Θες να μάθεις τι είναι “ενότητα/μονισμός”. Ωραία. Κάνε ένα πείραμα.
Νιώσε ολόκληρο το σώμα σου…. Κοίτα δίχως προσπάθεια κι επιθυμία…. Και άκουε… Δίχως σχόλια….
Νιώθεις την αύρα να κινείται… Κινείσαι κι εσύ μαζί της – χωρίς να φεύγεις από τον τόπο που βρίσκεται το σώμα σου.
Η δεκοχτούρα κατεβαίνει απ’ το κλαδί του πεύκου φτερουγίζοντας. Κατεβαίνεις μαζί της στο γρασίδι και τσιμπολογάς ψίχουλα και ηλιαχτίδες. Κουνιέται, γουργουρίζει και είναι το δικό σου γουργούρισμα.
Ένας σκύλος γαυγίζει κάπου. Είναι η δική σου φωνή…..
Το αίσθημα “εγώ” ίσως εξαφανίζεται. Παύει κάθε προσπάθεια του μυαλού…
Σε ξαφνιάζει η γαλήνη. Δεν τη νιώθεις, όμως. Γιατί εσύ είσαι τώρα η γαλήνη.
Για να έχεις μια αναλαμπή, σταμάτα να την κυνηγάς, ν’ αναρωτιέσαι τι είναι. Άσε τον νου να ησυχάσει στον χώρο που απλώνεται κι άκουε δίχως σχόλια. Μη σε νοιάζουν οι σκέψεις που δεν σταματούν να ρέουν.
Μπορείς να γίνεις απλός θεατής, με ησυχία που δέχεται κάθε ήχο, κάθε κίνηση, ανεπηρέαστος;
Μπορείς να γίνεις τίποτα; Σαν άδειος χώρος από όπου περνούν τα άλλα;
Δεν έχει πια μέσα ή έξω. Δεν είσαι πια εσύ και τα άλλα όντα.
Ο χρόνος σταματά, παύει πια να κυλά!
Δεν έχεις καμιά επιθυμία, σκέψη, διάθεση. Μόνο ύπαρξη απλή.
Έτσι γίνεσαι η ενότητα, μοναδικότητα δίχως τίποτε άλλο….
