρας στον ουρανό αποκάλυψε στον Πέτρο (πως ο Ιησούς είναι ο Χριστός, υιός του Θεού), λίγο πιο κάτω, στο 16.23, αφού ο Πέτρος απορρίπτει τα λόγια του Ιησού πως θα θανατωθεί στην Ιερουσαλήμ, ο ίδιος τον κατσαδιάζει άγρια: «Ύπαγε οπίσω μου Σατανά, είσαι σκάνδαλο μου και δεν φρονείς τα του Θεού»! Αργότερα μάλιστα οι μαθητές καυγαδίζουν μεταξύ τους για το ποιος θα είναι πρώτος και θα αναλάβει τη διαδοχή.
Στο Κατά Ματθαίο 14.15 κι έπειτα έχουμε το θαύμα όπου με 5 ψωμιά και 2 ψάρια δείπνησαν 5.000 άνθρωποι. Το θαύμα περιγράφεται σε όλα τα ευαγγέλια. Το σημείο που θέλω να θίξω είναι ο αριθμός των 5.000.
Πρώτον, πώς μιλούσε ο Ιησούς σε μια συγκέντρωση 5.000 ανθρώπων; Δεν υπάρχουν μεγάφωνα τότε. Ακόμα και αν φανταστούμε τον ομιλητή στο κέντρο κάποιου μεγάλου αγρού και τους ακροατές γύρω-γύρω σε κύκλους, πάλι αναρωτιέσαι κατά πόσο οι πιο απομακρυσμένοι μπορούσαν να ακούσουν.
Μετά υπήρξαν και άλλες παρόμοιες συγκεντρώσεις – όπως Ματθ. 5.1 και 5.28-29. Επίσης, στο 15.29 ανεβαίνει σε όρος και τον ακολουθούν «όχλοι πολλοί». Αυτούς τάισαν με εφτά ψωμιά και μερικά ψάρια (15.34). Ο αριθμός είναι 4.000! Οπότε πάλι έχουμε όμοια δυσκολία και μάλιστα πάνω στο βουνό! Πώς ανέβηκαν όλοι αυτοί με τυφλούς και κουτσούς πάνω στο βουνό;
Επιπλέον, και αυτό το σημείο είναι εξίσου αξιοπρόσεκτο, αφού μάζευε τόσους όχλους, 4.000, 5.000, θα έπρεπε να είχε, όπως ισχυρίζονται τα ευαγγέλια, μεγάλη φήμη.
Αλλά κανένας σύγχρονος ιστορικός ή χρονικογράφος δεν αναφέρει τον Ιησού – κι έχω υπόψη μου τον Φίλωνα της Αλεξανδρείας που αναφέρει όλους τους μάγους και προφήτες της Παλαιστίνης.
Αμφιβάλλω αν ο Ιησούς δίδαξε ποτέ ανοικτά σε όχλους!
