Αλλά το αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί εν πολλοίς από τις κυρίαρχες ελίτ.
Αναμφίβολα τα Οικονομικά μας βελτιώνονται σύμφωνα με τις εξαγγελίες της αγαστής μας κυβέρνησης που θωρακίζει τη χώρα ενάντια σε κάθε κακό.
Αντιγράφω τώρα από άρθρο του Ανδρέα Δρυμιώτη στην Κυριακάτικη Καθημερινή, 15/12/24, ένα κωμικό περιστατικό για τις κρατικές μπίζνες.
«[…] Πάμε τώρα σε μια άλλη πονεμένη ιστορία. Αφορά την περίφημη υποθαλάσσια αρτηρία της Θεσσαλονίκης. Το έργο ξεκίνησε το 2007. Ως συνήθως κατά του έργου προσέφυγαν στη δικαιοσύνη ομάδες πολιτών, ενώ τον Μάρτιο του 2008 το υπουργείο Πολιτισμού υιοθέτησε γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) για κατασκευή του έργου με μετροπόντικα στα 25 μέτρα κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας και όχι στα 15 μέτρα όπως προέβλεπε ο αρχικός σχεδιασμός. Από εδώ αρχίζει ο χορός των εκατομμυρίων ευρώ. Ετσι, έπρεπε να εκπονηθεί νέα μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων και να αναθεωρηθούν πολλές μελέτες του έργου, ενώ το κόστος αυξήθηκε κατά 150 εκατ. ευρώ. Αυτό οδήγησε στον τερματισμό του έργου.
Στις 30 Ιουλίου 2009 η κοινοπραξία προέβη σε καταγγελία της σύμβασης παραχώρησης λόγω αθέτησης του Δημοσίου. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2009 (λίγες ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές) το πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ αμφισβήτησε την ισχύ της καταγγελίας και προσέφυγε στη διαιτησία. Στις 26 Ιουλίου 2010, δημοσιεύτηκε η απόφαση του διαιτητικού Δικαστηρίου, το οποίο επιδίκασε το ποσό των 43,7 εκατομμυρίων ευρώ υπέρ του παραχωρησιούχου. Το Ελληνικό Δημόσιο προχώρησε σε παύση πληρωμών με αποτέλεσμα η αποζημίωση να τοκίζεται. Αποτέλεσμα; Στις αρχές Ιανουαρίου 2016, τα δικαστήρια αποφάσισαν ότι η τοκιζόμενη αποζημίωση του παραχωρησιούχου ξεπερνά τα 110 εκατομμύρια ευρώ, για ένα έργο που δεν έγινε ποτέ! Τώρα τρέχουν μήπως καταφέρουν να γλιτώσουν τους τόκους. Μια απόφαση για αλλαγή από τα 15 στα 25 μέτρα και μια σειρά από μετέπειτα λανθασμένες αποφάσεις έβαλαν άλλο ένα “φέσι” στον Ελληνα φορολογούμενο, ο οποίος πάντοτε πληρώνει τη νύφη! […]».
Δεν είναι δικά τους χρήματα, βλέπετε. Θα συμπεριφέρονταν έτσι αν ήταν δικά τους λεφτά ή αν πλήρωναν από την τσέπη τους γερά πρόστιμα;…
Περασμένα ξεχασμένα. Ας δούμε τώρα την κατάσταση της Οικονομίας όπως την επισημαίνει ο οικονομικός αναλυτής της Καθημερινής, Κώστας Καλλίτσης.
Έγραψε στις 10/11/24: Η σαρωτική νίκη του Τραμπ και οι πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη δεν εμπνέουν αισιοδοξία. Αλλά το αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί εν πολλοίς από τις κυρίαρχες ελίτ. Αν θα εξοικονομήσουν χώρο, σε βάρος της ταξικής αυθαιρεσίας, για κοινωνικές συναινέσεις και συνεννόηση. Αν θα βρουν τη δύναμη να αυτοπεριοριστούν οι ίδιες και να συγκρατήσουν τη γενικευμένη αλαζονεία και απληστία του συστήματος. Αν θα έχουν τη σύνεση να αφήσουν περιθώρια για ανάσα της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης – σε βάρος της διαπλοκής και της ιδιοτέλειας. Αν ακούν ή όχι τα βήματα των Ερινύων.
