Αντί να ελαφρύνουμε τη ζωή μας, την παραφορτώνουμε
Κανονικά, αν σκεφτόμασταν ως λογικά όντα, θα έπρεπε να μας απασχολεί πολύ περισσότερο το τι θα πάρουμε μαζί μας μετά τον θάνατο από το τι θα αποκτήσουμε στη ζωή, μα εξ ανάγκης θ’ αφήσουμε.
Για να διαβάζετε αυτές τις αράδες σημαίνει πως κάτι ψάχνετε που δεν βρίσκεται στις συνηθισμένες πηγές σας. Μπορεί να το βρείτε σε αυτό το άρθρο, μπορεί όχι. Φτάνει να ξέρετε τι αναζητάτε. Όχι τόσο εύκολο….
Όπως είδαμε στο προηγούμενο άρθρο Ψ328: Να ζείτε τη μέρα σαν νέα ζωή, η ζωή μας των 80 ή 100 ετών σ’ αυτόν τον κόσμο αποκτά κάποιο νόημα μόνο αν ιδωθεί ως μια παράσταση που διακόπτεται από τον θάνατο του σώματος για να συνεχίσει με τη γέννηση σ’ ένα νέο υλικό σώμα. Είναι η μόνη λογικά ικανοποιητική θεώρηση που εξηγεί γιατί όλοι είμαστε τόσο διαφορετικοί – άντρες–γυναίκες, λιγνοί–χοντροί, έξυπνοι–καθυστερημένοι, αθλητικοί– μελετηροί, γλεντζέδες–στοχαστικοί κλπ. κλπ. Ακόμα και χριστιανοί θεολόγοι αναφέρονται, είδαμε, στον νόμο αιτίας-και-αποτελέσματος για να εξηγήσουν το “άγνωστοι αι βουλαί του Κυρίου” και τα τόσο διαφορετικά συμβάντα στη ζωή όλων ημών των διαφορετικών χαρακτήρων. Όλοι, όλες και όλα οφείλονται σε παρελθοντικές πράξεις που τώρα έχουν τον καρπό τους ως αμοιβή/αποζημίωση, παραχώρηση και τιμωρία από τον Θεό.
Μόνο που χρειάζεται να επεκταθεί αυτή η ιδέα στην επανενσωμάτωση, στην κοινώς γνωστή “μετενσάρκωση”, που όμως ο χριστιανισμός, το επίσημο εκκλησιαστικό δόγμα, δεν αποδέχεται! Εμείς όμως το αποδεχόμαστε και το βλέπουμε ως άποψη του Karma των Ινδιών.
Κάτι δεν πεθαίνει με την κατάρρευση του υλικού σώματος. Ας το πούμε “ψυχή” ή “ψυχισμός”. Αυτό μετενσαρκώνεται κουβαλώντας, άγνωστο πώς, τις συνέπειες των πράξεων της προηγούμενης ενσωμάτωσης/ζωής.
Η τωρινή ενσωμάτωσή μας περνά με ευχές, επιθυμίες και πόθους και προσπάθειες απόκτησης – και οι προσπάθειες δεν σταματούν εύκολα. Αν έχουμε ένα εκατομμύριο ευρώ, θέλουμε και προσπαθούμε να το κάνουμε δύο! Μετά περισσότερα…
Ο νους μας, αυτό το υπέροχο όργανο σκέψης, υπολογισμού, οργάνωσης, λογικής, αξιολόγησης, έμπνευσης, διάκρισης και λεπτών αισθημάτων και διαθέσεων (ή δυσάρεστων αρνητικών), το χρησιμοποιούμε για να ικανοποιήσουμε επιθυμίες συχνά ποταπές, κάποτε πρόστυχες. Ενώ θα μπορούσαμε να δημιουργούμε και να προχωράμε σε πνευματική ανάπτυξη κι εκλέπτυνση των στοχασμών και συναισθημάτων.
Θα μπορούσαμε να εργαζόμαστε όχι μόνο για εγωιστικές φιλοδοξίες απόκτησης πλούτου, θέσεις εξουσίας και παρόμοια, μα για την αυτοβελτίωσή μας και για τη βελτίωση των συνθηκών των άλλων συνανθρώπων ή συμπολιτών μας. Αντί να ελαφρύνουμε τη ζωή μας, την παραφορτώνουμε με τη συνεχή προσπάθεια να εξασφαλίσουμε υγεία, καλοπέραση, ασφάλεια και παρόμοια, συχνά από ματαιοδοξία.
Μα στο τέλος ο θάνατος μας αναγκάζει να τα αφήσουμε αυτά όλα πίσω και η ψυχή μας παίρνει μαζί της ανικανοποίηση και πόνο!
Μπορούμε να αλλάξουμε συμπεριφορά….
Οι αρχαίοι σοφοί (μα και οι σύγχρονοι) μας λένε πως πραγματικά φτωχό είναι το άτομο με τις πολλές επιθυμίες και φιλοδοξίες. Πραγματικά ευτυχισμένο είναι το άτομο που ικανοποιείται με ό,τι του φέρνει το ρεύμα της ζωής καθώς το ίδιο προσπαθεί να βελτιώσει τον νου, τον ψυχισμό του, προσφέροντας όσο το δυνατό περισσότερα και καλύτερα σε άλλους.
Ο νους είναι φορτωμένος με σκέψεις και υπολογισμούς τόσο συχνά για περιττά και άχρηστα πράγματα λόγω ματαιοδοξίας κι εγωισμού ή ναρκισσισμού. Και μετά ξοδεύουμε πολύ χρόνο με τύψεις και δυστυχία προσπαθώντας να βελτιώσουμε τα κακά ή να απλοποιήσουμε τα περίπλοκα που εμείς φτιάξαμε με εγωιστικές παράλογες επιθυμίες.
Μπορούμε ν’ αλλάξουμε, αν το θελήσουμε πραγματικά ν’ αλλάξουμε, έτσι που η επόμενη επανενσωμάτωση να είναι σε πολύ καλύτερες συνθήκες!
