Νικόδημος
Ίσως θα είναι χρήσιμο να ενστερνιστούμε αυτές τις αλήθειες στη σύγχρονη πληροφόρηση για μια πολύ πιο προσγειωμένη νοοτροπία.
1. Ο Εαυτός μου είναι ίδιος με τον εαυτό των πάντων. Δεν γεννιέται και δεν πεθαίνει. Αυτό που πεθαίνει είναι το προσωπικό αίσθημα “εγώ” που νομίζουμε εαυτό μας, ενώ το παρατηρούμε και το βλέπουμε να είναι μεταβαλλόμενο κι ασταθές.
2. Ο μεγάλος πιονέρος της κβαντικής φυσικής, Max Planck είπε “Η επιστήμη δεν μπορεί να λύσει το έσχατο μυστήριο της Φύσης. Διότι στην τελική ανάλυση εμείς οι ίδιοι είμαστε [ως Ανθρωπότητα] μέρος της Φύσης και μέρος του μυστηρίου που θέλουμε να λύσουμε”.
3. Ο ίδιος επιστήμονας είπε “Όλα όσα στοχαζόμαστε, όλα όσα θεωρούμε να υπάρχουν, όλα προϋποθέτουν συνειδησία ” – μια άγνωστη μη-μετρήσιμη δύναμη την οποία λοιδορούν οι ακραίοι θετικιστές.
4. Οι θετικές επιστήμες πέτυχαν άριστα να δημιουργήσουν τα θαύματα της τεχνολογίας, μα δεν μπορούν να προσεγγίσουν τη βασική πραγματικότητα. Διότι παρατηρούμε όχι τα φαινόμενα καθαυτά, αλλά τις αντιλήψεις ή νοητικές εντυπώσεις αυτών. Π.χ δεν παρατηρούμε το πεδίο καθαυτό των κβαντικών φαινομένων, μα σαν με μαγεία αυτό γίνεται από μας αντιληπτό ως “ύλη, μάζες, μορφές” και τελικά “πραγματικότητα”.
5. Η ύλη είναι μια εικασία, μια αφελέστατη φαντασίωση, την οποία η κβαντική μηχανική ανέτρεψε τη δεκαετία 1930. Τα στέρεα άτομα ή στοιχειακά μορίδια δεν είναι αληθινά καθόλου. Είναι σημεία δυναμικού και δυνατοτήτων, όχι μάζες ή στέρεες μορφές. Είναι μόνο το σύστημα λειτουργίας των αισθήσεων και του μυαλού μας που παρουσιάζει “ύλη”!
6. Ζούμε σε έναν αισθητό κόσμο που συμμετέχει στη ζωή και ανταποκρίνεται στη δική μας δράση, όπως είναι φανερό καθώς πλάθουμε τον πηλό ή μαστορεύουμε ξύλο ή μέταλλο. Είναι πια γνωστό πως, σε άλλο επίπεδο, ο παρατηρητής επηρεάζει το κβαντικό πεδίο ενεργειών και κινήσεων. Δεν παρατηρούμε τα φαινόμενα καθαυτά που αποτελούν τον κόσμο μας μα μόνο τις απόψεις που η Φύση παραθέτει στην δική μας ιδιάζουσα νοητική προσέγγιση και έρευνα.
7. Ακόμα και κάθε επιστημονική έρευνα προϋποθέτει την λειτουργία της νόησης ή Συνειδησίας, που όπως είπαμε, είναι μια άγνωστη μη-μετρήσιμη δύναμη αλλά αναφαίρετη από τον Εαυτό μας – έστω και αν οι ακραίοι την απορρίπτον αγνοώντας πως χάρη σ’ εκείνη γίνεται η απόρριψη.
Πρέπει λοιπόν οι επιστήμες να στραφούν σε σοβαρή μελέτη αυτού του φαινομένου της Συνειδησίας και συνάμα του Εαυτού. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία ικανοποιητική κατανόηση του κόσμου αν δεν κατανοήσουμε καλύτερα τον υποκειμενικό παράγοντα, τον έσχατο παρατηρητή, τη Συνειδησία του Εαυτού, την πιο κοντινή δύναμη.
