Τον εξετάζω σύντομα εδώ διότι ομολόγησε κάτι διαφωτιστικό και, φυσικά, πολύ χρήσιμο.
Ο Κουρτ Βόνεγκατ ( Νοέμ. 1922 – Απρίλ. 2007) είναι γνωστός συγγραφέας έργων επιστημονική φαντασίας. Κέρδισε αρκετές επιβραβεύσεις – μα όχι τη ζηλευτή Hugo (1960, 1964 για τα μυθιστορήματα Sirens of Titan και Cat’s Cradle αντίστοιχα). Άλλα εντυπωσιακά έργα του – Player Piano, Slaughter Houses, Galapagos και το θεατρικό Happy Birthday, Wanda June(1971). Έχει όμως γράψει και μερικά βιβλία στοχασμού – Palm Sunday (1981), A Man without a Country (2005) και άλλα.
Στο ερώτημα «What is the purpose of life?» απαντά: «Να είσαι τα μάτια, τ’ αυτιά και η συνείδηση του Δημιουργού!».
Και με αυτήν τη ρήση σχετίζεται και το υπόλοιπο άρθρο.
Μια φορά, είπε σε παρέα του, «Ήθελα να αγοράσω έναν φάκελο. Είπα, λοιπόν, στη γυναίκα μου πως βγαίνω έξω γι’ αυτό.
Εκείνη απάντησε, «Α, μα γιατί; Δεν είσαι φτωχός. Ξέρεις πως μπορείς να παραγγείλεις on line 100 φακέλους και να τους έχεις στο γραφείο σου για όποτε χρειάζεσαι έναν.»
Εγώ έκανα πως δεν άκουσα.
Βγήκα και πήγα να αγοράσω έναν φάκελο διότι πάντα διασκεδάζω όταν βγαίνω να αγοράσω κάτι. Τώρα με τον φάκελο θα ήταν καινούρια εμπειρία!
Συναντώ πολύ κόσμο. Βλέπω μαμάδες να σπρώχνουν το καροτσάκι τους με το υπέροχο μωρό μέσα. Ή βλέπω μια κυρία να σεργιανά τον σκύλο της και τη ρωτάω τι σόι σκύλος είναι και ό,τι άλλο προκύψει στην κουβέντα.
Εκείνη τη μέρα είδα μια πυροσβεστική να τρέχει και το καμπανάκι της τραγουδούσε! Υπήρχε και κάποια φωτιά κάπου…
Είναι τόσοι άνθρωποι, τόσα πλάσματα, τόσα πράγματα στον δρόμο, στα κτήρια γύρω, στον αέρα, στον ουρανό, στη βροχή…
Καθώς πληθαίνουν τα on line και τα λάπτοπ, οι εμπειρίες σύνδεσης με τον ζωντανό κόσμο μειώνονται! Κρίμα, δεν νομίζετε;