Βέβαια, Κανείς από τους Μανδαρίνους της κυβέρνησης δεν πρόκειται να δώσει την παραμικρή σημασία σε όσα (ψυχολογικά) μέτρα προτείνει ο ΚΚ.
Στις 17/11/24 έγραψε: Το 2009, καθ’ ημάς το μέσο ετήσιο εισόδημα από μισθωτή εργασία ήταν 21.191 ευρώ, αντιστοιχούσε στο 80% του μέσου όρου της Ε.Ε. (26.384 ευρώ). Πέρυσι, ήταν 17.813 ευρώ, 16% κάτω από το 2009, και αντιστοιχούσε στο 47%, περίπου, του μέσου ευρωπαϊκού όρου. [Προσέξτε την πτώση!] Στην άλλη Ευρώπη, οι μισθοί έχουν αυξηθεί 44% αυτά τα χρόνια, καθ’ ημάς έχουν μειωθεί – ενώ, αντιθέτως, έχουν απογειωθεί οι αξίες της γης, των ακινήτων και τα επιχειρηματικά κέρδη. Σε αποκλίνουσα πορεία από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, 15 χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης χρέους, το καθ’ ημάς μέσο πραγματικό ωρομίσθιο ανά ώρα εργασίας είναι το χαμηλότερο στην Ε.Ε. των «27» – κάτω και από εκείνο της Βουλγαρίας, λέει το ΚΕΠΕ.
Κατά τα άλλα – προοδεύουμε! Και στις 24/11/24 έγραψε: Στα καθ’ ημάς, η σχέση άμεσων και έμμεσων φόρων προσιδιάζει σε υπανάπτυκτη χώρα, όχι σε ένα ανεπτυγμένο μέλος του κλαμπ των πλουσίων, του ΟΟΣΑ. Στον ΟΟΣΑ γενικώς σε κάθε 1 μονάδα άμεσου φόρου αντιστοιχεί άλλη 1 έμμεσου, ενώ στα καθ΄ ημάς σε 1 ευρώ άμεσο φόρο αντιστοιχούν κάτι παραπάνω από 2 έμμεσου. Το 2022 μάλιστα, για πρώτη φορά στα χρονικά, η χώρα μας ήταν πρώτη μεταξύ των 38 χωρών του ΟΟΣΑ με κριτήριο τα έσοδα της έμμεσης φορολογίας ως ποσοστό του ΑΕΠ. Με δυο λόγια, όπως συνόψισε την κατάσταση η καθηγήτρια του ΕΚΠΑ Γ. Καπλάνογλου σε συνέδριο που διοργάνωσε το ινστιτούτο ΕΝΑ: (α) Τα καθ’ ημάς έσοδα των έμμεσων φόρων είναι μακράν τα μεγαλύτερα ως ποσοστό του ΑΕΠ σε όλον τον ΟΟΣΑ. (β) Πολύ σημαντικό, με κριτήριο ποια χώρα επιφυλάσσει την ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση του πλούτου, η Ελλάδα κατατάσσεται επίσης στην πρώτη θέση του ΟΟΣΑ. Αυτά είναι διατηρήσιμα ή κάποια στιγμή θα τινάξουν το καπάκι; Το δεύτερο.
Καταλαβαίνετε τι σημαίνει έμμεσος φόρος; Παίρνει εξίσου από πλούσιους και φτωχούς! Αλλά στου κουφού την πόρτα…. Στήριξη για το κόμμα μας να έχουμε και όλα τ’ άλλα θα διορθωθούν – σε κάποιο παράλληλο σύμπαν!…
